ก ร ะ บี่ . . . ค ว า ม ส ว ย ง า ม ข อ ง เ มื อ ง ไ ท ย . . . วั น ที่ ส า ม . . .

Leave a comment
ทริปวันนี้เที่ยวบนบกค่ะ ^^

ลืมไป – - เรื่องดราม่าที่วุ้นเล่าเมื่อวานไม่จบ มัวแต่เล่าหนุ่มญี่ปุ่นแทน – -

สรุปก็คือ พี่ไกด์ ไปดูสน๊อกเกิลที่เรืออีกลำนึง แล้วก็มีมาเกินสองอันจริงๆ

ทุกคนโล่งใจ…

เฮ้ออออ

เข้าเรื่อง…

เดี๋ยวรีสตาร์ทคอมก่อนนะคะ^^

ก้ออ่านะ

มาแล้วววววววววววววว

กลับมาที่กระบี่ต่อ ตอนแรกกลุ่มวุ้นไปกันสี่คน เลยตกลงกะพี่ทัวร์ว่าเค้าจะเช่ารถเก๋งพร้อมคนขับพาเที่ยวให้ จ่ายคนละ 750 บาทต่อคน(ราคานี้ต่อรองแล้ว)

ซึ่งวุ้นก็เห็นดีด้วยเพราะดูส่วนตัวดีเผื่ออยากแวะอะไรจะได้แวะไรงี้

แต่ตอนหลังมีคนมาเพิ่มก็เลยไปรถตู้กับคนอื่นก็ได้

ตอนรถมารับนั้นเราก็ประทับใจ เพราะมันเป็นรถมินิบัส(ไม่ใช่แบบ ในกทมนะ – -) เหมือนรถ ปอพ. ไม่มีเสาอ่าค่ะ หรูหราฮิโซอย่างรุนแรงมว๊ากกกกกกกกก

จากแผนตอนแรกที่รับทราบไว้คือ ไปสระร้อน หรือ สระมรกตก่อน (ไม่แน่ใจ) แล้วไหว้วัดถ้ำเสือ

พวกเราเลยโอเคก็เล่นน้ำก่อนแล้วแต่งตัว ไหว้พระกลับ

เพราะฉะนั้นเครื่องแต่งกายก็จะเป็นแนวพร้อมวิ่งลงน้ำ – -

ปรากฎว่าพอนั่งรถไป ไกด์ก็บอกว่าจะไปวัดถ้ำเสือก่อน วุ้นก็อ้าว…ใส่ขาสั้นอ้า – - ยีนส์ขายาวเตรียมไว้เปลี่ยน – - เอาไงดี

คุยกะเพื่อนก็เนียนๆไป เพราะคนอื่นก็เหมือนกัน วุ้นขาสั้นไม่ค่อยน่าเกลียดเหนือเข่าไม่มาก แต่มันก็ไม่สุภาพอยู่ดี บางคนแทบเรียกเป้าคืบเลยทีเดียว

โทษนักท่องเที่ยวไม่ได้นะ – - แย่ๆ


ทางขึ้นไปดูวิวจังหวัดค่ะ วุ้นอยากขึ้นไปมากมาย แต่ไกด์ไม่อยากขึ้นถามใครจะแยกตัวไปมั้ยแล้วค่อยมาเจอกันที่รถ 11 โมง แล้วก็บอกว่าไปดูถ้ำเสือ ต้นไม้พันปีดีกว่า ออกแนวเผด็จการอ้าาาา…เซ็ง

คราวหน้าถ้ามาจะต้องขึ้นไปดูให้ได้เลย!!!


เจดีย์(หรือเปล่า)พระแม่กวนอิม – - ทุกคนดูข้างนอกไม่ได้เข้าไป – - เพราะไกด์อารมณ์แนะนำแล้วจะพาไปถ้ำเสือ ทุกคนก็เลยยืนถ่ายรูปกัน – -

เข้าใจว่าไกด์มาบ่อย แต่ต้องเข้าใจนักท่องเที่ยวว่าไม่เคยมา – -


อยากให้ลิงอ่านออก ซนกันจริงๆ


บางครั้งวุ้นว่านะ กทม ควรมีป้ายนี้ตดทุกวัด – - สมัยนี้ กาละเทศะมันไม่ค่อยอยู่ในบทเรียนของคนสมัยนี้สักเท่าไร…(ด่าตัวเองไปด้วย – - )


ทางไปถ้ำเสือค่ะ กี่ร้อยขั้นไม่รู้จำไม่ได้ ตอนแรกเดินขึ้นก่อน มีศาลาพักให้(ที่ติดป้ายสองอันนั้น) แล้วก็เดินลงอย่างที่เห็น


เหมือนโฟโต้ชอบเอาฝรั่งมาตัดแปะมั้ย(พยายาม – -)


จะได้ไม่หลง (รู้สึกหลังๆถ่ายแต่ป้าย วิว เวิว ไม่ถ่าย)


ชอบเค้าพยายามอ่า เนียนดีที่วาดรูปเป็นฉากหลัง สวยมากๆด้วย


เครื่องซักผ้า(ถ่ายเพื่อ…) เอาน่าฝรั่งถ่ายกุฏิวัด ถ่ายชีวิตประจำวันพระเลยนา…


ภายให้ถ้ำเสือ หน้าเสือจะมีมือถือ เป็นหินย้อยเหมือนมือเสือค่ะ วุ้นไม่ได้ถ่ายเพราะคนอื่นถ่ายเยอะแล้ว – -…วุ้นแนว(บ้า)


อีกมุมนึง ถ้ามาแบบไม่มีไกด์ตามติดคงคลาดลอดไปแล้ว – -


ประวัติลืมเล่าไปเลย มีพระธุดง มาธุดงบริเวณนี้แล้วเจอเสือเข้าเลยมาบอกชาวบ้าน(คิดว่าให้ระวังไม่ไปทำร้ายเค้า และไม่ให้เค้ามาทำร้าย)

พระก็อาศัยกะเสือ ต่อมาชาวบ้านก็ทำเป็นวัดประมาณนี้

ส่วนถ้ำลูกธนู เค้าบอกว่าตอนมาสำรวจก็พบลูกธนุวางอยู่ตรงที่ป้ายวางอยู่ เป็นจำนวนหนึ่ง เลยเรียกชื่อว่า ถ้ำลูกธนู


หินย้อย ดูแล้วได้ความรู้ใหม่ว่า ห้ามเอานิ้วไปป้ายเล่น – - เพราะเค้าจะไม่ย้อยอีกต่อไป – - เหมือนปะการังเนอะ

แตะแล้วเสียผี ตายเลย – - เพราะสู่ขอไม่เป็น (แป้กกกกกกกกกกกกกก)


- – เหมือนไม่มีอะไรให้ถ่ายเนอะ – -

ความจริงมีนะ – -ไม่ยอมถ่ายเอง


ต้นนี้ให้ทายอายุเท่าไร?

ไกด์ถามมา ทุกคนก็มองหน้าไกด์แบบ…มึงก็บอกมาเด้ – -

ห้าร้อยกว่าปีค่ะ

ส่วนต้นพันปีถูกฟ้าผ่าเสียชีวิตไปเมื่อสามปีก่อนแล้ว

ต้นตะโกนะคะ ไปแอบเคาะรากดู ไม้กลวงๆไม่แน่นแบบต้นสักแฮะ


ชอบอ่า สวย(คนถ่ายนะ)

ช่างกล้าาาาาาาา


ดูลิงๆ


สระร้อนๆ

ไกด์โฆษณาซะเวอร์มากบอกว่าถ้าแช่แล้วจะทำให้ดูเด็กลงไปสิบห้าปีเลยทีเดียว!!!!

ดูรูปดีๆ ไม่เนียนชิมิ ตอนวุ้นเดินเข้าไปดูไม่ได้ถ่ายอ่า – - มัวแต่ปวดฉี่ – -

เลยถ่ายจากป้ายแนะนำตรงทางเข้ามาให้ดู


แผนที่อันนี้ของ ดีแทค

เค้าบอกว่าที่เราไปแช่เล่นกันเนี่ย อุณหภูมิประมาณ 42 องศา วุ้นลองเอาเท้าแหย่ร้อนอ้าาาาา

สักพัก…ชินอยากแช่ทั้งตัว

แต่ทนปวดฉี่ไม่ไหวก็เดินมาหาที่เข้าห้องน้ำก่อน

พี่ไกด์ทัก อะไรเนี่ย ยังไม่เปียกเลยกลับแล้วเหรอ เลยบอกเดี๋ยวค่อยเล่นละกัน

พี่ไกด์เลยบอก ที่สระมรกต ไม่เปียกไม่ให้กลับนะ

^^น่ารักเนอะ


รูปจากป้ายแคนนอน สวยกว่า 5555

วุ้นถามพี่ไกด์ว่าแหล่งกำเนิดอยู่ไหน พี่เค้าบอกต้องเดินเข้าไปหลายโลอยู่ซึ่งเค้าก็ไม่ให้นักท่องเที่ยวเข้าไป

ที่แหล่งอุหภูมิร้อยกว่าเลยค่ะ


ทางเดินไปสระร้อน

ขณะที่แช่อยู่คนไทยที่แช่อยู่ก็มาทักทาย เพราะว่า วุ้นและเพื่อนสาวใส่เสื้อเหมือนกัน เขียนว่า “นิสิตจุฬา สถานภาพ โสด”

เค้าเลยทักว่าอยู่กทมเหรอ ไรงี้ เค้าก็บอกว่าเนี่ยพี่มา สามครั้งแล้ว พี่อยู่เชียงใหม่ ทำงานที่ดอยสุเทพ ชอบที่นี่มากมาย น้องๆชอบกันมั้ยไรประมาณนี้

คนไทยอัธยาศัยเนอะ^^ (พูดเหมือนตัวเองไม่ใช่คนไทย- -)

เริ่งเข้าใจแล้วว่าทำไมเวลากลับบ้าน แม่ชอบว่าวุ้น ชอบทำตัวเหมือนหยิ่ง มันติดการใช้ชีวิตแบบตัวคนเดียวจากเมืองใหญ่ วุ้นไม่กล้าทักทายกะใครมากนัก – -

เพราะทำแล้วกลายเป็นวุ้นให้ท่าชาวบ้าน – - ไม่งั้นก็กลายเป็นวุ้นตอแหล – -

ก้ออ่านะ

กลับม้าาาาาาาา

วุ้นว่ารูปมันเยอะไป ขอเช็คแปป

แล้วถ้ามันอืดมากมาย จะขึ้นบล๊อกใหม่

บุยๆ

ก้ออ่านะ

กลับมา ไปสระมรกตกันดีกว่า

ก่อนอื่น เค้าเลี้ยงอาหารที่สระมรกตค่ะ งวดนี้มีของว่างเป็นเค้กด้วย!!!

อร่อยมากกกกกกก ปกติจะมีแต่อาหารคาวแล้วผลไม้เลย

แต่กินไม่หมดเพราะซัดข้าวไปสามจาน – - อาหารอร่อย มีต้มย้ำ แล้วก็อะไรอีกสองสามอย่าง เป็นโต๊ะนั่ง ประมาณ 6-8 คน

ไกด์พยายามนำเสนอเค้กมาก บอกว่าเค้กกระบี่อร่อยไม่แพ้เค้กเมืองตรังนะ

เถียงไม่ออก วุ้นยังคิดเลย อร่อยกว่า เอสแอนด์พีอ่า มาร์เบิ้ลเค้กนะ จริงจังๆ


เจ้าของบล๊อกเล่าไปสระมรกตแล้ว แต่รูปสระร้อนยังมีอยู่เลย – -


วุ้นจำได้ว่าตอนแรกที่เค้าบอกว่าไปสระร้อน วุ้นจินตนาการถึง น้ำพุร้อนสันกำแพง

ต้องมีกลิ่นก๊าซไข่เน่าอบอวลๆๆ อะไรประมาณนี้

ปรากฎว่าไม่เลยค่ะ นี่เป็นภาพทางเดินชมธรรมชาติที่สระร้อน วุ้นไม่ได้ไป (บอกไปแล้วว่าปวดฉี่ – -)


ร้านค้าหน้าทางเข้าสระร้อนค่ะ

เห็นตอนแรกนึกถึงร้านค้าที่ภูกระดึง (ถ้ามีโอกาสจะรีวิวนะ^^) ตอนนั้นวุ้นไปช่วงต้นมีนา คนเค้าไม่เที่ยวกันแล้ว ตอนถึงแต่ละซำ ป้าๆจากร้านต่างๆก็จะร้องเรียก “หนูมาแวะร้านป้าสิจ๊ะ” ประมาณนี้ วุ้นก็จะสลายโต๋ แบ่งกันไปซื้อไม่นั่งรวมกัน เป็นการช่วยกระจายรายได้ป้าๆไปในตัว

ได้ข่าวรีวิวกระบี่ – -…ไหงเล่าภูกระดึงไปแหล่ว – -


ถ่ายก่อนเข้าไปถึงสระมรกต น้ำใสมากมาย อ๊างงงงงงงงง


กลัวเค้าไม่รู้ว่ามาจริง วุ้นไม่นาธานนะ


ระยะทางถ้าเดินไปทางปกติ แต่วุ้นเลือกทางเลียบชมธรรมชาติ…


ตอนแรกเห็นทางไป โห ฮิโซนะ สงสัยทำได้เผื่อช่วงน้ำเยอะ จะได้เดินสะดวก


ธรรมชาติที่จะพบจากการเดินไกลกว่าเดิม สี่ร้อยเมตร


ความจริงของทางเดิน วุ้นต้องเดินไปร้องเพลงไป(เรื่องของเอ็งบอกทำไม) ดูรากไม้ไปกลัวสะดุด เดี๋ยวเจ้าป่ากหัวเราะ – -

สะดุดที่อ่าวมาหยาเกินพอแล้ว…


ทางเดินแบบบูรณาการมากมาย

นึกถึงเวลาเดินทางไกลของลูกเสือเลยทีเดียว


ระหว่างทางจะมีทางเล็กทางน้อยแยกให้เราไขว้เขวเล่น ด้วยความที่อ่านเพชรพระอุมาจนครบ จินตนาการจะสูง(แต่น้อยกว่าคนที่อ่านล่องไพรของ น้อย อินทนนท์ร่วมด้วย)

แต่ท่อนไม้นี้เย้ายวนใจเกินทนให้เราต้องเดินไปดู


เลยได้ภาพนี้มา สวยนะ แต่ไม่กล้าลงแตะน้ำ มันแบบ เหมือนแร่ธาตุ ตะไคร่ อะไรไม่รู่ อาจเป็นโคลนดูดใครจะรู้

ถ้าเจอบาซิลิสก์ล่ะ? – -(กล้าจิ้น – -)


ระหว่างทางเราจะเจอแต่ภาพประมาณนี้

วุ้นเหมือนกวางป่า – - เห็นน้ำแล้วมีความสุข – -(เกี่ยวกะกวางยังไงหว่า…)


อุ๊ย!!! หลงป่า เดินไปเดินมา โผล่ที่สระแก้ว!!! ยิ่งกว่าคนดังมาบุญครองนะเออ

ใครว่างลองเช็คที่กูลเกิ้ลว่าเดินจากสระมรกต ไป สระแก้ว ใช้เวลาเท่าไร 555

ระหว่างทางที่เดิน ด้วยความที่วุ้นมาคนเดียว แล้วทางเดินนี้ไม่มีคนเดียว แอบกลัวนะเนี่ยหายไปคงไม่มีใครรู้ – -

ฉะนั้น คนหาคนรู้ใจไปเดินเคียงคู่สำหรับเส้นทางนี้นะจ๊ะ^^


ตอนที่เห็น อึ้ง ทึ่ง เสียว มาก น้ำใสได้อีก ไม่กล้าทำไรเลยเอานิ้วจิ้มดังรูปที่เห็น

อยากลงเล่น – - แต่ไม่มีคนเลย – -


ใสมว๊ากกกกกกก
นึกถึงเพชรพระอุมา น้ำใสๆนิ่งๆ อันตรายนัก…(โรคจิตไปแหล่ว)


ถึงแล้ว!!!
สระมรกต ช่วงที่เดินทางเลียบธรรมชาตินี้ วุ้นร่ำๆจะเดินกลับทางเดินหลายรอบ เพราะขนแขนลุกชัน ผลของการไม่ถ่ายมาสองวัน – -

จ้ำอ้าวๆหาห้องน้ำอย่างเดียว – -

แล้วจะบอกคนอ่านทำไม? – -


ทำธุระเสร็จก็มานั่งเล่นที่นี่ตอนขากลับคือ เสร็จแล้วไปหาเพื่อนที่เล่นน้ำกันอยู่ว่าเค้าให้เวลาถึงกี่โมง เพราะวุ้นยังอยากไปดูสระฤาษี กะ สระผุดที่ต้องเดินเข้าไปอีกอยู่

ปรากฎเหลือเวลา ยี่สิบนาที – - เดินจ้ำได้อีก


ระหว่างทางไปค่ะ ก็จะมีป้ายเล่าเรื่องราวว่า ที่ตรงนี้มีแร่ธาตุนี้ๆเยอะ เลยไม่มีต้นไม้เจริญเติบโต วุ้นก็เอาไม้ไปเขี่ย ดินที่มีแคลเซียมกะอะไรไม่รู้เยอะๆเล่น – -

แล้วก็ผ่านดงต้นนู้นนี้นั้น


ก็ไม่อยากจะบอก ถึงไม่ห้ามก็ไม่เล่น – - มีน้ำแบบรูปข้างบนอ่าค่ะ – - ใครจะเล่น

ชาวบ้านเค้าถือห้ามยุ่งเดี๋ยวจะอาเพศ


วุ้นถ่ายแบบรีบๆเพราะเวลาเหลือน้อยมากมาย – -

การที่ให้ผู้หญิงตัวเล็กๆแสนบอบบางเดินสองกิโลแบบไม่หยุดพัก นี่โหดร้ายนะ


ดงเฟิร์นค่ะ เห็นไม้แบบนี้ อันตรายแฝงนะ วุ้นเดินๆอยู่ไม้ยุบ เพราะด้านที่เดินที่ค้ำหาย – - เดชะบุญที่สวย เลยไม่มีอะไรเกิดขึ้น(รู้สึกแปลกๆกะข้อความข้างต้นหรือไม่?)

ขากลับวุ้นก็เดินเร็วนะแต่มองดูตะปูที่ตอกไม้ตลอดอันไหนมันโผล่มาก็ใช่พลังสวยเอาเท้าทุบๆให้ยุบเหมือนเดิม เดี๋ยวใครมาสะดุดเข้า เสียชื่อการท่องเที่ยว

ดูเหมือนเป็นคนดีเนอะ…เคนโดนสอนเรื่องนี้มาว่า ถึงเราจะไม่ได้รับความเดือดร้อนก็ไม่ควรเพิกเฉยชิมิล่า


ถึงแล้ว วุ้นคิดเล่นๆของชื่อสระ ภาษาอังกฤษ คือ blue pool ชิมิ ความจริงอาจจะมีนักสำรวจชาวต่างประเทศเห็นแล้วตะลึง Oh blue pool!!!

คนไทยที่มาด้วย อาจได้ยิน อะไรนะ? บัวผุด? ใช่ที่ไหนเล่า สระผุด

ที่มาก็เป็นประการชะนี้แล

ปล.วุ้นมั่วเองนะ – -


รูปสุดท้ายของบล๊อกกระบี่

ตอนวุ้นเดินกลับ(กลับทางปกติไม่มีเวลา) เวลาคุณลุงคุณป้า ควงกันมา(ควงจริงๆนะ)แบบพ่อดูนั่นสิ แม่ระวังนะ เห็นแล้ว…

เคลิ้มในชีวิตตัวเองจะมีแบบนี้มั่งมั้ย แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยย

ตอนวุ้นเดินกลับ เจอเรื่องน่ารักมากมาย

มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งปวดฉี่เลยยืนฉี่กลางถนนเลยนะ

แล้ววุ้นก็เดินจ้ำอ้าวมา สงสัยเขินฉี่ไม่เสร็จก็เก็บของตัวเองวิ่งไปหาแม่

สงสัยเขินความสวย(หรือตกใจว่ายักษ์ขมูขีหลุดออกมาจากป่า)

แล้วก็เดินแซงทุกคนเลยนะ จนมีลุงคนนึงแซว เกียร์เหรอหนู

น่ารักเนอะ

เออ…ไม่เล่าไม่ได้เรื่องนี้ ภูมิใจนำเสนอมากๆๆๆๆๆๆๆๆ

ระหว่างที่วุ้นทานข้าว พี่คนนึง ซึ่งตอนแรกวุ้นนึกว่าคู่รักเกาหลี ความจริงคนไทย ก็ทักวุ้นกะเพื่อน (เพื่อนวุ้นตัวเตี้ยๆขาวๆป้อมๆหุ่นสาวญี่ปุ่น หน้าก็หมวยๆคนชอบคิดว่าเป็นเด็กญี่ปุ่น) ว่าถ้าไม่เห็นเสื้อที่ใส่นึกว่า คนญี่ปุ่น

ซึ่งวุ้นรู้ว่าเค้าจงใจหมายถึงเพื่อนแต่มีกระเหรี่ยงวุ้นเลยทำเป็นพูดเหมารวม – -

สรุปพี่เค้าเป็นเด็กธรรมศาสตร์ปีสาม ไรงี้…

จบแล้วคร้าบบบบบบบ…

สงสัยอยากรู้อะไรวุ้นจะตอบเท่าที่วุ้นรู้นะ แฮ่ๆ

ก้ออ่านะ

ก ร ะ บี่ . . . ค ว า ม ส ว ย ง า ม ข อ ง เ มื อ ง ไ ท ย . . . วั น ที่ ส อ ง

Leave a comment
ถึงอ่าวนางแล้ว…

วันนี้เราจะเดินทางโดย สปีดโบ๊ท และ คสน บอกว่า เที่ยวเกาะพีพี เหนื่อยสุดนะ วันนี้วุ้นพร้อมดำเต็มที่ – - มาแก้มือดำน้ำด้วย – - หลังจากเมื่อวานพี่ไกด์บอกว่า แปลกคน…ไม่กินน้ำทะเล ก็น้ำเข้าตา

เออ…วุ้นลืมเล่า เมื่อวานเกือบมีดราม่า…คือว่า สน๊อกเกิล หายไปสองอันค่ะ – - ตอนเค้าตรวจที่อ่าวพระนาง ทุกคนก็แบบ…

คืนกันแล้วไม่มีใครโขมยหรอก เครียดกันมากวินาทีนั้น พี่ไกด์บอกเนี่ยอันละแปดร้อย สองอัน แต่เค้าขอให้รับผิดชอบแชร์กันอันเดียวพอ อีกอันเค้าจะช่วยออกให้

ซึ่งตอนเราเดินทางมาจะมีอีกลำจากบริษัทเดียวกัน ลำนั้น คนเอเชียจะเยอะ เพราะมีหนุ่มญี่ปุ่นคนหนึ่งที่นั่งรถมาด้วยกันมาคนเดียว(หล่อนะ ผอมไปหน่อย…ถ้าใส่แว่นคง…อ๊างงงงงงงงงง…รีวิวเที่ยว – - ไม่ใช่ผู้ชาย) ก็ถูกพี่ไกด์ให้ไปกับอีกลำ คสน เล่าให้
ฟังว่า เค้าพยายามจัดให้ไม่เหงา เอเชียด้วยกันจะได้สะดวกสบายมากกว่า (แล้วกระเหรี่ยงวุ้นล่ะ?)

เที่ยวครั้งนี้วุ้นประทับใจคนที่นี่มากเลย ถึงจะโดนโกงบ้าง(อารมณ์เหมือนเที่ยวเวียดนามเนอะ – -) เช่น นั่งสองแถวไปทานข้าว จ่ายคนละ ยี่สิบ(ความจริงมันสิบห้าบาท)แถมไม่ทอนตัง – -(มองในแง่ดีว่าคงลืม – -)

แต่บางอย่างเราก็จะเห็นความสองมาตรฐานอย่างชัดเจน เช่นวุ้นมาเล่นเนตโรงแรม รู้ป้ายแปะนาทีละบาทมั้ง – - ไม่สนใจเพราะตอนจะเล่นไปถามพี่พนักงานว่า ชม.เท่าไร พี่เค้าบอกสี่สิบบาท วุ้นเล่นไปสอง ชม.กว่าๆ เค้าก็เก็บเราสี่สิบบาทอยู่ดี

นอกเรื่องอีกนิด โรงแรมที่วุ้นอยู่ อยู่ในเมือง(ศรีเพชร ไม่ได้ค่าคอม แต่อยากแนะนำ – -) แล้วสภาพดีมาก(เพราะเป็นโรงแรมใหม่) พี่ๆใจดี อย่างเพื่อนๆวุ้นจะไปผับพี่เค้าก็ติดต่อแท๊กซี่ให้(ถึงจะแพงขูดเลือดมากก็เหอะ) แต่ที่ชอบที่สุดอยู่ที่……..

อาหารเช้า>< ที่นี่ แบบ สั่งได้อยากกินไร ไม่อั้นด้วยดีๆ ฟรีนะคะ รวมในค่าที่พักแล้ว ที่สำคัญ….

อร่อยมาก!!!!!!!!!!(แต่วุ้นกินไม่หมดทุกที – - เนื่องจากตื่นสายกินแป๊ปเดียวรถทัวร์มารับแระ – - มาดูรูปรถที่มารับวุ้นวันแรกดีกว่า


สองแถวน่ารัก

แต่วันไปพีพี หรูนานั่งรถตู้ที่นั่งกว้างมว๊ากกกกกกกกกก…(เผื่อขนาดฝรั่งแน่ๆ)

ว่าแล้วเราก็เดินทางเลยดีกว่า…

ที่แรกที่แวะคือ…อ่าวมาหยาค่ะ

ตอนที่ถึงอ่าวมาหยานั้น พี่ไกด์กำชับหนักหนาว่าต้องกลับตรงเวลานะ เราจะแวะแป๊ปเดียวเพราะเดี๋ยวคนจะเยอะ แล้วพวกคุณจะไม่สนุก

ตอนที่วุ้นลงจากเรือนึกภาพตามนะ…
(กล้องแพนที่วุ้นถ่ายรอบตัว วุ้นทำหน้าปลาบปลื้มเหมือน จีฮุน ขอแต่งงาน) สวยมากกกกกกกกกกกกก….หาดทรายขาวไม่เชื่อดูรูป

นุ่มเท้ามาก ปลื้มเกิดมาไม่เคยเจออ๊างงงงงงงงงง

แบบ…ถึงแล้วยกมือถือจะโทรหาแม่ เพื่อบอกว่า คุณลูกขาจะพาคุณแม่ขามาดูให้ได้เลย!!!

แต่………..!!!

ไม่มีสัญญาณ วุ้นได้แต่ตะโกนร่ำร้องอยู่ในใจด้วยความปิติยิ่งนัก…อ๋าาาาาา

ว่าแล้วก็เดินลิงโลดดูความงามให้หมด แล้วก็ถ่ายรูป…

น้ำทะเลฟ้าได้อีก(ถ้าเขียนลงน้ำได้คงเขียนเหมือนทราย – -) ไม่ต้องใช้นิกอน น้ำก็ฟ้าจริงจัง อ๋าาาาาาาาาาาาาาา


ด้วยความปิติ…เลยถ่ายแต่ป้าย – -
อ๋าาา ป้ายนี้ทำให้เรารู้ว่า เราโชคดีจังที่เกิดเป็นคนไทย ไม่ต้องจ่ายเงิน อิอิ


วุ้นเดินเที่ยวเล่นก็เดินไปคุยกับเจ้าหน้าที่เรื่องสีนามิ พี่เค้าบอกว่า ที่นี่ไม่ค่อยโดน เพราะมีเกาะบัง จะเห็นจากรูปข้างบนอ่า


ถ่ายป้ายนี้แล้วนึกขึ้นได้ เมื่อวานเพื่อนวุ้นดำน้ำแล้วก็ไปยืนบนประการังเนื่องจากมันสำลักน้ำ(วุ้นก็ทำ – -) แล้วก็มีฝรั่งว่ายมาบอกว่า อย่าเหยียบปะการังเพราะจะทำให้คุณปะการังตาย ไม่เจริญเติบโต…

ฟังแล้วรู้สึก…เออแฮะ…เรามีของดีๆเยอะแยะ ต้องให้คนอื่นมาดูแลให้ – - น่าอายนะ…เพราะวุ้นรู้สึกว่าคนสมัยนี้ มองทุกอย่างที่ตัวเองอย่างเดียวเลย

สงสัยต้องจับไปอยู่กับชาวนาวีสักเดือน เผื่อจะนึกถึงคนอื่นมั่ง – -…วุ้นเบื่อคำว่า มันไม่ได้เดือดร้อนเราสักหน่อยจะไปยุ่งทำไม(ไม่ใช่ยุ่งเรื่องชาวบ้านนะ) ดป็นเรื่องผลกระทบจากการกระทำของมนุษย์ที่ส่งผลกับสิ่งแวดล้อมเนี่ยแหล่ะ – -

กลับมาก่อน – - เริ่มดราม่า…
วุ้นดำน้ำที่หลังอ่าวมาหยา
ซึ่งเส้นทางนี้สามารถไปที่หลังอ่าวมาหยาได้

วุ้นดำเป็นคุณปะการังที่เสียชีวิตแล้วมากมายเลย สึนามิ ทำลายอะไรมากมายจริงเนอะ – -

เริ่มเหมือนบล๊อกรำลึกสินามิ – -

ทางหนีสึนามิ ทางไปหลังอ่าว คือทางเดียวกับที่ไปห้องน้ำค่ะ แต่วุ้นไม่ได้ไปห้องน้ำนะ แอบเดินนอกเส้นทางไปโผล่ที่หลังซุ้มป้อม เจ้าหน้าที่ดูแล


นี่คือพาหนะที่าพวกเรามา กว้างดี มีบุฟเฟ่ต์น้ำดื่ม ให้เลือกน้ำเปล่าหรือโค้ก เจ๋งแฮะ วุ้นว่า 1000 นึงคุ้มเลยล่ะ(ต่อจาก 1200 คือต่อยิบย่อยมาก่อน พอรวมราคาวุ้นก็ต่ออีก – - เลยถูก 555)


อีกมุมนึงของอ่าวมาหยา เป็นที่ที่คนยังไม่มา – - ที่เยอะเริ่มยั้วเยี้ยแล้ว ตามที่ไกด์บอกจริงๆ

จากการที่ถามพี่เจ้าหน้าที่ พี่ถามว่ามาจากไหน ตอนแรกวุ้นก็งง มันมาจากที่อื่นได้ด้วยนอกจาก อ่าวนาง

พี่เค้าเลยบอกว่า มีมาสองทางคือจากกระบี่ หรือภูเก็ตก็ได้ วุ้นก็หูววววววว ภูเก็ตเลยเหรอ ไกลจัง


เห็นเส้นเชือกบนทรายมั้ยคะ วุ้นเดินเลียบเรือ ด้วยอารมลัลล้า (อารมณ์ดีเหมือนเมากัญชา)


ระหว่างเดินไปถ่ายรูปไปอยู่นั้น พี่ที่อยู่แถวเรือยังทักระวังสะดุดเชือก วุ้นก็หันไปยิ้มแล้วบอกว่า…อ๋อไม่หรอกค่ะ^^

เดินไปไม่กี่ก้าว…สะดุด!!! หน้าเกือบคะมำ นักท่องเที่ยวชาวจีนยืนมองกระเหรี่ยงตัวนี้เริงร่ายิ้มไปถ่ายรูปไปอยู่ สะดุดเชือก กลั้นหัวเราะกันใหญ่

วุ้นก็หันไปยิ้มแหยๆให้ – -…อายโคตรรรรรรรรรรรรรรรร

เค้ามองเป็นสิบเลยอ่า – - ไม่นับพี่ๆที่เฝ้าเรือนะ – -


ลืมบอกไป น้ำทะเลที่นี่เค็มกว่าแถวเกาะไก่ – -

เชื่อวุ้นสิ วุ้นกินทุกที่ที่มีดำน้ำ – -


รูปภายในเรือค่ะ ระหว่างนั้น มีฝรั่งมาถามไกด์ว่าเรือลำนี้เท่าไรเหรอ

พี่ไกด์ก็บอกว่า ล้านบาทไทย ยี่ห้อ ยามาฮ่า (ฟังแล้วนึกถึงเครื่องดนตรี – - เกี่ยวมั้ย?)


พวงมาลัย

วันนี้พี่ไกด์เป็นทอม อารมณ์ขันเยอะ เหมือนพี่เมื่อวาน(แต่นั่นเป็นผู้ชาย)
พี่ยังคุยกะฝรั่งว่า พวกวุ้นเนี่ยมาจาก กทม แล้วเอาแขนมาเทียบกะแขนวุ้น ว่าสีผิวไม่เหมือนกัน คนภาคใต้จะคล้ำๆ แอบได้ยินพี่ไกด์คุยกะเพื่อนวุ้นว่า ถ้าพี่ชอบผู้ชายนะ ฝรั่งพวกนี้เสร็จพี่หมดแล้ว(พี่เค้าน่ารักจริงๆ นิสัยนะ)555


ที่อยู่ของคุณรังนกค่ะ พี่ไกด์บอกว่ามันฮิตเพราะคนจีนเชื่อว่า เหมือนเป็นยาอายุวัฒนะ


ถึงแล้วเกาะพีพี รูปที่เห็นคืออ่าวต้นไทร เป็นที่ๆพี่ไกด์บอกว่า บริเวณนี้โดนสึนามิกินเรียบเลย ที่เห็นๆน่ะเค้าเพิ่งสร้างมาใหม่

แล้วก็ไปทานอาหารบุฟเฟ่ต์อร่อยมากมาย วุ้นชอบต้มยำทะเล น้ำใสมาก นึกว่าต้มจืด แต่เปรี้ยว รสชาติฝรั่งจริงๆ เข้าทางวุ้นเพราะวุ้นไม่ทานเผ็ด 555


เพื่อนทักวุ้น แกมาเที่ยว หรือมาตามรอยสึนามิวะ – -

วุ้นเดินไปดูเรื่อยๆ เดินไปเดินมา นึกว่าตัวเองอยู่เกาหลี – -

มีแต่คนเกาหลีเต็มเลย อารมณ์แบบเราเหมือนชาวต่างชาติอ่า ฝรั่งก็จะอยู่โซนอ่าวต้นไทร พอเดินเลยโรงพยาบาล รีสอร์ทโรงแรม คนเกาหลีพลุกพล่านมากมาย – -

ดังเหมือนกันนะเนี่ย(เพิ่งรู้เรอะ!)


นี่เป็นทรายหาดกะคุณหอยที่เกาะไผ่ค่ะ

ชื่อเกาะไผ่แต่มีแต่ต้นสน – -

ก่อนมาที่นี่ไปดำน้ำดูประการังเขากวางมา

วุ้นก็ประทับใจที่อ่าวมาหยาอยู่ดีที่นั่น มีประการังมีสีด้วย เจอคุณปลาปักเป้า คุณงูทะเล คุณปลาการ์ตูน หนึ่งตัว พี่ไกด์บอกว่า คุณปลาการ์ต฿นหายากนะ

วุ้นเลยจิ้นไปว่า สงสัยที่เจอต้องเป็นนีโมแน่ๆเลย มาตามหาพ่อต่อไป – -


สึนามิขึ้นมาไกลมากมาย

ระหว่างนั้นวุ้นเดินกลับไปที่เรือ เพราะตอนลงเรือไม่ได้ฟังว่าเค้าให้ฟังกี่นาทีมัวแต่ปวดฉี่อยู่…

เลยกลับมาก่อนเวลา สิบห้านาที พี่ๆกำลังจัดผลไม้อยู่ วุ้นก็เนียนไปกิน555

ช่วงนั้นก็มีฝรั่งบางบนที่มาก่อน ไกด์ก็เล่าว่า อาทิตย์ที่ผ่านมาเค้าเจอลูกปลาโลมา ตามคุณแม่มาแถวนี้ น่ารักมากมาย แต่…เป็นสัญญาณที่บอกว่า กำลังจะมีมรสุมเกิดขึ้น…


ช่วงที่วุ้นดำน้ำก็ถามพี่ไกด์ว่า คุณปลาเสือกินได้มั้ย เพราะเค้ามีเยอะมากแล้วไม่กลัวคนด้วย ว่ายเล่นรอบตัวเราแต่ไม่ยอมให้จับ

เล่นตัวได้อีก…

พี่เค้าก็บอกว่า ปล่อยเค้าไปเถอะ เค้าสวยออก – -

วุ้นก็บอกว่าใจร้ายนะ ทีคุณปลาทูยังทานเลยเพราะเค้าไม่สวยเหรอ…แล้วคุณปลาทูทำไมไม่เห็น

พี่เค้าบอกว่า ปลาทูเค้าอยู่ในน้ำลึกน่ะ

ดำน้ำนี่วุ้นแอบชอบคุณปลานกแก้ว น่ารักดี อารมณ์เหมือนปลาฟิชโช่ ป้อมๆครีบสั้น แนบลำตัว สีสวยด้วย

เค้าชอบไปกินแพลงคอนไปเรื่อย ซึ่งแต่ละที่ก็จะมีเจ้าถิ่นอยู่ เราก็จะเห็นคุณเจ้าถิ่นมาไล่คุณปลานกแก้ว

ระหว่างนั้น วุ้นก็คุยกะพี่ไกด์ว่า เนี่ย มาเที่ยวภาคใต้อยากกินมะพร้าว ทำไมที่นี่แพงจัง มันน่าจะถูกนะเพราะน่าจะมีเยอะ

พี่เค้าก็บกว่ามันมีแหล่งที่อร่อยๆอยู่ ก็อธิบายเส้นทางมา วุ้นก็เอ๋อ หน้ามึนๆฟังๆไป พี่เค้าก็บอกว่าเดี๋ยวบอกพี่ทัวร์ให้พาไป

ตอนแรกวุ้นก็นึกว่า พูดให้สบายใจเล่น

พอถึงฝั่ง วุ้นก็ถามคนขับรถที่จะไปส่งเรากลับโรงแรมว่า ที่ๆเค้าขายมะพร้าวอยู่ที่ไหนเหรอ ที่เค้าบอกห่างจากนี่ไป สองกิโล วุ้นก็คิดว่า โห ไกลจังคงอดแน่ๆเลย

ระหว่างนั่งรถก็ฟังเพลงไปเรื่อย แล้วก็บ่นตัวเอง ขี้อายจังเรา เจอฝรั่งมาสองวันแล้ว อยากคุยด้วยมากมาย แต่เขิน…

ซึ่งฝรั่งที่นั่งรถมาด้วยกันจะเป็นสองสาวงี้ เค้าก็เหมือนอยากคุยกะกะเหรี่ยงเหมือนกัน>< …ก็ยังไม่ได้คุย

ทางที่รถผ่านแอบกันดาร ไปๆมาๆก็มาอยู่หน้าร้านขายส่งมะพร้าว แอร๊ยยยยยยยยยยยยยย

ตอนนั้นดีใจมากมาย ไม่คิดว่าพี่เค้าจะพามา ฝรั่งสองสาวก็งง ว่าเค้ากรี๊ดกร๊าดอะไร ก็บอกไปผิดๆถูกๆ(เอยูเอเวลเซอ – - ละอายจริงๆ) ซึ่งเรื่องมะพร้าวเนี่ย วุ้นคุยกะพี่เค้าเอง เพื่อนวุ้นไม่รู้ เพราะเรามีดราม่ากันเมื่อวาน(เรื่องนี้ขอไม่พูดถึงนะคะ 555)

พี่ในบอร์ดแซววุ้น ว่าวุ้นทะเลาะกะเพื่อนเพื่อหาเอกราชให้ตัวเอง – -…แอบจริง…หลังจากนั้น วุ้นอิสระ 555

ก็ไปซื้อมะพร้าวกัน แอบมีการสื่อสารผิดพลาดซึ่งช่างมันเถอะ วุ้นไม่อยากโทษใคร…ทำให้วุ้นอดกินวุ้นมะพร้าว – -

(เรื่องกินเรื่องใหญ่)

วันที่สามบล๊อกต่อไปละกันน้า จุ๊บุจุ๊บุ

ก้ออ่านะ

ก ร ะ บี่ . . . กั บ ก า ร เ ที่ ย ว ภ า ค ใ ต้ ค รั้ ง แ ร ก ข อ ง วุ้ น ใ ส จ้ า . . .

Leave a comment
ความจริงวุ้นได้ทำการพิมพ์บล็อกนี้มาตั้งแต่หลังจากกลับมาจากกระบี่เลย

แต่……!!!!!!

พอวุ้นโพสเท่านั้นแหล่ะ

“ขออภัยค่ะรูปภาพมีขนาดใหญ่กว่าที่กำหนด”

ข้อความที่พิมมาสามแสนแปดหมื่นความงามที่มีอยู่ (เกี่ยวมั้ย?)

อันตรธานหายไปเหมือนคำสัญญาของนักการเมืองที่ให้ประชาชนตอนลงเลือกตั้ง (อ๊างงงงงงงง…บล๊อกรีวิวท่องเที่ยว – -)

กลับมา…

เริ่มจาก คนสนิทของวุ้นได้ไปเดินดูงานเที่ยวทั่วไทยช่วงเดือนพฤศจิกา(มั้ง)ที่ศูนย์สิริกิติ์ โดยวุ้นก็ติดสอยห้อยตามไปด้วย

คสน(ต่อไปจะใช้ตัวย่อนะคะ)มีแพลนไปเที่ยวกับเพื่อนที่กระบี่ช่วงปีใหม่

วสจ มีแผนหาที่เที่ยวแถว อีสาน และ เหนือ ไปเที่ยวช่วงกีฬามหาลัย

คสน ได้บริษัททัวร์เรียบร้อย

วสจ เล็ง อุ้มผาง ที่จ.ตากเอาไว้(อย่างเดียว) รออนุมัติจากเพื่อนๆ

สุดท้าย…ผลของการที่ คสน ไปเที่ยว เค้าบอกวุ้นว่าประทับใจ

เพื่อนวุ้นก็บ่นอยากเที่ยว ทะเลอันดามัน เลยเสนอกระบี่ไป ซึ่งทุกคนก็เห็นพ้องต้องกัน จึงทำการติดต่อทัวร์คุยรายละเอียด

สรุป ทริปนี้ของพวกเราคือ….

เดินทางโดยรถทัวร์(ลิกไนต์ทัวร์)ตอนเย็น วันที่ 24/01/10 ถึงกระบี่ประมาณ ตีห้า ให้พี่ทัวร์ขับรถมารับไปส่งที่โรงแรม

25/01/10
08.00 รถจากบ.ทัวร์มารับไปอ่าวนาง เพื่อนั่งเรือ เที่ยว 4 เกาะ มี ทะเลแหวก(เกาะหม้อ และ เกาะทับ(มั้ง ฟังภาษาอังกฤษเป็นงี้ – -)) ดูเกาะไก่ ดำน้ำแถวนั้น พักทานข้าวที่เกาะปอดะ สุดท้ายที่ อ่าวพระนาง ถ้ำพระนาง
16.00 รถมารับกลับโรงแรม

26/01/10
08.00 รถมารับไปอ่าวนาง นั่งสปีดโบ๊ทไปเที่ยวเกาะพีพี แวะ อ่าวมาหยาและดำน้ำ ดูนู่นนี่นั่นทานบุฟเฟ่ต์ที่เกาะพีพี ตรงอ่าวต้นไทร แล้วก็ดำน้ำ แวะเกาะไผ่ กลับถึง 16.00

27/01/10
08.30 รถมารับ(ครั้งนี้เลทเพราะไปรับคนอื่นก่อนทุกครั้งจะเป็นกลุ่มแรกที่มารับ) ไปวัดถ้ำเสือ สระร้อน สระมรกต กลับกทม.ตอนเย็น ถึงเช้า 28/01/10

ขอแจงรายละเอียดค่าใช้จ่ายก่อนนะคะ
ค่ารถทัวร์ไปแบบ 32 ที่นั่ง คนละ 600 (ความจริงมัน 59X )
ค่าโรงแรมคืนละ 900 บาท พักสองคนต่อคืน
ค่าไปทะเลแหวก 600 บาท
ค่าไปเกาะพีพี 1000 บาท
ค่าเที่ยวป่าฝน(เค้าเรียกงี้ เป็นภาษาอังกฤษนะ) 750 บาท
รวมนะ ค่าทัวร์ที่จ่ายไปไม่นับค่ารถ จะเป็น 900+600+1000+750 = 3250 บาทต่อคน (900 พักสองคืนสองคน ก็คนละ 900) รู้สึกต่อรองไปเพิ่มบวกลบไม่เกิน 300 ค่ะ – - วุ้นไม่ได้จัดการเรื่องเงิน ต่อให้อย่างเดียวเลยลืม – -

ทีนี้จะมาพูดถึงรายละเอียดการเดินทาง อย่างรถทัวร์มั่ง

ด้วยความที่วุ้นตื่นเต้นมากจะไปภาคใต้ก็คิดว่า ระบบรถทัวร์จะเหมือนกันทั้งประเทศไทย แต่จริงๆแล้วไม่ใช่เลย…

เริ่มจาก…

แอร์โฮสเตส
สายเหนือ…(วุ้นไปเชียงรายเพราะเวลาออกกะเวลาถึงคล้ายไปกระบี่) มีแอร์มาอธิบายการใช้เบาะ บอกว่าจะไปไหน แวะที่ไหนประมาณกี่โมง คนขับชื่ออะไร เปลี่ยนคนขับที่ไหนชื่ออะไร

สายใต้…ไม่บอกอะไรเลย นอกจากรถจะจอดให้ทานข้าวกี่นาที

อาหารแจกบนรถ
สายเหนือ…มีน้ำอัดลม ขนม นม น้ำเปล่า ชาหรือ กาแฟ ตอนก่อนใกล้จะถึง มีผ้าเย็น

สายใต้…มีขนม นม น้ำเปล่า (ขนมไม่เยอะเท่า) กาแฟ(มีเฉพาะเที่ยวกลับ) ผ้าเย็น

อาหารที่แวะจอด
สายเหนือ…แวะจอดประมาณเที่ยงคืน เป็นข้าวต้มกุ๊ยและกับต่างๆ ไม่กินมีอาหารอื่นๆรองรับ(แล้วแต่ที่แวะจอด) เช่น ข้าวราดแกง ก๋วยเตี๋ยว ไม่งั้นก็แลกเครื่องดื่มแทนได้

สายใต้…แวะจอดประมาณสามทุ่ม(แอบปรับตัวไม่ทัน แถมเที่ยวกลับพี่ทัวร์บอกว่าจะแวะทานตอนหกโมง สุดท้ายแวะตอนสองทุ่มกว่า วุ้นหิวจนจะกินฝรั่งทั้งรถแล้ว T T)แอบทานไม่เหมือนกันในเที่ยวมาและเที่ยวกลับ
-เที่ยวมา…ข้าวต้มกุ๊ย อาหาร สี่ห้า อย่าง โอเคเลย(สายเหนือวุ้นไม่ทาน – -)
-เที่ยวกลับ…เป็นข้าวโถ โต๊ะนั่งหกคน อาหาร สามสี่อย่าง เติมได้(เพิ่งรู้) หลากหลายดี แอบอร่อย(หรือหิวก็ไม่รู้)

ทีนี้ วุ้นจะเริ่ม รีวิว ที่ไปเที่ยววันแรกละนะ

วันแรก…สี่เกาะ ทะเลแหวก…


รูปอ่าวพระนางค่ะ คือก่อนที่วุ้นจะมากระบี่วุ้นเพิ่งไปปราณบุรีมาแล้วก็เดินทางมากระบี่เลย – -

เห็นความแตกต่างของทะเลมากมาย น้ำทะเลสีฟ้าาาาาาาา(กรี๊ดกร๊าดดไม่เคยเห็น – -…ช่วยเข้าใจเด็กเหนือไม่เคยลงใต้ไกลสุดประจวบ – -)


รูปแผนที่อ่าวนาง…ตอนวุ้นไปพัฒนามาก มีร้านอาหารฟาสฟู้ดเต็มเลย…เป็นความเจริญที่วุ้นรู้สึกแปลกๆ เหมือนปายตอนนี้…


พวกเราเดินทางด้วยพาหนะลำนี้ค่ะวันแรกไม่ค่อยได้ถ่ายรูปมากนัก นั่งเรือหางยาวน้ำกระเด็นแบบ…เข้าใจอารมณ์เวลาคนสรงน้ำพระเลย – - หนาวนะนั่น


ภาพนี้ถ่ายที่ทะเลแหวก…สวยเนอะ ฟ้างามมากมาย
ช่วงที่วุ้นไป น้ำไม่ค่อยลงเท่าไร ความจริงทริปนี้ต้องเที่ยววันที่ สอง แต่พี่ไกด์โทรมาบอกให้เลื่อนวันดีกว่า เพราะน้ำจะเยอะ ประมาณนี้ เลยโยกเอาเที่ยวบนบกเป็นวันสุดท้ายแทนที่จะเป็นวันแรกตามแผนเดิม


วุ้นว่าน่าจะเป็นเกาะปอดะนะ – - แหะๆ เลยรีบอัพ เดี๋ยวลืมหมด
ประวัติคร่าวๆนะคะ เกาะปอดะเป็นภาษามลายู คือว่าที่คนแบบเหมือนผีตองเหลืองอ่า เดินทางมาพักอยู่ แล้วก็ตั้งชื่อเอาไว้ ประมาณนี้ – - ตอนฟังมึนๆ เพิ่งดำน้ำเสร็จ


อ่าวพระนางค่ะสวยนะ

คือว่าตอนที่เดินทางเนี่ย ในเรือมีทั้งหมด 18 คน ไม่นับ คนขับ และไกด์สองคนนะคะ

ทีนี้วุ้นและผองเพื่อน เป็นกลุ่มเดียวที่เป็นคนไทย- -
เวลาฟังไกด์พูดก็จะเป็นภาษาอังกฤษ นั่งคิดในใจ มาอยู่กระบี่สักเดือน คงเก่งอังกฤษกว่าเรียนเอยูเอ เป็นปี – -

อาหารกลางวันเค้าจะรวมอยู่ในค่าทัวร์ ซึ่งทุกคนจะได้ทาน มัสมั่นไก่ รสชาติฝรั่ง(ถูกใจวุ้นมากมาย เพราะเป็นคนกินจืด><) อร่อยนะคะ เสร็จแล้วระหว่างเดินทางไปที่สุดท้าย คือ อ่าวพระนาง ถ้ำพระนางก็จะมี ผลไม้ สองชนิด คือ สับปะรดและแตงโม…อร่อย…พิมแล้วหิว – -

ที่อ่าวพระนาง วุ้นก็เริ่มแอบซี้กะพี่ไกด์ – - เพราะส่วนตัวชอบถาม ถามทุกอย่าง – - ก็ถามไปว่าที่อ่าวพระนาง เค้าไปดูอะไรกัน พี่เค้าก็บอกว่าเดี๋ยวพาไปดูที่แปลกๆ

ด้วยความตื่นเต้นก็ยืนรอไปด้วย ระหว่างเดินไปถ้ำพระนาง ตรงอ่างพระนางจะมีอาหารจากเรือหางยาวขาย ก็อยากทานพี่เค้าก็าไปบอกร้านนี้อร่อยๆ (ในใจพี่ได้ค่าคอมปะเนี่ย – -…ซึ่งไม่ได้หรอก – -)

แม่ค้าน่ารัก…วุ้นเหมือนถูกฝังหัวจากไหนไม่รู้ว่า คนใต้”ดุ” มาเที่ยวนี่ เพื่อนสั่งโรตีไป เพื่อนอีกคนเห็นกล้วยหอมแล้วอยากกิน แม่ค้าก็ให้ฟรี วุ้นอึ้งปนอิจฉา ใจดีจัง>< ราคาแอบเก็บไม่ตรงป้ายเพราะถูกกว่า(ฟ้องสคบ.ได้มะ)

เสร็จแล้วก็ไปถึงถ้ำพระนาง เค้าเล่าว่า ตำนานมีอยู่ว่า มี หญิงาวคนหนึ่งมีหน้าตางดงามมากเป็นที่หมายปองของเจ้าเมืองทั้งเจ็ดเมือง แต่นางไม่เลือกใคร จึงหนีมาอยู่ที่นี่ในถ้ำ

แล้วก็เสียชีวิตที่นี่ เลยเรียกที่นี่ว่า ถ้ำพระนาง พี่ไกด์บอกว่า ไม่สามารถให้นักท่องเที่ยวขึ้นไปดูได้ นอกจากไกด์(แอบอิจฉา) โดยที่นี่คนชอบมาขอพรกัน

สมหวังก็จะเอาปลัดขิก มาถวาย – -(ก็คิดกันได้)

แล้วพี่ไกด์ก็พาไปลอดถ้ำเล่น แบบมืดมาก ต้องใช้ไฟฉายซึ่งไม่มีใครเอามา พี่ไกด์มีแต่ไฟแช๊ก วุ้นก็เอามือถือเป็นไฟฉายไปพลางๆ ระหว่างผจญภัยอยู่ ฝรั่งก็สนใจว่า กระเหรี่ยงพวกนี้ไปไหนกัน เอะอะกันดังเลย ก็มีฝรั่งติดสอยห้อยตามมาสองคน น่ารักดี^^

ได้ความรู้ใหม่เวลาตามโขดหิน เราจะเห็นเปลือกหอยอย่างนี้

มีหอยอยู่จริงๆและมีชีวิตด้วย!!!(วุ้นตื่นเต้นนะ – -)


รูปเลยแฮะ – - นี่เป็นทะเล(ที่ไม่ค่อยจะ)แหวก ทรายแอบน่ากลัวแหะๆ

จบวันแรกก่อนน้า

ก้ออ่านะ