ค ว า ม รั ก ( ข้ า ง เ ดี ย ว ) . . . ทำ ใ ห้ ห า ย ป่ ว ย เ ร็ ว ! ! ! . . . ฟั น ธ ง ! ! !

Leave a comment
จากการที่ตาบ๊องตื้นเนียนหาเพื่อนกินข้าววันพุธ…

เอาวันพุธก่อนละกัน><

วันนี้ข้าพเจ้าตื่นสายไปเรียนไม่ทัน(ซึ่งวันนี้มีเรียนแค่ช่วงเช้า)

สรุป – -ใส่ชุดนิสิตเก้อ…

เลยตะแล๊ดแต๊ดแต๋ไปทีเคพาร์ก…แล้วเสริมสร้างความอาร์ต ไปดูนิทรรศการที่หอศิลป์

นอกเรื่องแป๊ป…ควรไปอย่างแรง!!!…ทำดีมากค่า^^…ถึงแม้บางประเด็นที่นำมาจัดแสดงจะดูเป็นการยัดเยียดความคิดมากเกินไปหน่อย – -(ปล. การแสดงความคิดเห็นความหมายมันคือทำให้คนอื่นคล้อยตามความคิดเห็นของเรา – - ซึ่งข้าพเจ้าเข้าใจว่า ศิลปินแสดงออกอะไร แต่…บางประเด็นที่สื่อสารกับคนดูนั้น เป็นการแสดงให้เห็นถึงว่าสิ่งที่นำมาจัดนั้น มันเชื่อมโยงกับการเมืองปัจจุบันนะ และ ทำให้เราทราบเลยว่า เค้าอยู่ฝ่ายไหน – - (ข้าพเจ้าเป็นกลางนะ – -))

ซึ่งวันนี้มีเป้าหมายว่า ตอนสี่โมงจะไปช่วยชมรมทำงาน(นัดตาบ๊องตื้นห้าโมง)

ปรากฎกว่าจะถึงชมรมก็จะสี่โมงครึ่ง – - พอถึงห้าโมง ตาบ๊องตื้นก็โทร.มา

วุ้นใสจ้า – สวัสดีค่ะ(ตอนนั้นอยู่ในชมรม ต้องสำรวม สุภาพๆ)

ตาบ๊องตื้น – คับ ขอสายวุ้นใสจ้าคับ(น้ำเสียงสุภาพมากกก)

วุ้นใสจ้า – (แปลกใจ – - มันเป็นของมันหว่า) ถึงหรือยังคะ

ตาบ๊องตื้น – จะมาบอกว่าถึงช้าหน่อย

วุ้นใสจ้า – อ๋อๆๆ แล้วนานมั้ย

ตาบ๊องตื้น – ไม่นานๆ

วุ้นใสจ้า – ไม่เป็นไร จะถึงกี่โมง

ตาบ๊องตื้น – ไม่นานๆถึงแล้วโทร.บอก

วุ้นใสจ้า – ไม่เอาๆบอกมา ครึ่งชั่วโมง พอปะ

ตาบ๊องตื้น – ประมาณนั้นแหล่ะ

วุ้นใสจ้า – โอเคๆ

ตาบ๊องตื้น – ถึงแล้วจะโทร.บอกนะ

….

ส่วนข้าพเจ้าก็กลับมาตัดกระดาษทำงานชมรมต่อ

สรุปคนที่สายคือข้าพเจ้าเอง แต่…ข้าพเจ้าก็ยังยืนรอตาบ๊องตื้นอยู่ดี – -

วันนี้โดนตาบ๊องตื้นทักว่าเรียบร้อย

ตาบ๊องตื้น – วันนี้แปลกๆแฮะ

วุ้นใสจ้า – ทำไมอ่า

ตาบ๊องตื้น – ดูเงียบๆเรียบร้อยผิดปกติ

วุ้นใสจ้า – ก็เป็นกุลสตรีงายยผิดเหรอ

ตาบ๊องตื้น – ไม่ใช่ม้าง วันนี้นัดกับแฟนหรือไง

วุ้นใสจ้า – อย่ามามั่ว ทำไมเหรอ วันนี้ชั้นก็แต่งตัวปกติ แตกต่างยังไง

ตาบ๊องตื้น – ชั้นบอกว่าแกเรียบร้อย ไม่ได้บอกว่าแต่งตัวเรียบร้อย

วุ้นใสจ้า – ทำไมเล่าเจ็บปาก นี่นา – -

และแล้วก็เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นคือ ตาบ๊องตื้นติดธุระต้องกลับประมาณสองทุ่ม(ทั้งๆที่ตาบ๊องตื้นพยายามยื้อกับเบื้องบนไม่ให้กลับเวลานั้น ><)

กลับมาวันศุกร์ ข้าพเจ้ามีสอนพิเศษน้อง วันนี้มีเรียนแค่ตอนเช้าและเนื่องจากเมื่อวานไปผ่าฟันคุดมา

ขอนอกเรื่องแป๊ป เรื่องไปทำฟัน

ใครที่รู้จักข้าพเจ้าพอสมควรจะรู้ว่า ข้าพเจ้า กลัวเข็มฉีดยามาก(ถึงมากที่สุด) และกลัวหมอฟัน(มากกว่าเข็มฉีดยา) (ขอเปรียบเทียบข้าพเจ้าเคยฝันว่าโดนเพื่อนเอาเข็มฉีดยาวิ่งไล่แทง – ฝันร้ายมากกก เพราะร้องไห้ไม่หยุด มีร้องออกมาในความเป็นจริงด้วย – - จนพ่อแม่ตกใจ ว่าลูกเป็นอะไร – - กลัวได้อีก)

นั่นแหล่ะเนื่องจากข้าพเจ้าปวดเหงือก(ตอนแรกนึกว่าเป็นร้อนใน – - แต่มันไม่ยอมหายสักที) เลยไปถามเพื่อนที่เรียนทันตะ คุยกับรุ่นพี่ สรุปได้ใจความว่า สิ่งที่ข้าพเจ้าเป็น คาดว่าเป็นฟันคุด – -

และฟันคุดนั้น มีสองวิธีคือ ถอนออก หรือ ผ่าออก (ในกรณีที่ฟังซี่แปดอยู่ในเหงือก)

ฉะนั้นการไปหาหมอฟันคนเดียวของข้าพเจ้าในเมื่อวาน สำหรับข้าพเจ้าความยิ่งใหญ่ กล้าหาญเทียบเท่า ทหารผ่านศึก – -(กลัวได้อีก – -)

ซึ่งผลที่ออกมาก็คือ ข้าพเจ้าถอนไปสองซี่ ผ่าเอาเหงือกออกไปเข็มนึง – - ซึ่งเพื่อนๆที่ได้ทราบข่าวต่างตกใจ เพราะไม่คิดว่าข้าพเจ้าจะอาจหาญทำฟัน และถอนฟันถึงสองซี่ได้ – -(ทุกคนคิดว่า ข้าพเจ้าต้องขอเวลาทำใจไม่ยอมทำฟันเป็นแน่แท้ – - ขนาดพี่นิสิตที่ทำฟันข้าพเจ้ายังพูดเลย หน้าน้องนี่กลัวมากๆเลย แต่ก็จะถอน สู้แฮะ)นั่นแหล่ะ

แต่…กว่าจะทำอะไรได้ระหว่างรอ ข้าพเจ้านี่โทร.ไปรังควานแม่ตัวเองแสนครั้งซึ่งโทร.ไปก็จะโดน แม่ข้าพเจ้า บ่นเรื่องความซ๊กม๊กวัยเด็กที่ข้าพเจ้าได้กระทำไว้ – นี่ไงล่ะ ตอนเด็กๆไม่ชอบแปรงฟันเห็นมั้ยล่ะ ด้วยความเป็นลูกที่ดี – แม่อ้าา ได้ข่าวว่าฟันคุดมันไม่เกี่ยว มันเป็นโดยกำเนิด(ออกแนวโทษผู้ให้กำเนิด – - ชั่วจริงๆ)

สรุปถอนเสร็จสี่โมง ไปสอนน้องต่อห้าโมง รู้สึกเลย เวลาเดินช้าได้อีกแบบพยายามไม่มองนาฬิกา หันไปมอง โอ้ววว ผ่านไปสองนาที T T ปวดดดดเพราะยาชาหมดฤทธิ์ แต่ยาแก้ปวดยังไม่ออกฤทธิ์ – - แล้วทรมานอีกในวันนี้ถึงตอนกลางวัน(ซึ่งเป็นผลดีกับข้าพเจ้า เพราะ อาจารย์เห็นแล้วสังเวชในตัวข้าพเจ้า^^)

นั่นแหล่ะ เรียนเสร็จกลับมาทำโจ๊กกินเอง(อยู่สามย่าน หาโจ๊กไม่ได้ เพราะเลิกเรียนสิบโมง ร้านขายหมดแล้ว บางร้านจะขายตอนบ่าย – -) และตาบ๊องตื้นออนเอม ตามประสาคุยไปมีความสุขไป ลืมปวดแผล><(ความจริงยาแก้ปวดออกฤทธิ์)

ซึ่งพอข้าพเจ้า คำนวณดูสอนน้องเสร็จหกโมง มีเวลาแอบอยากซื้อหนังสือ – -เนื่องจากเรียนไม่รู้เรื่อง(ความจริงไปสายเลยฟังไม่รู้เรื่อง – -)เลยอาสาบอกตาบ๊องตื้นว่าจะไปซื้อบัตรแฟตให้ไปๆมาๆ ยังไงตาบ๊องตื้นก็จะไปสยามตอนเย็น

แล้วข้าพเจ้าก็เนียนๆ(ซึ่งข้าพเจ้ารู้นะว่าตาบ๊องตื้นเนียนไม่รู้เจตนาข้าพเจ้า – -)บอกจะเอาบัตรส่วนลดดูหนังไปให้(ซึ่งระดับฐานะอย่างตาบ๊องตื้น – -ส่วนลดยี่สิบไม่มีความสำคัญเหอะ – -)สรุปแบบข้าพเจ้าคือ เราบังเอิญไปสยามเลยเอาบัตรลดไปให้แค่นั้น

แต่ชาวบ้านและชาวโลกทราบดีว่า มันนัดเจอกัน อีกแล้วคับทั่น!!!

ระหว่างนั่งรถเมล์ไปสอนน้อง พอถึงหัวลำโพง น้องโทร.มายกเลิก ข้าพเจ้าก็เดินกลับมาเล่นเอมต่อ มีความสุข^^(ลืมอาการปวดฟัน ความทุกข์ทรมานของเลือดที่ซึมออกมา ประหนึ่งหลอดอาหารต้องการธาตุเหล็ก)

เข้าเรื่องที่จะบอกวันนี้สักที เราก็นัดกันที่ศูนย์หนังสือจุฬาความจริงวันนี้ตอนเย็นตาบ๊องตื้น มีนัดกับเพื่อนเที่ยวกลางคืน ก็บอกข้าพเจ้าว่า แอบไม่อยากไปกะเพื่อนเพราะเพื่อนเอาคนที่ทำงานมาไม่สนิทไม่ค่อยได้คุย เลยกะไม่ไป(น่านนน)

พอเจอกันที่ศูนย์จุฬาเสร็จ ข้าพเจ้าก็ไปถอนตังคืนตาบ๊องตื้นเพราะ เงินที่เตรียมมาซื้อหนังสือไม่พอ ตาบ๊องตื้นเลยออกให้ก่อน – -แล้วก็เนียนหาไรกินกันสองคนต่อไป…

กินเสร็จ…กินติมต่อไม่ได้ เพราะข้าพเจ้า – -ไปทำฟันมา – - ขนาดวันนี้กินฮาจิบังต้องสั่งแบบบะหมี่เย็น คือกินแต่เส้นกับน้ำ – -(รันทดตัวเอง – -)

โดยกมลสันดานข้าพเจ้า – - ติดนิสัยชอบดูรอบหนังฉาย(เพราะอะไรก็ไม่รู้ ดูเผื่อมีเรื่องที่อยากดู จะได้ตะล่อมชวนคนไปดู^^)

ระหว่างจะเดินออกพารากอนข้าพเจ้าก็ขอตัวไปดูรอบหนัง(เพิ่งสำเหนียกได้ว่า มันเป็นการกระทำที่ส่อในทางกูอยากดูหนังให้ตาบ๊องตื้น – -) ตาบ๊องตื้นเลยบอกว่า งั้นขึ้นไปดูข้างบนเลยละกัน

ข้าพเจ้าก็งง – - มาไม้ไหนของมันฟะ – - สรุป เราก็ไปดูปืนใหญ่โจรสลัด – -ซึ่งเป็นรอบที่สามของข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้ากลับรู้สึกว่า ทำไมรอบนี้หนังมันจบเร็วจังฟะ – - ทั้งๆที่สองรอบแรก พยายามไม่ด่าว่า เมื่อไหร่จะจบ – -

นั่นแหล่ะที่แสดงความเขลาอย่างชัดเจนให้ตาบ๊องตื้นคือ

ระหว่างที่เรากำลังตัดสินใจว่าจะดูเรื่องอะไรดี ข้าพเจ้าก็เหลือบไปเห็น!!! พี่ชายในบอร์ดกำลังเดินมา – -ข้าพเจ้าตกใจไม่รู้จะทำไง – -เลยรีบเดินหนีเข้าห้องน้ำ – - พร้อมโทร.ถามพี่ชายว่า มาทำอะไร – - แต่พี่ชายปิดโทรศัพท์ – -

ความจริงก็คือ ข้าพเจ้าเป็นอะไรไม่รู้ ไม่ชอบให้ใครรู้จักคนที่ข้าพเจ้าชอบ – -แบบ อย่าบอกให้ใครรู้ – - ถ้าไม่คิดอะไร ไม่มีปัญหา เพราะเราบริสุทธิ์ใจ^^

แล้วต่อมา ข้าพเจ้าก็งานเข้าสิ – -แล้วจะบอกตาบ๊องตื้นยังไงเพราะอยู่ดีๆก็เดินหนีเข้าห้องน้ำไม่บอกไม่กล่าว – -

มาดูคำพูดที่ข้าพเจ้าอ้างกัน – - ซึ่งก็ดีทำให้ ตาบ๊องตื้น มองข้าพเจ้าโกหกไม่เก่ง – -

วุ้นใสจ้า – (โทรศัพท์หาตาบ๊องตื้น) อยู่ไหนเนี่ย

ตาบ๊องตื้น – เธอนั่นแหล่ะอยู่ไหน – -

วุ้นใสจ้า – อยู่ที่เดิมนายล่ะ

ตาบ๊องตื้น – อยู่หน้าห้องน้ำไง

วุ้นใสจ้า – (วางสาย)…

ตาบ๊องตื้น – อ่า ว่ามาหนีใคร

วุ้นใสจ้า – ป่าวว นึกได้ว่าลืมกินยา – -

ตาบ๊องตื้น – ลืมกินเลยต้องรีบไปห้องน้ำ?

วุ้นใสจ้า – ป่าวๆ ตกใจอ่า

ตาบ๊องตื้น – แฟนเหรอ?

วุ้นใสจ้า – ไม่ใช่โว้ย – -

ตาบ๊องตื้น – ถ้าเธอมีแฟนนะ ไม่รอดแน่ – -โกหกให้มันเนียนได้ปะ – -

วุ้นใสจ้า – ให้ทำไงเล่า

ตาบ๊องตื้น – จริงๆเล้ย คิดได้ไง ไปกินยาในห้องน้ำ

วุ้นใสจ้า – ใครบอกว่าไปกินยา บอกว่าลืมกินยาต่างหาก – -

ข้าพเจ้าก็โดนตาบ๊องตื้น ล้อเลย – - นั่นแหล่ะ – -

เดี๋ยววันจันทร์ก็เจออย่างเป็นทางการแว้ว^^

มีความสุขจัง

ที่ได้ชอบคนโดยไม่หวังอะไร – -

อยากจะชอบตาบ๊องตื้นอย่างนี้ต่อไป ขอแค่ตาบ๊องตื้น อย่าชอบกลับก็พอ^^

แอร๊ยยยยยยย

ก้ออ่านะ

ไ ม่ รู้ น ะ . . .

Leave a comment
ฮุๆๆ และแล้วเราก็ได้ไปสมัครเรียนญี่ปุ่น

นัดกันห้าโมง – - เจอกัน ห้าโมงครึ่งงานนี้ตาบ๊องตื้นผิด!!!

อุตส่าห์เนียนเลทแล้วอ้าาา

ตาบ๊องตื้นก็ยังมาสาย T T ฮึ่มๆๆ

ตามความเคยชิน ที่ข้าพเจ้ามักจะจิกกัดตาบ๊องตื้นเป็นสันดาน – -

จนโดนพี่พนักงานที่สอนภาษาญี่ปุ่น แซว – -

ข้าพเจ้านี่อยากจะพูดว่า “นั่นมันละครค่าาา ชีวิตมันมีที่ไหนเล่า – - กัดกันตลอด ชาติยังไม่รู้ว่ามันจะรักกันได้หรือเปล่า – -”

แต่….

ก็เก็บเอาไว้ – -…เดี๋ยวซวย – -

(เออแฮะ – - เริ่มมีความสามารถในการคิดก่อนพูดแล้ววุ้ย – -…เมื่อก่อนพูดไม่คิด เลยไม่ค่อยมีคนคบ – -)

กลับมา… หลังจากตัดผม – - วันต่อมามันก็เน่า – - ไม่ดูดีเหมือนตอนไดร์

วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรก ข้าพเจ้าเลยลองสำรวจตลาด

สรุป…

ทุกคนบอกว่า…

หลังจากตัดผมสั้น

ข้าพเจ้า…

หน้าเหี้ยลง – -(ขออภัยที่หยาบคาย – - แต่เพื่อนมันบอกงี้จริงๆ – -)

อ๊ากกกกกกกก…โดนหลอก T T

ในใจร่ำๆ จะไปซื้อวิกอยู่แล้ว ยิ่งวันนี้เจอตาบ๊องตื้นด้วย – -เลยตัดสินใจว่า…

ไหนๆก็หน้าเหี้ยแล้ว – -…

ก็ขอให้มันเหี้ยสุดๆเลยละกัน – -

ว่าแล้ว ข้าพเจ้าก็กลับหอ จัดการมัดผม เปลี่ยนกระเป๋า เพิ่มบุคลิกห้าวๆ(จากเดินไม่เป็นผู้หญิงเท่าไรอยู่แล้ว – -)

เอาวะ…สวยไม่ได้…สถาบันผู้หญิงประนามข้าพเจ้าแน่ๆ…ไหนๆก็ไหนๆ…ให้มันประนามสถาบันผู้ชายแทนก็แล้วกัน – -(เหยียดเพศจริงๆ – -)

นั่นแหล่ะ…ทำใจไว้แล้ว

กลับมาต่อ – -

หลังจากเราสมัครเรียนญี่ปุ่นเสร็จเรียบร้อย

ก็เดินตัดสินใจว่าจะกินอะไรดี – -

สรุป…โออิชิแกรนด์

โอ้แม่เจ้า!!!

สรรหาทุนนิยมจริงๆ

- -

นั่นแหล่ะ

แต่ที่มันทำให้ต้องมาอัพก็คือ…

ตาบ๊องตื้น – นี่ แล้วว่างอีกเมื่อไรอ่า

วุ้นใสจ้า – ทำไมอ่า

ตาบ๊องตื้น – อ่าวจะได้มากินข้าวอีกไง

วุ้นใสจ้า – เอาวันไหนล่ะ

ตาบ๊องตื้น – แล้วว่างเปล่าล่ะ เห็นมีงานตลอดนี่ ไหนจะหลอกเด็ก(หมายถึง สอนพิเศษเด็ก – -) ไหนจะอะไรของเธออีก

วุ้นใสจ้า – ก็บอกมาสิ จะได้จัดวันให้

ตาบ๊องตื้น – อ้าว แล้วจะรู้มั้ยว่าวันไหน

วุ้นใสจ้า – อ่า วันไหนก็ได้ที่ไม่ใช่วันศุกร์อ่า

ตาบ๊องตื้น – ทำไม วันศุกร์มีอะไร

วุ้นใสจ้า – วันศุกร์ไม่ว่าง

ตาบ๊องตื้น – ไปเที่ยวกับเพื่อน??

วุ้นใสจ้า – ป่าวๆ สอนน้อง

ตาบ๊องตื้น – ไม่ได้ไปเที่ยวกับเพื่อนเหรอ – - วันศึกร์เค้าต้องไปเที่ยวสิ

วุ้นใสจ้า – จะบ้าเรอะ น้องอยู่ม.ต้น จะให้เที่ยวอะไรเล่า!!!

ตาบ๊องตื้น – โถ่ๆเด็กสมัยนี้(ดูมันพูด – -)

วุ้นใสจ้า – ใครจะไปเหมือนแกฟะ!!

สักพักก็มีโทรศัพท์มา จากเพื่อนคนนึง(ที่เหมือนจะเนียนๆมาจีบข้าพเจ้าหลังจากมันจับได้ว่าแฟนมันมีคนอื่น – - ซึ่งข้าพเจ้าเป็นโรคจิตถือคติ “กูไม่ใช่ตัวสำรองของใครย่ะ!!” นั่นแหล่ะ – -)

ซึ่งรายละเอียดการคุย – - มันก็เป็นเรื่องที่ทั้งหาเรื่องคุยและเรื่องที่ข้าพเจ้าออกปากชวนไปค่ายของกลุ่มนักกิจกรรม – - ซึ่งวันที่มีค่ายตรงกับวันที่ทางคณะของข้าพเจ้าจัดงาน อีคอนไนท์(ปาร์ตี้กลางคืน แต่งตัวตามคอนเซป ทำนองนั้น ซึ่งตามปกติแถวบ้านเรียกงานแต่งตัวแข่งกัน – -) อะไรทำนองนี้

ซึ่งข้าพเจ้า ด้วยความโรคจิตอวดด้วยความภูมิใจว่า ตอนงานพรอม ข้าพเจ้าไป เมกโอเวอร์ ดูดีขึ้น ทำนองนั้น – - แล้วประมาณเดี๋ยวจะให้ดูรูปทางเอม ประมาณนั้น

นั่นแหล่ะ

ตาบ๊องตื้น – หน้าอย่างแก แต่งหน้าขึ้นด้วยเหรอ??

วุ้นใสจ้า – ทำเป็นเล่นไป เพื่อนจำชั้นแทบไม่ได้นะเฟ้ย!!

ตาบ๊องตื้น – ส่งมาให้ดูหน่อยสิ

วุ้นใสจ้า – มันก็ไม่ได้ดีขนาดนั้น – -

ตาบ๊องตื้น – เฮ้ยอยากเห็นๆ

วุ้นใสจ้า – ชอบดูของแปลกหรือไง – -

ประมาณนั้น วันนี้แอบปลื้ม

ตาบ๊องตื้น – กินเยอะทำไมไม่อ้วน??

วุ้นใสจ้า – (แอร๊ยยยยย) ดูยังไงไม่อ้วนฟะ – - แกดูหน้าชั้นสิบานนน

ตาบ๊องตื้น – อ่าเหรอ ไม่ค่อยอ้วนนี่นา

วุ้นใสจ้า – (พูดจาน่ารักแบบนี้ เจ๊ถวายตัวเลยคร่าาา) นี่ ตอนนี้ไม่มีเอวแล้ว ก่อนมาเรียนเตรียม หนัก 47-48 อยู่เตรียมปุ๊ป 52 – - ตอนนี้ก็พยายามอยู่

ตาบ๊องตื้น – อ่านะ

วุ้นใสจ้า – อยากได้ 45 แต่คงทำไม่ได้ – - เพราะคงซูบ เหมือนวิทนี่ย์ (อาจารย์แสนสวยที่ข้าพเจ้ากะตาบ๊องตื้นแย่งกันอยู่)

บลาๆๆๆ…

ประมาณนั้นที่เหลือก็เป็นการดูถูกข้าพเจ้า โดยตาบ๊องตื้น – - เช่น กระดาน ไม่สวย – - ไม่มีคิ้ว บลาๆๆ สุดแต่ผู้ชายที่ปากโคตรหมาคนหนึ่งจะวิจารณ์ผู้หญิง หน้าเหี้ยๆได้ – -

ตาบ๊องตื้น – สรุปนี่ แกมีอะไรดีมั่ง

วุ้นใสจ้า – ไม่มี พอใจยัง โง่ ขี้เหร่ เงี้ย

ตาบ๊องตื้น – ถูกกก

วุ้นใสจ้า – แหม ไอ่หล่อ ไอ่เท่

ตาบ๊องตื้น – อ่าแน่นอน

วุ้นใสจ้า – ไม่เคยเจียมใช่มั้ย

ตาบ๊องตื้น – ก็มันเรื่องจริง

บลาๆๆ…ก็เถียงกันไปมาไม่จบสิ้น – -(อย่างกะเด็กๆ)

หรือข้าพเจ้าเริ่มบ้าง

วุ้นใสจ้า – นี่เคยเรียนกวดวิชาปะ

ตาบ๊องตื้น – ไม่เคยอ่า

วุ้นใสจ้า – เออ ลืมไปสมัยนั้น…

ตาบ๊องตื้น – ไม่ต้องเลย ตอนนั้น มีแอพพลายแล้วเหอะ

วุ้นใสจ้า – อ้าวเหรอ แล้วเกรดเฉลี่ยม.ปลายเป็นไง

ตาบ๊องตื้น – ไม่ดีอ่า ไม่เรียน เที่ยวตลอด

วุ้นใสจ้า – หาาา ที่สมุทรปราการมีอะไรให้เที่ยวด้วยเหรอ

ตาบ๊องตื้น – หมายถึงหนีเรียนเฟ้ย!!

วุ้นใสจ้า – อ่านะ ไม่เหมือนโรงเรียนชั้น เดินแป๊ปๆ เจอสยามโฮะๆๆ

ตาบ๊องตื้น – เออๆ

หรือ

วุ้นใสจ้า – นี่ ผับเนี่ยเค้ายังสูบบุหรี่อยู่ป่ะ

ตาบ๊องตื้น – บางที่มี บางที่ไม่

วุ้นใสจ้า – แล้ว แบบ..คนเมาอ่า แล้วสูบในที่ห้ามสูบเงี้ย

ตาบ๊องตื้น – อยากรู้ เดี๋ยวปีหน้าพาไป

วุ้นใสจ้า – (อ๊างงงงง) อ่านะ

บลาๆๆ…

หรือ

ตาบ๊องตื้น – นี่ๆหอเธออยู่ข้างวัดหัวลำโพงเลยเหรอ

วุ้นใสจ้า – ไม่ใช่ ไปทางหัวลำโพง

แบบจะถามที่อยู่เค้าทามม้ายยย เค้าคิดน้าาา(อ๊างงงงง)

พอๆ

ไม่อยากบอก(แล้วบอกทำไม – -) แหล่ะ

ว่าตอนคุยเอมแล้วตาบ๊องตื้นถามถึงรูปนั้น – -(รูที่ไม่เหมือนข้าพเจ้าอย่างแรง – -) ปกติข้าพเจ้าจะหน้าด้าน โชว์ความแอ๊บแบ๊ว แบบอันไหนกูดูดีพึงให้สาธารณชนได้ยล

พอเป็นตาบ๊องตื้น – -เกิดความละอายต่อบาป – -(ซึ่งไม่เคยมี) แต่กลับเอารูปที่ตัวเองรั่วๆโชว์แทน – -(เป็นอะไรไปหว่า – -)

นั่นแหล่ะ

ไม่รู้นะ…

ก้ออ่านะ

อ ะ ไ ร ดี น้ า . . . ~

Leave a comment
หุๆๆ

วันนี้เป็นวันเรียนวันสุดท้ายของเลเวล 9 และเรียนกับอาจารย์แสนสวย(ที่บอกไปในบล๊อกก่อนๆ)

จากนี้คงไม่ต้องบอกถึงคำสนทนา – -เพราะกัดกันเหมือนเดิม- -

สงสัยหมาเต็มปากทั้งคู่เลยต้องเอามาปล่อยให้มันเดินเล่นบ้าง

วันนี้มีความพิเศษหนึ่งอย่างคือ เมื่อเรียนเสร็จแล้ว…

เราจะ…

จะ…

ไปกินข้าว – -

ไม่ใช่…

เพราะการกินข้าวหลังเรียนเสร็จเป็นเรื่องปกติ…

แต่…

เราจะ…

ไปสมัครเรียน ญี่ปุ่น ด้วยกัน (แอร๊ยยยยย)

หลังจากที่เนียนอยากเรียนญี่ปุ่นกันแล้ว

ก็ได้เวลาที่จะไปเรียนสักที(ฮิๆๆๆ)

ว่าแล้วเรียนเสร็จเราก็เดินทางไป สีลม ที่อาคารลิเบอตี้ สแควร์

ซึ่งที่อาคารนั้นมี แคลิฟอเนีย ว้ายย เอ๊ย ว้าว อยู่

ขณะที่เดินเข้าอาคารนั้น ก็มีสาวๆหุ่นล่ำบึ้ก หน้าตาหล่อเหลา เดินเข้ามาด้วย

พวกเราก็ได้แต่มองหน้ากัน แล้วรีบขึ้นลิฟต์ไปสมัครเรียน

ปรากฎว่า…

ปิด – - ทั้งๆที่ในรายละเอียดทางเวบบอกไว้ว่าปิด สองทุ่ม – - ตอนนั้นยังทุ่มนิดๆ(ไม่เกิน ทุ่มยี่สิบ) อยู่เลย

ข้าพเจ้าเลยแอบวีนให้เจ้าหน้าที่ ที่อยู่ในนั้นว่า ไหนบอกว่าปิดสองทุ่มไงคะ

แล้วก็บ่นๆๆ(เพราะอุตส่าห์มานี่นา) จนตาบ๊องตื้น ต้องมาปราม – -

แล้วเราก็ลงลิฟต์

ตอนออกจากตึกนี่แหล่ะ…

เจอ สาวๆอีกเซตนึง หุ่นล่ำมากกกก ทักกันว่า “ว่าไงจ๊ะสาวๆ”

คือข้าพเจ้าไม่เท่าไรหรอก

แต่ตาบ๊องตื้นนี่สิ ข้าพเจ้ายังรับรู้ถึงความหวาดกลัวจากตาบ๊องตื้นได้เลย – -

วุ้นใสจ้า – ตายแล้ว แล้วจะมาสมัครอีกวันไหนเนี่ย

ตาบ๊องตื้น – วันจันทร์มั้ยล่ะ

วุ้นใสจ้า – เห็นอย่างนี้ คงแยกกันสมัครไม่ได้เนอะ ไม่งั้นแกเสียพรหมจรรย์ตูดแน่ๆ

ตาบ๊องตื้น – นั่นดิ เอาเป็นว่าเจอกัน ห้าโมง ละกัน

วุ้นใสจ้า – ที่ไหนล่ะ

ตาบ๊องตื้น – สยามละกัน

วุ้นใสจ้า – ได้ๆ โหเงี้ยเนี่ยถ้าชั้นเกิดไม่มาเรียน แกทำไง

ตาบ๊องตื้น – ไม่มาวันไหนบอกด้วย จะได้ไม่มาด้วย

ระหว่างเดินคุยไปร้านอาหารตาบ๊องตื้นเดินตามติดๆ ยังกะเด็กกลัวหลง(ไปกลุ่มเกย์)เลย

และแล้วเราก็มาถึง ร้าน “กาแฟบางรัก” ซึ่งพอเข้าไปจนออกมา ยังไม่มีความรู้สึกอิ่มทั้งๆที่พนักงานในร้านตอนมาเก็บตังบอกว่า “กินเก่งกันจังเลยนะครับ มากันแค่สองคนเอง” – -

อ่าให้คนอ่านคิดเอาว่าเยอะมั้ย(สำหรับข้าพเจ้า รู้สึกไม่เห็นเยอะตรงไหนนะ – - แต่ก็หมดไปพันกว่าๆ)

เริ่มจาก
- สปาเก็ตตี้คาโบนาลา
- เฟรนส์ฟราย
- ผักขมอบชีส
- เนื้อผัดพริกไทยดำ
- ข้าวผัดบางรัก
- ส้มตำไทย
- เฉาก๊วยชาเย็น

ที่ว่ามานั้น ทานด้วยกัน

เครื่องดื่ม
- น้ำเปล่า (วุ้นใสจ้า)
- มาการีต้า (ตาบ๊องตื้น)
- กามิกาเซ่ (ตาบ๊องตื้น)

พนักงานน่ารักมากๆ ตอนเอาคอกเทลมาให้ตามมารยาทเค้าก็เอาแกล้วมาสองใบ ตาบ๊องตื้นก็บอกว่า ขอแก้วเดียว พนักงานเลยเอาแก้วมาวาง ด้านข้าพเจ้า – -

นั่นแหล่ะ ระหว่างทานอาหาร

วุ้นใสจ้า – แล้วเราจะเจอกันได้ยังไงเล่า วันจันทร์น่ะ

ตาบ๊องตื้น – ก็ที่สยามไง

วุ้นใสจ้า – แหม สยามแคบเนอะ บอกมาเลยตรงไหน – -

ตาบ๊องตื้น – งั้นเอาเบอร์มา

วุ้นใสจ้า – (ฮิๆๆ เสร็จตรู) อ่าๆ

และแล้วเราก็แลกเบอร์กัน ฮ่าๆๆๆ

หลังจากกินเสร็จแล้วเราไปกินไอติมต่อ – -

ที่ซเวนเซ่น พารากอน เลิก สี่ทุ่ม (แอร๊ยยย)

ระหว่างที่ทานอาหาร(ย้อนกลับแป๊ป)

ตาบ๊องตื้น – นี่ไม่มีคนคบขนาดนั้นเลยหรือไง

วุ้นใสจ้า – อะไรของแก

ตาบ๊องตื้น – อ้าวก็เป็นประกาศหาคนเดินงานแฟตนี่นา ก็นี่นะ หน้าแบบนี้จะมีเร้ออ

วุ้นใสจ้า – ทำเป็นเล่นไป…(ทำหน้าเจ้าเล่ห์)

ตาบ๊องตื้น – ทำไม ไม่มีอะดิ

วุ้นใสจ้า – แล้วทำไมหาาา จะไปหรือไง

ตาบ๊องตื้น – มีสครับบ กะเพลย์กราวน์ป่ะ อยากดูอ่า อยากดูแค่ สองวง

วุ้นใสจ้า – รู้สึกมานะ – -

ตาบ๊องตื้น – ดูให้หน่อยดิ อยากดูๆ – -

วุ้นใสจ้า – จะไปเหรอ?

ตาบ๊องตื้น – หงึกๆ

วุ้นใสจ้า – ได้ๆเดี๋ยวดูให้ – - น่าสงสารจริง คอมห่วยก็เงี้ย ฮ่าๆๆ

วู้ๆๆๆ

ปล.ระหว่างคุยกัน ถึงได้รู้ว่า ตาบ๊องตื้น เปิดเผยแล้วว่ามีแฟน – - จากคำบอกเล่า เข้าข่าย สวยใสไร้สมอง – - ประหนึ่งเอาไขมันไปพอกผิดที่ พอกเฉพาะหน้าอก ลืมไปพอกในหัว – -

นั่นแฟนนะนั่น – - ไม่ช่วยชื่นชมเล้ยย – -

ตาบ๊องตื้น!!!

ก้ออ่านะ

ม า ก ก ว่ า นั้ น . . .

Leave a comment
ความจริงกะจะเลิกเล่าแล้ว – -

เพราะตอนนี้…

แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยย

เปล่าเลย – -…

ไม่มีอะไรเกิดขึ้น – -

แต่……

ก็แค่…

ตอนนี้…

การไปทานข้าวกันหลังเรียนเอยูเอ เป็นเรื่องปกติแหล่ะ (ฮิๆๆ)…

แต่เมื่อวาน…

พอเริ่มเรียน ตาบ๊องตื้น ก็เข้ามาพร้อมกับพูดว่า

ตาบ๊องตื้น – กินข้าวมายัง

วุ้นใสจ้า – ยัง ยังไม่ได้กินตั้งแต่เช้าเลย โคตรหิวอ่า

ตาบ๊องตื้น – งั้น คิดมาเลยว่าจะกินอะไร

ข้าพเจ้าก็คุ้ยๆๆ หาเศษกระดาษในกระเป๋าแล้วเขียนรายการร้านอาหารและถ้าเป็นร้านไหนที่ข้าพเจ้าอยากทานเป็นพิเศษก็จะเขียนกำกับเอาไว้ว่า “อันนี้อยากแดกส่วนตัว – -” ได้มาทั้งหมด เกือบสิบร้านได้ สรุปได้ ร้าน “ยามาเนะ”(เพราะข้าพเจ้าเขียนกำกับไว้สองร้าน คือ ยามาเนะ กับ พิซซ่าญาณี)

พอเรียนเสร็จสรุป ทาน ฮ่องกง นู้ดเดิ้ล – -

แล้วข้าพเจ้าก็ล่อสั่ง บะหมี่เกี๊ยวต้มยำกุ้ง

แต่…มันเผ็ดมากๆเลย ตาบ๊องตื้นเห็นอย่างนั้น ก็ลากถ้วยบะหมี่ของข้าพเจ้าไปแล้วก็บอกว่า “สั่งใหม่ละกัน” (ตอนนั้นซาบซึ้งมาก><…แอร๊ยยย)

สรุปพนักงานเข้ามาถามก่อน เลยให้เค้าจัดการทำให้มันเผ็ดน้อยลง (ซึ่งมันก็ยังเผ็ดสำหรับข้าพเจ้าอยู่ดี – -)

พนักงาน – น่าจะบอกสำหรับเด็กนะคะ

วุ้นใสจ้า – (ถ้าชั้นรู้ว่ามันเผ็ดขนาดนั้น ชั้นก็ไม่สั่งหรอกย่ะ)

ข้าพเจ้าเลยยอมทาน – -เดี๋ยวหาว่าเรื่องมาก

ตาบ๊องตื้น – จะให้สั่งใหม่ให้มั้ย

วุ้นใสจ้า – ไม่เป็นไร

ตาบ๊องตื้น – อะไรกัน เห็นเธอไม่ค่อยกิน

วุ้นใสจ้า – ก็มันร้อนนี่นา – - เผ็ดด้วย – - ต้องค่อยๆกินเสะ

ตาบ๊องตื้น – อ่านะ

วุ้นใสจ้า – เห็นมั้ยจะหมดแล้ว

ตาบ๊องตื้น – หมดอะไรกัน – - เต็มชามเลย

สุดท้ายตาบ๊องตื้นก็รอข้าพเจ้าทานจนเสร็จ(อย่างนาน – -)

เสร็จแล้วเราก็ไปทานไอติมกันต่อเนื่องจากยังไม่อิ่มกัน – -ซึ่งก็ที่เดิม – -ซเวนเซ่น

ทานไอติมเสร็จ ก็ยังไม่สามทุ่ม – - ระหว่างเดินไปเข้าห้องน้ำพารากอนกัน

ตาบ๊องตื้น – อย่างเธอเนี่ย มีอีเมลล์หรือเปล่า

วุ้นใสจ้า – ต๊ายย ใครจะไปเหมือนเธอล่ะ ที่บ้านยังใช้เครื่องปั่นไฟอยู่ล่ะสิ

ตาบ๊องตื้น – อะไรๆ เค้าใช้เทียนกัน จุดไฟใต้แสงเทียนโรแมนติกออก

วุ้นใสจ้า – บ้านนอกกกก

ตาบ๊องตื้น – แล้วใช้เมลล์ของอะไรล่ะ

วุ้นใสจ้า – ฮอตเมลล์ จีเมลล์ รู้จักปะ อย่างนาย คงใช้แต่ สนุก เอมไทย ล่ะเซ่

ตาบ๊องตื้น – อ่าๆ จดมาๆ

สรุปๆแล้วเราก็ “มากกว่านั้น” มากกว่าแค่เรียนเอยูเอ มากกว่าแค่เนียนหิวหลังเรียน

แต่…จนวันนี้เราก็ยังไม่ได้คุยออนไลน์กันเลย – -

เพราะ…ตาบ๊องตื้น ล่อแอดมาซะ – -(อุตส่าห์รอถึงตีสาม – -)

แล้วตอนข้าพเจ้าทัก ตอนสิบเอ็ดโมง ตาบ๊องตื้น ตั้งบีซี่ไว้ พอข้าพเจ้ากลับมาจากไปเที่ยวข้างนอก(สี่ทุ่ม)ก็มาออนเอม เห็นตาบ๊องตื้นตอบข้อความตอนบ่ายสามกว่าๆ – -

เกือบลืม…ผลของการที่ตาบ๊องตื้น ขอ เมลล์ ข้าพเจ้าต้องรีบกลับมาเปลี่ยนชื่อเอมเอสเอน – - เพื่อความปลอดภัย – -(ฮิๆๆๆ)

ลืม(อีกครั้ง)…ก่อนหน้านี้

หลังจากที่ข้าพเจ้า โดด เอยูเอ ครบโควต้า(ตอนกลับบ้านไปเที่ยวเชียงใหม่ กลับปายในอีกบล๊อกนั่นแล)

ซึ่งถือว่าไม่ได้ไปเรียนมา หนึ่งอาทิตย์ เต็มๆ

พอถึงวันจันทร์ (ที่ผ่านมา) ด้วยความที่ตื่นเต้นจะได้เจอตาบ๊องตื้นแว้วว

ก็ไปถึงเร็ว พร้อมกลับเข้าไปนั่งรอ ในห้อง 214

เมื่อถึงเวลาใกล้เข้าเรียน ก็มีหญิงสาวแปลกหน้าเข้ามาพร้อมกับทำหน้าตกใจ

ข้าพเจ้าก็ตกใจเลยเก็บของออกไปข้างนอก พร้อมกับถาม พี่คนนั้น – -

วุ้นใสจ้า – เอ่อ…นี่ห้องเรียน เวล 9 หรือเปล่าคะ

พี่คนนั้น – ไม่ใช่ค่ะ

ข้าพเจ้าเริ่มสังเกตเห็นหนังสือว่าคนละสี – - กับเวลที่ข้าพเจ้าเรียนอยู่

วุ้นใสจ้า – (อ้าวงานเข้าแล้วกู – - เวรจำไม่ได้ว่าเรียนห้องไหน) ขอโทษค่ะ สงสัยเข้าห้องผิด

แล้วข้าพเจ้าก็รีบเดินลงไปถาม ประชาสัมพันธ์ข้างล่าง

วุ้นใสจ้า – เอ่อ ขอโทษค่ะ อยากทราบห้องเรียนอ่ะค่ะ

ประชาสัมพันธ์ – อ้าว แล้วจำไม่ได้เหรอครับ

วุ้นใสจ้า – ค่ะ ลืมไปแหล่ว

ประชาสัมพันธ์ – นี่มันสัปดาห์ที่สี่แล้วนะครับ – -

วุ้นใสจ้า – ค่ะ ขอโทษค่ะ ช่วยหาให้หน่อยได้มั้ยค่ั

ประชาสัมพันธ์ – แล้วบัตรเรียนล่ะครับ

วุ้นใสจ้า – ลืมเอามาอ่ะค่ะ

ประชาสัมพันธ์ – งั้นก็เขียนชื่อแล้วกันนะครับ

วุ้นใสจ้า – (วุ้ยๆๆ ไม่ได้มาขอตังนี่ฝ่า บ่นกูจริง)…///เขียนชื่อ ส่งไปให้

สรุปความจริง ข้าพเจ้าเรียนห้อง 215 (ไรว้าาา แค่ลืมห้องเรียนเองอ่าอย่างกะชั้นไปก่อความไม่สงบในเอยูเองั้นแหล่ะ ชิ!!!)

ว่าแล้วก็เดินกลับห้องเรียน พี่ๆที่เรียนห้อง 214 ที่อยู่ในเหตุการณ์ตอนที่ข้าพเจ้าเข้าห้องผิด ยิ้มให้ตอนข้าพเจ้าเดินผ่าน – -(อายโคตรรรรรร)

ก้ออ่านะ

ป า ย ป่ ะ ! ! ! ( ภ า ค เ ดิ น ท า ง ก ลั บ ) . . .

Leave a comment
วันต่อมาก็มีทริปแวะ สะพานประวัติศาสตร์ และห้วยน้ำดัง

สะพานประวัติศาสตร์ เป็นสะพานเหล็กที่สร้างในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง และในปัจจุบันเลิกใช้แล้วมีสะพานคอนกรีตสร้างข้างๆแทน

มีซุ้มเล่าเรื่องราวความเป็นมาของเมืองปาย เรื่องราวของการสร้างสะพานด้วย

เค้าบอกว่า ปาย เมื่อก่อนมีชื่อว่า “พลาย” ด้วยภาษาเหนือ ที่เรียก พ.พาน เป็น ป.ปลา เลยกลายเป็นเมือง “ปาย” ในปัจจุบัน

และนี่เป็นสะพานคอนกรีตที่สร้างข้างๆ

วิวที่ถ่ายตอนอยู่บนสะพานเหล็ก ^^

มาต่อกันที่ห้วยน้ำดัง

ป้ายบอกรายละเอียดก่อนเข้าไปข้างใน^^

ทางเข้าไปค่ะ

ซุ้มทางเข้า ต้องจ่ายค่าธรรมเนียม คนละ 40 บาท และยานพาหนะ 30 บาทค่ะ^^

ถึงแล้วนี่เป็นรูปร้านค้าสวัสดิการของที่นี่ค่ะ

บ้านพัก สวยเนอะ

ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว

วิวสวยๆนี่เก้าโมงกว่าแล้ว หมองยังลงอยู่เลย หนาวด้วย><

สวยๆๆ

หมดแล้ว – -

ก้ออ่านะ

. . . ป า ย ป่ ะ ! ! ! . . .

Leave a comment
ในที่สุดข้าพเจ้าก็ได้ไปปาย^^

เดินทางโดยรถยนต์ส่วนตัว

ด้วยความที่นั่งหน้าเลยไม่ค่อยเมารถ จากการเดินทางจึงได้ความรู้ใหม่ว่า ต้นสนที่ึ้นตามรายทางสวยๆนั้น ทางภาคเหมือเอาทำเป็น “ไม้เกี๊ยะ” (เป็นไม้ที่ติดไฟง่าย จึงมักนำมาเป็นไม้ก่อไฟ)

หลังจากที่มาถึง เราก็เริ่มเดินทางไปหาข้อมูลจากตำรวจท่องเที่ยว แล้วก็เดินทางตามโพยคือ วัดน้ำฮู น้ำตกหมอแปง พระธาตุแม่เย็น ตบท้ายด้วยถนนคนเดินในตอนเย็น

นี่รูปที่วัดน้ำฮูค่ะ

ที่นี่จะมีศาลา(หรือ ศาล ดี – -)ริมน้ำของพระนเรศวรและพระสุพรรณกัลยา (ตามรูป อีกองค์คาดว่า พระเอกาทศรถ )

ถ่ายจากศาลาริมวัด จะเห็นโบถส์(หรืออุโบสถ หว่า – -)ที่ประดิษฐานพระพุทธสิหิงส์ที่ในเศียรกลวงและจะมีน้ำซึมตรงรอยต่อเศียรตลอดเวลา(ทำนองนั้น)ซึ่งข้าพเจ้าไม่ได้เข้าไปดู – -

ปลาเยอะมากมายเลย

นี่คือน้ำตกหมอแปง ถ่ายจากชั้นสาม

จากการได้พูดคุยกับคนท้องถิ่นถึงได้รู้มาว่า ปาย เป็นที่รู้จักของชาวต่างชาติ มา 7-8 ปีแล้ว แต่เพิ่งมาโด่งดังในไทยเมื่อ 2-3 ปีนี่เองเราจึงมักพบชาต่างชาติทุกที่ในเมืองเล็กๆแห่งนี้(สำนวนเหมือนเขียนรายงานส่งอาจารย์เลยวุ้ย – -)

แวะทานอาหารกลางวันที่น้ำตกหมอแปงเสร็จก็นั่งเล่นที่นี่สักพักแล้วก็ไปพระธาตุแม่เย็นต่อ นี่รูปห้องน้ำและลานจอดรถของวัดค่ะ

วันนี้อากาศร้อนมากมาย ท้องฟ้าแจ่มใส^^

นี่อะไรไม่ทราบตั้งข้างๆห้องน้ำแต่อยู่สูงกว่า – -

ทางขึ้นมาพระธาตุโดยรถค่ะ^^ พระอาทิตย์ใกล้ตกแว้วว

ลานที่จะไปดูพระอาทิตย์ตกดิน

วิวที่จะเห็น ^^ สวยนา ถ้ากล้องไม่ห่วย – -

ทางลงไปห้องน้ำอีกที่หนึ่ง

ทางขึ้นพระธาตุอีกทาง

ตัดมาที่ ตัวเมืองปาย(ซะงั้น – -)

นี่เป็นร้านขายโปสการ์ด(และอาจมีอย่างอื่นด้วย – -เพราะไม่ได้เข้าไปดู) อยู่ตรงข้ามที่ว่าการอำเภอร้านน่ารักดี^^

ก่อนไปถนนคนเดินก็แวะตลาดเทศบาลไปขนมพื้นเมืองมาอย่างหนึ่ง รสชาติคล้ายขนมเปียกปูนของไทย มีแป้งผสมกับน้ำอ้อย ข้างบนราดด้วยกระทิหวานๆมันๆดีค่ะ ชื่อว่าขนม แป้งโม้ง(ถ้าจำไม่ผิดนะ – -)

เค้าบอกว่ามาถนนคนเดินต้องแวะที่ร้าน “มิตรไทย” ร้านนี้ไอเดียเจ๋งจริงๆ^^

ป้ายร้าน^^

ภายในร้าน ชอบจัง ins PAI ration

ที่หน้าร้านมีล้อเข็นของร้านเองแล้วก็มีโคมไฟ น่ารักๆแบบนี้

หมดไปอีกหนึ่งวัน พรุ่งนี้ก็ขึ้นบล๊อกใหม่^^

ก้ออ่านะ

ค ว า ม ลั บ ( ภ า ค ต่ อ ) . . .

Leave a comment
ตอนแรกกะจะเล่าที่บล๊อกเดิมเพราะเดี๋ยวไม่ต่อเนื่อง – -

แต่กลัวบางคนไม่รู้(ฮิๆๆ)

ตั้งใหม่ละกัน^^

เริ่มละนะ….

แะแล้วเราก็มานั่งอยู่ในร้านเดอะพิซซ่า ที่สยามแสควร์(ติดกระจก – -)

ด้วยความหิวของคนทั้งคู่ ก็เริ่มคิดเมนูที่จะสั่งระหว่าง พนักงานจะเอาเมนูมา – - ซึ่งก็คิดมากมายพอสมควร – -

สรุปได้ พิซซ่าถาดกลาง ไก่หกชิ้น ขนมปัง(ที่มีเบคอนพันๆอ่า – - จำชื่อไม่ได้)สามชิ้น สปาเก็ตตี้หนึ่งจาน – - ดูเหมือนน้อยนะ – -

แต่กินไม่หมดกันเจ้าค่ะ

แบบ…พอข้าพเจ้าสั่งเสร็จก็รีบบึ่งไปเอาหนังที่พี่ในบอร์ดเอามาให้ แล้วก็รีบบึ่งกลับมา

แต่ขากลับ…

ด้วยความที่รีบ – - กลัวเค้ารู้ เลยเนียนพอมาถึง(ตอนนั้น เค้าเอาสปาเก็ตตี้ กะขนมปังเบคอนมาแล้ว)เลยรีบหยิบส้อมมาตักสปาเก็ตตี้ อย่างรวดเร็ว – -

ตาบ๊องตื้น – นี่หนู ใจเย็นๆสิ ไม่ต้องรีบ ไม่มีใครแย่ง ท่าทางจะหิวจริงๆแฮะ

วุ้นใสจ้า – โหยนี่รีบมาเพราะไม่ไหวแล้วนะนั่น ช้ากว่านี้ เดี๋ยวแม่กินทั้งร้านเลย!!

และแล้ว…

ไก่หมด พิซซ่าเหลือ สาม ชิ้น ขนมปังเบคอนเหลือ หนึ่ง ชิ้น และสปาเก็ตตี้ ไม่มีทีท่าว่าจะลดลงเลย – -

ตาบ๊องตื้น – อ้าวๆ รับผิดชอบเลยไหนบอกอยากกินสปาเก็ตตี้ไง ไมไม่เห็นกินสักที(ตอนนั้นข้าพเจ้านั่งอืดอยู่ – -)

วุ้นใสจ้า – โหยยย กินแล้วเหอะ – - ก็มัวแต่แย่งไก่เธอกินอ่า คนอะไรกินไก่เร็วชะมัด

ตาบ๊องตื้น – ก็กินต่อสิไม่ต้องมานั่งเฉยๆ ไม่เชื่อหรอกว่าเธออิ่มแล้ว กินจุอย่างกะอะไรดี

วุ้นใสจ้า – ..- -.. แล้วใครบอกว่าอิ่มเล่า ก็สปาเก็ตตี้มันเย็นแล้วอ่า ไปเรียกพนักงานมาอุ่นให้ใหม่เดะ

ตาบ๊องตื้น – ไม่เอาอ่า เดี๋ยวพนักานตกใจ นึกว่าพี่โดมมากินข้าวกะคนใช้

วุ้นใสจ้า – โถๆพี่โดมขา แน่จริงกล้าขอให้พนักงานเอาไปอุ่นให้มั้ยล่ะ

ตาบ๊องตื้น – ถ้าขอให้ แล้วจะให้อะไร

วุ้นใสจ้า – จะเอาอะไรล่ะ

ตาบ๊องตื้น – งั้นเรียกว่าโดม..(ทำหน้าครุ่นคิด เพราะตอนนั้นข้าพเจ้าทำอย่างเจ้าเล่ห์อยู่) ไม่เอาดีกว่า

วุ้นใสจ้า – ฮ่าๆๆ…ทำไมล่ะ รู้ล่ะสิ ว่าชั้นกล้า ฮ่าๆๆ

ตาบ๊องตื้น – ชิ

และแล้วตาบ๊องตื้นก็เรียกพนักงานมาเอาสปาเก็ตตี้ไปอุ่นให้

ตาบ๊องตื้น – อุ่นให้แล้ว กินซะ อย่ามาเนียนอ้างอีกล่ะ – -

วุ้นใสจ้า – ย่ะ!!

เบรกกก…

ตอนที่กลับมาจากเอาหนังเนี่ย – - แบบรีบมากๆ ก็เอากระดาษทิชชู่มาเช็ดเหงื่อที่เต็มหน้าอยู่ ระหว่างเช็ดไปนั้น

ตาบ๊องตื้น – (ทำท่าส่ายตัวกับอาการของข้าพเจ้า)

วุ้นใสจ้า – อารายย

ตาบ๊องตื้น – (เอามือชื้อไปด้านหลังข้าพเจ้า) ส่องซะ

วุ้นใสจ้า – ทำไมเล่า

ตาบ๊องตื้น – ไปส่องก่อน

ปรากฎว่ามีเศษกระดาษแปะอยู่บนหน้าผากข้าพเจ้า – - คาดว่าน่าจะเป็นเศษตั๋วรถเมล์เป็นแน่แท้ – -

ตาบ๊องตื้น – นี่เธอเคยจัดของในกระเป๋ามั้ยนั่น – -

วุ้นใสจ้า – โหยเล็กๆน้อยๆน่า – - ช่างมันๆ

กลับมาต่อ….

และแล้ว ข้าพเจ้าก็หมดเวลายืดเยื้อสปาเก็ตตี้ – - เพราะพนักงานเดินเอามาส่งให้เรียบร้อย – -พร้อมกลับพูดว่า “ถ้าทานไม่หมด ห่อกลับบ้านได้นะคะ”

ทำเอาเราสองคน ทำหน้าสำนึกผิดเลย – -เพราะบนโต๊ะยังเหมือนเดิม – -

นั่นแหล่ะ – -ความจริงผลของวันนี้ ทำให้ข้าพเจ้า รู้จักตาบ๊องตื้นมากขึ้นแหล่ะ อื้มม^^

ไปเที่ยวปายกลับมา – - เหตุการณ์เริ่มลืมๆ – -

แต่สรุปเราก็ไปกินไอติมกันต่อ(เอิ๊กกก)เพราะพิซซ่างวดนี้ ข้าพเจ้าแอบไปจ่ายเอง – - (ก็งวดแล้ว เค้าจ่ายนี่นา – -)ตาบ๊องตื้น เลยอยากจ่ายคืนโดยการเลี้ยงไอติม – -(ทั้งๆที่ทั้งคุ่ก็แทบจะกินอะไรไม่ได้แล้ว – -และในที่สุด ข้าพเจ้าก็ถูกห่อพิซซ่า และสปาเก็ตตี้กลับบ้าน T T)

เอาเป็นว่า…มาดูกันอีกทีดีกว่า ว่า หลังจากที่ข้าพเจ้ากลับจากเชียงใหม่ จะเกิดอะไรขึ้น^^

ติดตามพร้อมกันเนอะ อิอิ

ก้ออ่านะ

ค ว า ม ลั บ . . .

Leave a comment
ก่อนจะเข้าเรื่องเอยูเอ – -

ขอบ่นหน่อย…

เคืองงงงง

เออ…ตอนแรกมีคนบอกว่า ดูดีขึ้น มันก็ดีอยู่หรอก – -

หลังๆมันมากไป – -

เริ่มรู้สึกว่า – - ตัวเองน่าเกลียดมากๆ – - ไมงั้นคนถึงไม่พูดแบบนี้ – -

ชิ!!!

เข้าเรื่องดีกว่า

แบบ…ฮุๆๆ

หลังจากที่ไปกิน ฟูจิกันแล้ว><

คลาสต่อมาก็เรียนตามปกติ(โดยวันนี้อุตส่าห์แต่งตัว – -)

แต่ อีตาบ๊องตื้น(ตอนนี้ เปลี่ยนสรรพนาม ว่าคนๆนั้น เป็นตาบ๊องตื้น อย่าเป็นทางการ!!!) เจอหน้าปุ๊บ

ตาบ๊องตื้น – (มองหัวจรดเท้า)แหม…วันนี้แต่งตัวสมวัยนะ – -(ประชดว่าแก่ – -)

วุ้นใสจ้า – ใครจะไปเหมือนแกล่ะ ทำงานแล้วนี่!!! ชั้นแบบเรียนอยู่ก็มีปิดทงปิดเทมเงี้ย โฮะๆๆ

ตาบ๊องตื้น – นี่ถามจริง. โกงอายุหรือเปล่า ความจริงซิ่วมานานแล้วใช่มั้ย

วุ้นใสจ้า – แก!!! โหยยย ไอ้หล่อ ไอ้หน้าเด็ก ดูดี๊ดูดี

ตาบ๊องตื้น – (ทำหน้าภูมิใจ เหมือนได้รับคำชม) ไม่ต้องบอกก็รู้ตัว

วุ้นใสจ้า – แน่ใจเหรอ ชั้นพูดโกกหนะเฟ้ย!!!

แล้วภรรยา(อาจารย์ว.)ก็เข้ามา ยุติการสนทนา – -

โอยย ถึงจะเถียงกัยอย่างนี้นะ – -

สงสัยข้าพเจ้าคงโรคจิต – - มีความสุขจริงๆเลย – -(อาการหนัก – -)

ความจริงในวันนั้น ข้าเจ้ามีนัดกับพี่ชายบอร์ดพันทิป เอาหนังที่พี่ชายที่แสนดีอุตส่าห์ช่วยโหลดมาให้ (หลังจากที่ข้าพเจ้าได้ยึด เอกทานอล ฮาร์ดดิส ของเฮียมาโหลกบิทอย่างเป็นทางการ – - เค้าเลยต้องเอาหนังมาให้เพื่อให้ข้าพเจ้าคืนของๆพี่เค้าสักที – -)

พอเรียนเสร็จ ข้าพเจ้าก็ต้องไปสยาม(ไปเอาหนัง+เอารูปที่อัด – -ให้คนในฝัน – -)

ตาบ๊องตื้น ก็ตามเคย

ตาบ๊องตื้น – หิววววววว

วุ้นใสจ้า – โอ๊ยย บอกแล้วไง ว่าอย่าพูด หิวเหมือนกันนะเฟ้ย

ตาบ๊องตื้น – หิวววว

วุ้นใสจ้า – โรคจิต

ตอนนั้นข้าพเจ้า โทร.คุยกับพี่ชาย เพื่อนัดสถานที่

ตาบ๊องตื้น – อ้าววันนี้ไม่กลับรถเมล์?

วุ้นใสจ้า – มีธุระน่ะ

ตาบ๊องตื้น – นัดกับแฟนไว้หรือไง

วุ้นใสจ้า – มีก็ดีดิ – - ใครจะไปเหมือนแก ชั้นไปเอารูปเฟ้ย

ตาบ๊องตื้น – อ่านะ หิวววว อยากกินข้าว

วุ้นใสจ้า – บ้านไม่มีกินหรือไง

ตาบ๊องตื้น – ไม่รุ หิวอ่า กินข้าวกันปะ

วุ้นใสจ้า – เฮ้ย อย่ามาชวน หิวอยู่ เดี๋ยวไป

ตาบ๊องตื้น – ก็มาดิ – - แต่..นัดเพื่อนไว้หรือเปล่า

วุ้นใสจ้า – อ๋อ แค่ไปเอาหนังแป๊ปเดียวเองอ่า ไม่มีอะไร ..แล้วจะกินไรดีอ่า

ตาบ๊องตื้น – ไม่รู้ดิ ไปถึงสยามก่อนเดี๋ยวก็คิดออกเอง

วุ้นใสจ้า – อ่านะ – -

ตาบ๊องตื้น – เชสเตอร์กิล ???

วุ้นใสจ้า – อยากกินสปาเก๊ตตี้ หรือไง

ตาบ๊องตื้น – ไม่รู้อ่า หิวว เธออยู่ถิ่นนี้ คิดดิ

วุ้นใสจ้า – จะเอาอะไร อิตาเลี่ยนมั้ย – -แอบอยากกิน – -

ตาบ๊องตื้น – งั้นที่ไหนล่ะ

วุ้นใสจ้า – พิซซ่าฮัท? หรือ เดอะ พิซซ่า

ตาบ๊องตื้น – พิซซ่าฮัท ละกันใกล้ดี

แล้ว เราก็เดินไปพิซซ่าฮัทกัน

วุ้นใสจ้า – เอ ระหว่าง พิซซ่าฮัท กับ เดอะ พิซซ่า อันไหนอร่อยกว่ากันนะ

ตาบ๊องตื้น – ไม่รุแฮะ

วุ้นใสจ้า – เค้าเคยได้ยินว่า เดอะพิซซ่า เป็นเชฟเก่าของ พิซซ่า ฮัท นี่

ตาบ๊องตื้น – งั้นไป เดอะพิซซ่า

ขณะนั้น ยืนอยู่หน้าร้านพิซซ่า ฮัทแหล่ว – -

วุ้นใสจ้า – แต่เรามาถึง พิซซ่าฮัท แล้วนะ

ตาบ๊องตื้น – ไม่เอา จะกิน เดอะพิซซ่า

วุ้นใสจ้า – ..- -..หิวนะเฟ้ย!!! รีบเลยๆ

แล้วเราก็ไปเดอะพิซซ่า – -

วุ้นใสจ้า – เฮ้ออ เหนื่อย หิววด้วยอย่าเปลี่ยนร้านอีกล่ะ ไม่งั้นชั้นกินนายแทนแน่ๆ!!

ตาบ๊องตื้น – ….

เหนื่อย…

เดี๋ยวมาเล่าต่อ – -

ก้ออ่านะ