ก า ร ตั ด สิ น ค น อื่ น . . .

Leave a comment
เริ่มก่อน…

วันนี้วันแม่ – - ข้าพเจ้าแอบเอียน การที่เราจะแสดงความรักต่อมารดา ในวันนี้ – -

แบบ…วันอื่น ล่ะ พวกคุณเอาแม่ไปไว้ไหน – - (โหมดขวางโลก)

แต่…ก็อย่างว่า…บางครั้ง…เทศกาลแบบนี้…มันก็ช่วยให้…คนที่แสดงออกด้านความรักไม่เก่ง…ได้ใช้เป็นโอกาสแสดงความรักเหมือนกันนะ

เฮ้อ…ว่าแล้ว…เดี๋ยวโทร.หาแม่ดีกว่า

กลับมาต่อ…

เคยมั้ย…ที่เราตัดสินคนโดยไม่ฟังความสองข้าง

เราตัดสินคน…จากคนที่เรารับฟังมา…โดยไม่เคยถาม…คนที่ถูกตัดสินเลย…ว่าเป็นเช่นนั้นจริงหรือเปล่า

บางครั้ง…ทฤษฎี สมคบคิด…มันก็ไม่ได้ถูกต้องเสมอไป

วันนี้…แอบไปอ่านบล๊อก ของคนๆหนึ่งมา…

ซึ่ง ข้าพเจ้าไม่เคยรู้จัก จขบ เป็นการส่วนตัว…และ จขบ. ก็คงไม่รู้จัก ข้าพเจ้าเช่นกัน

แต่…สาเหตุที่เข้าไปอ่าน…เพราะ จขบ. มีส่วนเกี่ยวข้องกับคนรู้จัก ของข้าพเจ้า

ซึ่งคนรู้จักนั้น…มักจะถูกว่าร้าย…ด้านความรัก…ทั้งๆที่ข้าพเจ้าไม่ได้ สนิทสนม กับคนรู้จักของข้าพเจ้า…

แต่…ความรู้สึกหนึ่งของข้าพเจ้าคือ…ข้าพเจ้า เข้าใจ คนรู้จักคนนั้น…

หลายครั้ง…ที่มีการนินทา…

มีใครบ้างมั้ย…ที่ลองมองอีกด้าน…

มันไม่ใช่การเข้าข้าง…

มันไม่ใช่การหาคำแก้ตัว…

ทำไมคนที่ถูกกล่าวร้าย…ออกมาพูดถึงข้อเท็จจริง…คนอื่นมักชอบว่า…”ข้ออ้าง”…หรือ “ข้อแก้ตัว”…

ทำไมไม่รู้สึกว่า…คนที่ว่าคนอื่นว่าใช้”ข้ออ้าง”อยู่นั้น…กำลังใช้”ข้ออ้าง”ที่จะไม่รับความอีกข้าง…

การที่ความจริง…มันไม่กับสิ่งที่เราคิด…หรือสิ่งที่คนอื่นคิดให้…มันไม่ทำความเสียหายกับเราหรอก

แต่…การที่เราไม่ยอมรับความจริงนั้น…บ่อยครั้ง…ที่มันกำลังสร้างความเสียหายให้กับผู้อื่นอยู่

สันดานส่วนตัวข้าพเจ้า…เวลาได้ยินใครถูกนินทา…ข้าพเจ้า จะมีทฤษฎีส่วนตัวของข้าพเจ้าอยู่ที่ว่า…โดยพื้นฐานของมนุษย์ (ที่ปกติ)…จะกระทำอะไรต้องประกอบด้วยเหตุผลเสมอ(ไม่เกี่ยวกับความรักนะ – -)

ด้วยความที่ข้าพเจ้า…มักจะเป็นฝ่ายถูกนินทา มากกว่านินทาเอง(เพราะไม่ชอบนินทา – - ไม่พอใจในตัวใครก็บอกเลย มันเลยเป็นสาเหตุที่ถูกนินทา…)…เลยชอบมองหาสาเหตุของผู้ถูกนินทา…ว่าทำไมถึงทำให้ถูกนินทา

นั่นแหล่ะ…วันนี้ได้ดูหนังเรื่อง monster มา มีการพูดว่า “ทุกวันนี้ มนุษย์ก็ฆ่ากันตลอดเวลา”…อื้มม…

ถ้าไม่พูดถึงสงคราม…มนุษย์เราก็”ฆ่า”กันเอง…โดยวิถีทางที่สังคมสร้างขึ้นมา…

เรา”ฆ่า”ศักดิ์ศรีคนอื่น…

เรา”ฆ่า”ความเป็นมนุษย์ของคนอื่น…

เรา”ฆ่า”สิทธิของผู้อื่น…

โดยสังคม

ข้าพเจ้าขอไม่อธิบาย…เพราะหลายๆคนที่อ่าน…จะเข้าใจหรือไม่เข้าใจก็ตาม…ลองไปนึกดูว่า…

ตอนนี้…เรากำลัง”ฆ่า”ใครอยู่หรือเปล่า

บางครั้ง…ขณะที่เรากำลัง”ฆ่า”คนอื่น โดยวิธีใดก็ตาม…สิ่งๆนั้นมันก็กำลัง”ฆ่า”เรากลับ…อย่างเลือดเย็นเหมือนกัน

ปล. การนินทาก็เป็นการ”ฆ่า”คนอื่น และ”ฆ่า” ตัวเองเหมือนกันนะ

เพราะฉะนั้น คงไม่ใครที่ไม่เคย”ฆ่า”คนอื่นหรอก

ก้ออ่านะ

รั ก น ะ . . . แ ต่ ไ ม่ แ ส ด ง อ อ ก

Leave a comment
กลับมาอีกครั้ง – -

ความรักอีกแล้ว!!!

วุ้นใสจ้า ยังไม่หยุด – -

มีเรื่องจะเล่าแหล่ะ^^

ใครเป็นบ้าง…โรคฟอร์มจัด

โรคปากนัก…ยกมือขึ้น!!!

ซึ่งโรคพวกนี้เนี่ย…นอกจากเราจะอึดอัดแล้ว…อีกฝ่ายก็อึดอัดด้วย

ที่ไม่รู้…ว่าความจริงแล้ว…เราคิดอะไรอยู่

และแล้ว…ข้าพเจ้าเพิ่งได้ประสบมา…ถึงรู้ว่า…การแสดงออกความรัก(เอาที่มันดีงามกับวัฒนธรรมไทย – -นะ)…มันง่ายเว้ย!!!

บอกว่าคิดถึง…แสดงความดูแลเอาใจใส่…มันก็ไม่ตายนี่นา – -

ความรู้ใหม่(จริงๆนะ)…เมื่อก่อน…ชอบคิดต่างๆนาๆ

คิดมากกว่าตอนทำข้อสอบเอนท์อีก…เพราะตอนเอนท์ไม่มีความรู้ติดสมองรู้แล้ว…เลยไม่ต้องคิด

นี่คือสิ่งที่คนฟอร์มจัด…ต้องเรียนรู้…จากความรัก

เพราะถ้าเรียนรู้โดยวิธีอื่น…ก็คงเป็นการฝืนใจแหล่ะ…

อันนี้แค่ฝืนฟอร์ม…แต่ใจพร้อมเสมอเอิ๊กกกกก

อืม…ช่วงนี้เขียนบล๊อก…ที่คนอ่านไม่ค่อยจะรู้เรื่องบ่อย – -…ขอโทษนะคร้าบบ

กลับมาที่หัวข้อบล๊อก…รักนะ…แต่ไม่แสดงออก

ถ้าข้าพเจ้ามีแฟนแบบนั้น…ข้าพเจ้าจะสวนกลับไปว่า

ถ้าเมิงไม่แสดงออกแล้วกรู จะรู้มั้ยฟะ!!!(สาดดดดด)///โหมดเกรียน – -

แหม ตะเอง ก้อ บร้า หรออ ///โหมดแอ๊บแบ๊ว – -

มาบอกอะไรกันตอนนี้!!!///โหมดเพื่อนสนิท

งั้นถ้า ชั้นไม่แสดงออก เธอก็ไม่รู้ใช่มั้ย///โหมดตัดพ้อ

เฮ้ยงั้นเอาแฟร์ๆดิ…คนละครึ่ง…เค้!!!///โหมดวุ้นใสจ้า- -

กู จะไปรู้กับมึงมั้ย!!~///โหมดเพื่อนกูไม่รักมึงว่ะ

พอๆๆ – -

กลับมาๆ…(เป็นเมเม่แล้ว…สามารถประหลาดได้อีก – -)

เรามาถามใจตัวเองกันดีกว่า…

ว่าเราอยากให้ที่เรารัก…แสดงออกความรักกันมั้ย(ในแง่ความรักนะ ไม่เอาความใคร่ แบบ สายตาหื่นกาม หรือ ทำตัวลวนลาม งี้ไม่เอา)

…แค่นั้นแหล่ะ…คนที่รักคุณ…เค้าก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน^^

ก้ออ่านะ

ค ว า ม รั ก . . . ค น รั ก

Leave a comment
เค้าบอกว่า (วุ้นใสจ้า เองแหล่ะ)…
คนที่มีความรักมักจะไม่พูดถึงความรัก…
ส่วนคนที่ไม่มีความรัก..ก็มักจะพูดถึงความรัก..

สาเหตุที่คนที่มีความรัก..ไม่ชอบพูดถึงความรัก..เพราะเค้าเหล่านั้น..มักจะพูดถึง”คนรัก”แทน..

แต่คนที่ไม่มีความรัก…

เอิ่ม…อันนี้หลายสาเหตุแฮะ

อาจเป็นเพราะ…อาวรณ์รักเก่า…
หรืออาจ…อยากมีความรักใหม่

อืม…

นอนๆอยู่มานั่งนึก…สิ่งที่พี่ในบอร์ดทักเอาไว้…

ว่า…ทำไมช่วงนี้..ชอบตั้งชื่อเอ็ม…หรือเขียนบล๊อกที่เกี่ยวกับความรักด้วย

เลยมานั่งนึกๆๆ…ตอนแรกในใจแอบเถียง…

แต่ตอนนี้…เออจริงว่ะ…เมื่อก่อนนี่…อย่างฮา…

แต่…ช่วงนี้…บ่นไร้สาระ…มันน่าคิด

แล้วก็ช่วงนั้น(หมายถึงช่วงที่เขียนบล๊อกฮาๆ)

เรามีความรักแหล่ะ><…แต่เราไม่เคยเอ่ยถึงมันเลย…เหอๆๆ

ส่วนเรื่องที่พูดถึงแต่คนรักมั้ย??…เพื่อนข้าพเจ้าเท่านั้นที่ตอบได้

มาตอนนี้…แอบยอมรับแฮะว่าชอบพูดถึงประเด็นความรัก…

อย่างวันนี้..ได้ดูหนังเรื่อง”หมานคร”มา…ปลื้ม…ชอบ…ประทับใจ…อย่างแรงงง!!!

แบบ..เฮ้ย!!…วุ้นใสจ้า แกพลาดว่ะ…พลาดไม่ไปดูโรงได้ไงอ่า…แอบเคืองตัวเอง..

ไม่รู้สิ…ชอบทุกอย่าง…นัยยะที่ซ่อนอยู่…ถึงแม้ข้าพเจ้าจะไม่สามารถเข้าใจได้หมดก็เหอะ

แต่…แบบ…บางคำพูด…บางสิ่ง…ที่เค้าสื่อออกมา…มัน…ฉึก!!!…เฮ้ย…โดน เว้ยย…ประมาณนั้นเลย

แบบ…ความรักเนี่ย…เราสัมผัสมันได้นะ…เพราะมันอยู่รอบตัวเราเลยล่ะ…ถึงแม้มันจะไม่ใช่ของเราก็เหอะ…

เคยมั้ย…เคยรู้สึกเขินเวลาที่เคย…คนที่เป็นแฟนกันเค้าเดินจับมือกัน…ข้าพเจ้าเป็นแหล่ะ…แบบมันเขินแทน><…

บางครั้งเดินสวนกัน…เราเห็นแล้วแหล่ะ…ว่ามีคนเขินที่เดินจับมือ…ไอ้เราก็ยิ้มไปกับเค้าด้วย…ประหนึ่งดั่ง ตัวเองที่แฟน แล้วเดินจับมือกันไปด้วยงั้น

โรคจิตได้อีก…

แต่ เคยมั้ย…ที่รู้สึกอิจฉา เวลาเห็นคนอื่นเค้ามีความรักกัน…(แต่ไม่มีสองความรู้สึกนั้นในเวลาเดียวกันนะ)

แบบ…เฮ้ย แล้วทำไมกูถึง เดินคนเดียวฟะ- -…ประมาณนั้น

แต่ ก็มีนะตอนรู้สึกดีที่เห็นคนเค้ารักกัน…แล้วเราก็มาเศร้าใจกับตัวเอง…ได้อีก วุ้นใสจ้า – -…

แล้ว…เคยมั้ย มีรู้สึกว่าตัวเอง…อิ่มกับความรัก…ที่ไม่ต้องมีคนรัก…(งดมองมุมความรัก ของพ่อ แม่ ลูก – -)

ตอนนี้ข้าพเจ้าเป็นอารมณ์…ของตัวอย่างหลังสุด…

แค่ดูหนังรัก(ตรงไหน?)…เราก็รู้สึกรัก…รักอะไรก็ไม่รู้…แต่อิ่มเอมเหมือนมีความรัก

เชื่อมั้ย…จากเมื่อก่อน เวลาเห็นคู่รักที่ดูไม่เหมาะสม…ข้าพเจ้ามักชอบแอบ…วิถีประชา…ให้ตัวเองต้อยเนื้อต่ำใจเล่น…

แต่ตอนนี้…แค่เค้ารักกัน…มันก็พอแล้ว…พอแล้วจริงๆนะ…ไม่ต้องนึกถึงอะไร…แค่รักกันอ่า…ข้าพเจ้ารู้สึกว่า

คำว่า…”แค่รักกัน”…มันยิ่งใหญ่นะ…ยิ่งใหญ่กว่า…การมีความชอบเหมือนกัน…การเข้าใจกัน…การมีอะไรหลายๆอย่างที่สังคมมองให้คู่กัน…เสียอีก

เพราะฉะนั้น…

เรามารักกันเถอะ!!!~

รักอะไรง่ายๆ…ในสิ่งรอบตัว…เหมือนที่หนังสือฮาวทู…คอยพร่ำบอกถึงการมองสิ่งรอบๆตัวเราให้สวยงาม…

บางครั้ง…แค่ข้าพเจ้า…เดินข้ามสะพานลอย…ก็จะเล่นเหมือน…ข้ามถนนปกติ…แค่ได้คิดถึง…ก็สุขใจ

แค่เห็นคนอื่นมีความสุข…ไม่ว่าความสุขนั้น…เราจะเป็นผู้ทำให้เกิด…หรือเราจะเป็น…แค่เห็นผู้ผ่านมาพบเท่านั้น…แต่เราก็มีความสุขได้

เอิ่ม…รู้สึก..เพ้อ – -

กลับมาๆ…แค่จะบอกว่า…

ความรัก..กับ..คนรัก..เนี่ย..มันต่างกันเนอะ..ในแง่ของมุมมอง

ทั้งๆที่…ทั้งสองจะขาดกันไม่ได้…อื้ม

แต่ข้าพเจ้าไปแล้วไง…มีความรัก โดยไม่มีคนรัก – -…(ความจริงมีแหล่ะ^^…ก็..เพื่อนมนุษย์ไง(ออกแนวลัทธิศาสนาแฮะ – -)..)..ไม่หรอก…จะรัก…โดยไม่มีกรรม…ได้ยังไง…ในเมื่อ…มันเป็น…กริยาที่ต้องมีกรรม…จึงจะสมบูรณ์

เอาเป็นว่า…ข้าพเจ้ามีความรัก…กับความรัก…ความหวังดี…ของทุกๆคนที่มอบให้

ดูเหมือนเป็นการที่เรารักในนามธรรมเนอะ^^…แต่มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ…รักในศรัทธา ที่คนอื่นมีให้เรา…อืม…อันนี้รักมากเลยแหล่ะ><…

เพราะคนส่วนใหญ่มัก…เสื่อมศรัทธาในตัวข้าพเจ้า…อย่างรวดเร็ว(เพราะตัวข้าพเจ้าเอง+เหตุผลสนับสนุนรอบข้าง)…

อันนี้มัน…แก้ยากแฮะ…สันดานเน่าๆของตัวเองเนี่ย…

แต่มันก็มีบางคน…มี ยอมอดทน..ศรัทธาว่า ความจริง…มันต้องมีมากกว่านั้นสิ…ซึ่งมันน้อยมาก…ที่เหลือถึงตรงนี้

นี่คงเป็นอีกสาเหตุมั้ง…ที่ทำให้ข้าพเจ้า…ไม่ค่อยมีเพื่อน…ที่มีก็คงไม่ใช่เพื่อนกิน…เพราะรู้กันหมดแล้ว(เรียกว่าเข้าใจในสันดานที่แท้จริงของข้าพเจ้าดีกว่า)…

การที่เรา…รักในความศรัทธา…ของบุคคลเหล่านั้น…ไม่จำเป็นที่เราต้องรักคนเหล่านั้นด้วย…ถูกมั้ย…เราเรียกว่า…เป็นความรู้สึกผูกพัน…และเคารพ…กับคนๆนั้นมากกว่า…

โอเคๆรักก็ได้…แต่รักในมุมอื่น…ไม่ใช่รัก…แบบ”รัก”…เขาใจกันใช่มั้ยคะ

แค่นั้นก็พอแล้วเนอะ^^…รักกับความเข้าใจ…ที่มีให้กัน

ขอบคุณนะคะ…

ขอบคุณ..หลายๆคน…ที่นึกถึงข้าพเจ้า…ในเวลาเหงา…

ขอบคุณ…อย่างน้อย…คนที่ไม่มีค่า…ในสายตาเวลาปกติ…ก็สามารถเป็นคนที่อยู่เคียงข้างในยามที่คุณเหงา…

ถึงแม้ว่า…คุณอาจไม่คาดหวัง…ในตัวข้าพเจ้าเลย..

แต่อย่างน้อย…คุณก็กล้าพอ…ที่จะเสี่ยง

พวกคุณ…ทำให้ข้าพเจ้าอิจฉา…ที่พวกคุณสามารถ…หาคนที่อยู่เคียงข้างในเวลาเหงาได้

อาจเปนเพราะ…ข้าพเจ้า…ดึงตัวเองเป็นศูนย์กลาง…ไม่ยอมเข้าหาใคร

ทั้งๆที่…ความจริงนั้น…ข้าพเจ้า…กลัวที่จะเข้าหาใครสักคนหนึ่ง…เพื่อแสดงออก…ให้คนๆนั้นรู้ว่า…ข้าพเจ้าเหงาเพียงใด

ข้าพเจ้ายอมรับ…ว่าคิดมาก…และคิดเสมอว่า…ไม่มีค่าพอ…ที่จะไปบอกใครต่อใครว่า”เหงา”…

เคยมั้ย…ที่เหงา…อยากจะคุยกับใครสักคน…แต่ไม่รู้จะโทรหาใคร…

แต่เชื่อมั้ย…คนส่วนใหญ่…จะสามารถไล่ดูชื่อที่เมมเอาไว้…แล้วโทรหาใครสักคน

ซึ่งข้าพเจ้าก็เป็นแบบนั้น…

แต่…ไม่เคยโทร.หาใครเลย – -…

และ…หลายๆคน…แต่เดินผ่านมหาลัยข้าพเจ้า…นึกถึงข้าพเจ้า…ก็โทร.หาข้าพเจ้าทันที…

ขอบคุณคร้าบบ…ที่นึกถึงกัน^^

รักนะ(แต่ไม่ใช่คนรักอยู่ดี)

ปล. เดี๋ยวอาจกลับมาแก้ไข ส่วนที่ไม่เกี่ยวข้องกับหัวข้อ ออก – - เพราะไม่ค่อยเป็นเอกภาพ – - ตอนนี้ง่วงแล้ว^^ ฝันดีก๊าบบบ

ก้ออ่านะ