ค ร า ว อ น า ถ า . . .

Leave a comment
คือว่า…

ช่วงนี้ ใครที่ค่อนข้างคลุกคลีกับข้าพเจ้า (ครั้นจะเรียกว่าสนิทก็ไม่ใช่ – -)

ก็จะรู้ว่า ข้าพเจ้านั้นไซร้ บ่จี๊ระยะสุดท้าย

แต่หลายคนก็แคลงใจว่า มันบ่จี๊จริงหรืเปล่าวะ – -

เพราะเวลามันบ่นว่าไม่มีตังทีไร มันก็อิ่มหนำสำราญทู้กที – -

แต่…

คราวนี้มันไม่เหมือนทู้กทีน่ะสิ

เรื่องมันมีอยู่ว่า…

ช่วงบ่จี๊นั้น เอทีเอ็ม ข้าพเจ้าหายไง ซึ่งถ้าเป็นธนาคารทั่วไป โทร.ไปอายัด แล้วทำใหม่ได้เลยใช่ปะ – -

แล้ว ทีนี้ข้าพเจ้าเพิ่งเปลี่ยนธนาคารไม่รู้ว่า มีธนาคารที่ ทำเอทีเอ็ม หาย ต้องไปทำเรื่องจ่ายตังเสร็จ แล้วรออีก 7 วัน ค่อยมารับ

ซึ่งขณะรอต้องรอ รหัสขอบัตรใหม่ที่จะส่งมาทางไปรษณีย์อีกที – -

โอ้โห!!!! นึกว่า ทำเรื่องกับทางราชการสมัย 15 ปีที่แล้ว (ประหนึ่งดั่ง ตอนนี้เคยไปทำ – -)

ก็ถอนเงินที่กะว่าใช้พอภายใน 7 วัน

ซึ่งตามเคย – - ไม่พอ ด้วยหลายๆเหตุปัจจัย (แค่ถ่ายเอกสารชีท สอบซัม ก็ล่อไป สามสี่ร้อย – -)

ซื้อหนังสือเอนท์ (เล่มที่แสนที่ถูกหมกไว้โดยไม่ได้เปิดอ่าน – -)

อ่า กลับเข้าเรื่อง ทีนี้ ตังส์หมด ถอนไม่ได้(เหมือนมีเงินในบัญชี – -)

กลับมาหอ นั่งแงะกระปุก นับตัง คำนวณวันที่ต้องอยู่โดยไม่มี เอทีเอ็ม – -

เอาวะ สี่วันจากนี้ ใช้ตังเหรียญละกัน – - ข้าพเจ้าก็แงะกระปุกมาสี่วัน จนเงินร่อยหรอ (ภาวะใกล้ตายของจริง – -)

และแล้ววันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายที่อยู่โดยไม่มีเอทีเอ็ม

ก็ไปทำบัตรอะไรเสร็จสรรพ ซึ่งไปกับเพื่อนที่มันไม่เคยเชื่อเลยว่าเราไม่มีตัง – -

คราวนี้ก็ถอนตังมาประทังชีวิตด้วยสายตาอันรวดเร็วของเพื่อนข้าพเจ้า มันก็เห็นตังในบัญชีคงเหลือ – -

ซึ่งมีอยู่ ร้อยนิดๆ (อุบาทว์ตัวเอง – -)

คราวนี้มันก็ชวนกินข้าวบอกหิวข้าว ในใจเราก็เฮ้ย สยามอ้าา มันไม่มีถูกนะ – -

เลยบอกมันว่า งั้นกิน เด๊นท์กัน

ก็เดินไปเด๊นท์ ตอนนั้นซึ่งข้าพเจ้าไม่หิวไง (เครียดหลายเรื่อง – -)

มันก็ถามว่า เฮ้ยอยากกินไร เราเลี้ยงได้ แกไม่มีตังส์ (เพิ่งรู้เรอะ!!!)

ข้าพเจ้าก็บอกว่า ไม่เป็นไรเราไม่หิว(มันไม่หิวจริงๆ – -) มันรีบบอกเฮ้ยไม่เป็นไร ก็แกไม่มีตังส์จริงๆ (ตอกย้ำเข้าไป – -) แถมถามว่า แล้ว แกจะได้ตังเมื่อไร

ข้าพเจ้าก็บอกว่า ก็ 28 ธ.ค. เนี้ย อีก หนึ่งอาทิตย์ – -

มันบอกเออเจริญ หนึ่งอาทิตย์มีเงินไม่ถึงสองร้อย แกจะกินน้ำปะปาประทังชีวิตหรือไง – - เราพอมียืมได้ๆ

ไอ้เราก็ แฮะ ที่ผ่านมาไม่เคยห่วงเราขนาดนี้นี่ – - มาแปลกวุ้ย อีกอย่างไม่ได้สนิทอะไรที่จะพอยืมตังได้ด้วย – -

(เพราะคนที่พอยืมได้ พร้อมใจกันบอกว่า “กูมีพอใช้อ่า ไม่พอให้ยืม -”)

โหวันนี้ ซาบซึ้งใจอย่างแรง!!!

วันนี้กลับมา นั่งคิดๆๆ เออ เราอนาถาขนาดนั้นเลยเหรอ – - (เริ่มชินกับสภาวะนี้ – -)

ว่าไง???

ก้ออ่านะ

ต อ . ต ท . ก า ร ที่ ไ ม่ ค า ด ห วั ง จ ะ ทำ ใ ห้ เ ร า มี ค ว า ม สุ ข ^ ^ *

Leave a comment
แหะๆ ความจริงวันนี้กะมาอัพบล๊อกงานตอ. ตท. ด้วยพลังใจเกินร้อย – -

แต่ตามธรรมเนียม การเล่นเนตไม่ออนเอมมันแปลกๆ

อ่า ออนเอม ดึ๊งๆๆๆ

เพื่อนพร้อมใจกันทัก – - แถมพูดเป็นต่อยหอย – -

โอยยยยยยยยยยยย

หมดแรงอัพบล๊อก เพราะเอาพลังที่ใช้พิมไปโต้ตอบหมดแหล่ว – -

ด้วยหน้าที่ ความรับผิดชอบ(ที่ไม่มี)

เออ ตกลงกับตัวเองแล้วว่าจะอัพ โอเคอัพๆๆ

เริ่มละ

คือว่า….

ขอสารภาพก่อนนะ ว่า…

ภาพถ่ายด้วยมือถือ – -

แล้วมือถือเพิ่งซื้อ (หลังจากหายไป สองครั้ง รายละเอียด อีกบล๊อก(เนียนขายบล๊อก – -))

เลยใช้ไม่ค่อยเป็น – -

เพราะไม่ใช่ยี่ห้อที่ใช้อ่า – -

ภาพแบบ…เล็กกกกกกกกกกกกกกกกกกมากกกกกกกกกกกกก

เข้าเรื่อง

คือว่า งานประเพญี เตรียมอุดม เตรียมทหารมีในวันศุกร์ ใช่มิ

วันพฤหัส ก็ดันเกิดอาการเครียดจิตตก – -

เครียดเรื่องซัม เอาแหล่ว เลขไม่รู้เรื่องสอบวันแรกตายหองๆๆ ฟิสิกส์หนังสือก็ไม่มีเอาไรอ่านวะ – - เครียดๆๆ

เอน เฮ้ย จะติดมั้ยอ่า หนังสือก็อ่านไม่เยอะ โจทย์ยังไม่เริ่มทำ โจทย์ปกติก็ทำไม่รอดเครียดดด

ปัญหาส่วนตัว – - อ๊ากกกก เอาไงดี สรุปไม่มีอะไรใช่มั้ย จะได้ไม่สนใจ – -

เลยมานั่งจมป๊อกหน้าคอม – - นอนไม่หลับ เอาวะไหนๆก็อ่านหนังสือไม่ได้แล้วตอนนี้

เอาหนังที่จะสอบนอกเวลามาดูดีกว่า ดูไปดูมา ตีสาม!!!

เจี๊ยกกกก พรุ่งนี้ต้องตื่น หกโมง – - เพราะรถออก เจ็ดโมง – - นอนๆๆ

อ่า ด้วยเหตุอันใดไม่ทราบ – - เสียงอะไร ดูมือถือ อ้าวลูกแก้วโทรมา สงสัยโทรมาปลุกดีจังเลย มีเพื่อนเป็นห่วง

เหลือบไปดูเวลา……..ตายหองงงง เจ็ดโมงครึ่ง – -!!!!!!!!!!!

รับโทรศัพท์

ลูกแก้ว: แกอยู่ไหน!!!!!!

ข้าพเจ้า : โทดทีๆๆๆ ตื่นสาย ง่า รถออกยัง อ่า

ลูกแก้ว : แกรีบมาเลย รถจะออกแล้ว ประตูดำด่วน นี่แกอยู่ไหน

ข้าพเจ้า : กำลังไป สิบห้านาที ไม่เกินนี้ บอกให้รอหน่อยนะ

วางสายเสร็จ เพื่อนอีกคนโทร.มา

นุ่น : วุ้นใสจ้า แกอยู่ไหน รถจะออกแล้ว

ข้าพเจ้า : แกตอนนี้ทันปะ เราเพิ่งตื่น – -

นุ่น : เฮ้ยมาก่อนๆ ทันๆๆ แกมาเร็วๆ

ข้าพเจ้า : แกเราไม่เป็นไรนะ ถ้าไม่ได้ไป แต่…มันจะเป็นไรป่าวอ่า

นุ่น : วุ้นใสจ้า แกมาเลย เดี๋ยวเราช่วยคุยกับคนรถให้ มานะแก

ข้าพเจ้า : โอเคๆงั้นเราจะไป

วางสายเสร็จ ข้าพเจ้าก็วิ่งจู๊ดด ไปเอาเสื้อพละ(ที่ซักเมื่อคืน)ใส่เลย(ไม่ได้รีด – -) เก็บกระเป๋า ของอะไรที่นึกได้ยัดๆๆๆ มัดผม(อย่างลวก)

แล้วก็หยิบหมากฝรั่งมาเคี้ยว (เพิ่งตื่น หน้าไม่ได้ล้าง ฟันอย่าถาม ก็มันรีบ – -)

วิ่งๆๆ ลงหอ (อยู่ชั้น ห้า – -) ตึกๆๆ

แล้ววิ่ง ตึกๆๆไปหน้าปากซอย ซึ่งขณะนั้น ในซอยจะมีตลาด ผู้คนก็เดิน ตักบาตร ซื้อกับข้าว หันมามอง นางสาว วุ้นใสจ้า ที่วิ่งมาหน้าตาตื่นด้วยสายตาสงสัย ว่ามันเป็นอะไร – -

วิ่งไปปากซอย ก็บอกวินมอไซค์ ไปอังรีดูนัง สาธิตปทุมวันด่วน!!!!

รถก็ขับกลับเข้าซอย!!!!!!!!!!!!!!

อ๊ากกกช้านเพิ่งวิ่งออกมานะ – - จะกลับไปให้เค้าดูหน้าชัดๆอีกทามม้ายยยยย อายยยโว้ยยย

ขณะนั่งวิน ก็โทรถามเพื่อน

วุ้นใสจ้า : แก รถออกยัง เรานั่งรถแล้ว กำลังถึง

นุ่น : แก รถจะออกแล้ว (มีเสียงแว่วมา เฮ้ย วุ้นใสจ้า มันจะถึงแล้ว พี่คะๆ เพื่อนหนูจะถึงแล้ว รอแป๊ปนึงนะ) เร็วๆ อยู่ไหนแล้ว

วุ้นใสจ้า : แกรถติดอ่า – -

นุ่น : เออเค้าปิดถนนให้รถเราออกอ่า แต่แกมาเลยๆๆ เนี่ยเราให้เค้ารอแกอ่า ให้คันอื่นนำไปก่อนเนี่ย เร็วๆๆ

วุ้นใสจ้า : อือๆ กำลังไป รอด้วยนะ

ถึงโรงเรียน โทรหาอีกรอบ

วุ้นใสจ้า : แกอยู่ไหน

นุ่น : แกรถออกแล้ว

วุ้นใสจ้า : ง่า แกแล้วรถไปทางไหนอ่า จอดแป๊ปได้มั้ย

นุ่น : แกคือมันเป็นขบวนหยุดไม่ได้ แกรอไปกะอาจารย์ละกัน เดี๋ยวเราโทร.ขอให้ ได้อยู่แล้ว แกมานะ

วุ้นใสจ้า : ง่า แกเราไม่ไปได้ปะ – -

นุ่น : เฮ้ยมาดิ อุตส่ามาถึงขนาดนี้แล้ว มาๆๆ

วุ้นใสจ้า : แกแล้วอาจารย์เค้าจะมีที่ให้นั่งเหรอ

นุ่น : น่า ไม่มีก็นั่งพื้นเอา แกๆๆ รถไปทางพญาไท แกวิ่งมาหน้าโรงเรียนได้ปะ

วุ้นใสจ้า : ไมแกไม่บอกอ่า ว่า รถไปหน้าโรงเรียน – - วิ่งไปตอนนี้ทันมั้ย

นุ่น : แกอาจทัน แต่รถมันไม่ติดเลยอ่า วิ่งมาเร็วๆได้มั้ย

สถานะข้าพเจ้าตอนนั้น เพิ่งตื่น อาหารไม่มีตกถึงท้อง วิ่งไปหน้าปากซอยเนี่ย พลังชีวิตลดไปครึ่งหนึ่งแหล่วว – -

วุ้นใสจ้า : ได้ๆ เรากำลังวิ่ง(วิ่งอยู่) แฮ่กๆๆ แกรถอยู่ไหนแล้ว

นุ่น : แกตอนนี้รถติดอยู่ รีบๆวิ่งเลย

วุ้นใสจ้า : แฮ่กๆๆ แกเราไม่มีแรงแล้วอ่า จะพยายามนะ วิ่งตึกๆๆ

นุ่น : เฮย ถ้าไม่ไหวอย่าฝืน แกเป็นลมเดี๋ยวหนักกว่าเดิม งั้นแกนั่งรถอาจารย์เอาปะ

วุ้นใสจ้า : ไม่เอา แฮ่กๆๆตอนนี้อยู่ตึกเก้าแล้วรอหน่อยๆ

นุ่น : แก๊ ไฟเขียวแล้วอ่า กำลังไปแยกสามย่าน เฮ้ยรีบมาแล้วขอให้ยามหน้าโรงเรียนมาส่ง

วุ้นใสจ้า : แล้วยามเค้าจะยอมเหรอ แฮ่กๆๆ แกไมไม่บอกอ่าว่ารถจะไปทางหอเรา – -

นุ่น : เรานึกว่าจะขึ้นทางด่วนตรงพระราม หนึ่ง อ่า โทดด รู้งี้ให้แกรอแถวหอก็ดี – -

วุ้นใสจ้า : แกเดี๋ยวเราถึงหน้าโรงเรียน แล้วโทร.หาอีกทีนะ

ถึงหน้าโรงเรียน

วุ้นใสจ้า : พี่ยามคะ ช่วยไปส่งที่แยกสามย่านหน่อยได้มั้ยคะ คือตกรถ ตอนนี้รถติดที่แยกสามย่าน

พี่ยาม : ได้ๆ

วุ้นใสจ้า : แฮ่กๆๆ ขอบคุณค่ะ (ภาวะใกล้หมดลม – -)

……………

วุ้นใสจ้า : แกเรานั่งรถพี่ยามมาแล้ว ไหน่า เราไม่เห็น

นุ่น : คือ แก ตอนนี้รถมาสะพานเหลืองแล้วอ่า ไฟไม่มีแดงเลย – -

วุ้นใสจ้า : แล้วจะทันมั้ย

นุ่น : ไม่แน่อ่า มาก่อนอาจทัน ….. เฮ้ยไฟเขียวแล้วอ่า แกกลับไปก่อน ค่อยขึ้นรถอาจารย์นะ ตอนนี้รถขึ้นทางด่วยแล้ว

วุ้นใสจ้า : – - เหรอ ได้ๆ ไม่เป็นไร แค่นี้นะ

วุ้นใสจ้า : พี่ยามคะ กลับโรงเรียนเลยค่ะ รถขึ้นทางด่วนแล้ว

พี่ยาม : อ้าวไม่ได้ให้รถรอเหรอ ทำไมไม่บอก เสียเวลา

วุ้นใสจ้า : แหะๆ รถติดค่ะ เลยคิดว่าอาจทัน แต่มันไม่ทัน ขอโทษค่ะ

……………………………

ถึงโรงเรียน

เดินหอบ ไปห้องน้ำตึกหนึ่ง ไปจัดการตัวเอง

สักพักเพื่อนโทร.มา

นุ่น : แก ลองไปคุยกับอาจารย์ดูดิ

วุ้นใสจ้า : ง่า แกช่วยคุยให้หน่อยเรากลัว อ่า ง่า

นุ่น : เดี๋ยวๆ เราคุยกับอาจารย์ให้ งั้นเดี๋ยวโทรบอกนะ

วุ้นใสจ้า : อือ

…………………………

นุ่น : แก เค้าบอกว่าให้ไปหาแหวน ประธานนักเรียน รู้จักปะ

วุ้นใสจ้า : รู้จักๆ แล้วไปหาที่ไหน ยังไงอ่า

นุ่น : ตอนนี้เค้าทำพิธีอยู่ ไปรอที่หน้าห้องปกครองตึกสอง อ่า

วุ้นใสจ้า : ได้ๆ แค่นี้นะ

นุ่น : สงสารแกว่ะ สู้ๆ

………………………

เดินไปตึกสอง เจอแหวน

แหวน : ตกรถเหรอ?

วุ้นใสจ้า : อือ

แหวน : ทำไมล่ะ??

วุ้นใสจ้า : มาไม่ทันอ่า

แหวน : (ทำหน้ารังเกียจนิดนึง) อืม ไปมัดผมให้เรียบร้อยด้วย เพราะเราจะนั่งรถผอ.ไป

วุ้นใสจ้า : งั้นเดี๋ยวเรามานะ

……………….

โทรหาเพื่อน

วุ้นใสจ้า : แกเราต้องนั่งรถ ผอ. อะ

นุ่น : จริงดิ เอาน่า แล้วมีคนตกรถปะ

วุ้นใสจ้า : มี สองคนอ่า

นุ่น : อืมรีบๆมานะ

วุ้นใสจ้า : จ้ะ แค่นี้นะ

………………………………

มัดผมเสร็จเดินกลับตึกสองมานั่งรอ สะกิดเพื่อนที่ตกรถ

วุ้นใสจ้า : นี่ๆ ทำไมถึงตกรถ

เพื่อน : อ๋อ เราต้องอยู่ทำพิธีน่ะ

วุ้นใสจ้า : อ้าว แล้วอีกคนอ่า พยักเพยิดไปอีกคน

เพื่อน : ก็หอบน้ำขนขึ้นรถคันอื่นอยู่ กลับรถตัวเองไม่ทัน

สรุปทุกคนมีเหตุผลเพราะทำงาน มีแต่ข้าพเจ้าที่ตื่นสาย!!!!!!!!!!

วุ้นใสจ้า : โหย งั้นเราแย่ที่สุดดิ มาสาย – - เลวเนอะ

เพื่อน : ไม่หรอกอย่าคิดมาก แล้วเธอทำไรอ่า

วุ้นใสจ้า : เราเหรอ เราอยู่กองเชียร์จัดตั้งน่ะ

เพื่อน : อ๋อๆ

สักพักอาจารย์เดินมา

อาจารย์ : ป่ะ เสร็จแล้วไปรอผอ. ที่ตึกหนึ่งกัน

เดินไปตึกหนึ่ง นั่งด้านหนึ่งกันสี่คน เริ่มขี้เกียจพิมพ์รายละเอียดตอนอยู่ในรถ เดี๋ยวแยกอีกอันละกัน – -

ไปถึงเตรียมทหาร โทร.หาเพื่อน

วุ้นใสจ้า : แกเราถึงแล้ว แกอยู่ไหนอ่า

นุ่น : เราอยู่โรงยิมอ่า

วุ้นใสจ้า : แล้วมันอยู่ตรงไหนอ่า

นุ่น : ไม่รู้ รถมันมาส่งอ่า แล้วแกอยู่ไหน

วุ้นใสจ้า : เราอยู่ลานพระรูปอ่าเค้ากำลังทำพิธีเลย – - เดี๋ยวเราลองถามคนแถวนั้นดู แค่นี้นะ

นุ่น : อือ

………………………..

เดินไปถามทหาร

วุ้นใสจ้า : เออ ขอโทษนะคะ โรงยิมอยู่ไหนคะ

ทหาร : โรงยิมเหรอ บลาๆๆๆๆ

วุ้นใสจ้า : แล้วมันไกลจากตรงนี้มากมั้ยคะ

ทหาร : โห ไกลๆ รอไปพร้อมรถดีกว่า

วุ้นใสจ้า : ค่ะ ขอบคุณค่ะ

พักก่อน โดนคนเร่งอยากอ่าน

ก้ออ่านะ

ต่อๆๆ

หลังจากเค้าทำพิธีเสร็จก็ขึ้นรถ เราก็ขึ้นมั่ว ได้คันที่มีเด็กประสานเสียงอยู่ ซึ่งส่วนใหญ่ เป็นเด็กศิลป์ฝรั่งเศส ม.4 น้องกีฬาสีเราทั้งนั้น^^*

พอขึ้นไป น้องๆทัก อ้าวพี่ วุ้นใสจ้า มาด้วยเหรอ ประมาณนั้น

รถพาไปห้องพักของระสานเสียง ไม่ใช่สแตนด์!!!!!!!!!!!!!!

ซวย แล้วทำไง ลงรถถามพวกตท. อาศัยนิสัยที่ติดมาจากกีฬาสี (ห้าวอย่างแรง – -) ถามเลย ถามเสร็จ ก็โทร.หาเพื่อน

วุ้นใสจ้า : แก เรากำลังจะเดินไปโรงยิม แกอยู่ไหน

นุ่น : เหรอ เดี๋ยวเราออกไปรับนะ แกอยู่ไหนแล้ว

วุ้นใสจ้า : แก เค้าตั้งขบวนพาเหรดอ่า เราจะไปได้มั้ยอ่า (หันไปมอง ตท.พยักหน้าพร้อมบอกว่าไปได้ๆ)

นุ่น : แกอยู่ไหนเราไม่เห็นแกเลย

วุ้นใสจ้า : แก๊!!!!!(น้ำเสียงดีใจสุดๆ) เราเห็นสแตนด์แล้ว แต่เราไม่เห็นโรงยิมอ่า แกอยู่ไหน

นุ่น : เราออกมาหน้าโรงยิมแล้ว แกโรงยิมอยู่หลังสแตนด์นะ แกรีบๆมา อยู่ไหนอ่า

วุ้นใสจ้า : เราเดินอยู่อ่า ไปทางไหน

นุ่น : แกดูเงานะเห็นปะ เงาทอดไปทางไหน แกไปมาอีกทางนะ

วุ้นใสจ้า : (ก้มดูเงา) เห็นแล้วๆ แต่แก๊!!!! เราอยู่ด้านเงาอ่า ไกลลลลล แล้วเราต้องผ่านหน้าสแตนด์มั้ย

นุ่น : มาด้านหลังดิ มาๆๆ

วุ้นใสจ้า : เดินอยู่จะถึงแล้ว แก๊!!!(น้ำเสียงตกใจ) ตอนนี้มีแต่ ตท. อ่า ไม่เห็นเตรียมเลย แกอยู่ไหนนน!!!!

นุ่น : เราก็ไม่เห็นแก อยู่อยู่บนเนินอ่า

วุ้นใสจ้า : อ๊ากกก มีแต่ผู้ชาย!! (พูดดังไปหน่อยและน้ำเสียงที่พูดบ่งบอกถึงความรังเกียจ ตท. หันขวับเลย) แก เราก็โดนตท.ต่อยมั้ยอ่า เผลอรังเกียจ

นุ่น : แก อย่าพูดออกเสียงดิ – - อยู่ไหนอ่า

วุ้นใสจ้า : แก๊!!! เปลี่ยนงานเป็น ตอ. เซนโย ได้ปะ ไม่ชอบแบบนี้

นุ่น : อย่าบ่น อยู่ไหนอ่า

วุ้นใสจ้า : เออ เห็นแล้วๆ!!!

กดวาง พร้อม ตะโกนเสียงดังเรียกชื่อเพื่อนด้วยท่าทางกระดี๊กระด๊าประหนึ่งดัง เจอสาวงาม (ตท.หันมามองอีกรอบ) รีบวิ่งไปหาเพื่อน แล้วเดินเข้าโรงยิมเอาของไปเก็บ

รูปภายในทางเดินโรงยิม

มีห้องตี สะ คอส (พิมพ์ไม่เป็น – -)

นี่ห้องที่เอาของมาเก็บ

เดินไปแสตนด์

เสร็จก็ไปแสตนด์นั่ง ร่วมพิธีเปิด

ช่วงพิธีเปิดไม่ได้ถ่าย มัวแต่ดูรูปเพื่อนที่ไป เยอรมันมา พร้อมวิจารณ์กันอย่างเมามันส์ – -

พูดมาก ก็หิวน้ำ – - เลยลงไปเอาน้ำมากินกัน – -

เสร็จก็รีบไปแต่งตัวไปเชียร์บาส

ทางขึ้นไปเชียร์บาส

มีลานให้ถ่ายรูป

เสร็จก็ไปดูบอลรอพิธีปิด สรุปโรงเรียนข้าพเจ้า ชนะ 1 อย่าง คือชักเย่อ (ซึ่งฝ่ายโรงเรียนข้าพเจ้า ญ ล้วน 30 คน เตรียมทหาร นตท. 18 คน)

ที่เหลือแพ้หมด – - ได้ที่สอง (เพราะแข่งสองโรงเรียน – -)

เสร็จพิธีปิด ทุกคนก็มุ่งหน้าไปโรงเรียนอาหาร

จุดมุ่งหมาย คือกิน กับ เต้น – -

คนอื่นอาจมีจุดประสงค์อื่น เช่น เชื่อสัมพันธไมตรีระหว่างโรงเรียน

ระหว่างเดินไปโรงอาหาร

แดดยังร้อนอยู่เลย เพราะปีนี้เลื่อนพิธีเปิด ปิดให้เร็วขึ้นนักเรียนจะได้ไม่ถึงบ้านดึก

ให้ทายข้าพเจ้าคนไหน??

จะถ่ายทางเดิน – - แต่ ตท. เดินเร็วเกินไป อยู่ในรูปเลย – -

กล้องห่วยแต่ใจรัก^^*

เริ่มปฏิบัติการ เสาะหาอาหาร

บางคนนั่งกิน บางคนนั่งเล่น

ระบบซูมเอง ให้เพื่อนถอย – -

เมาโค้ก- – (อิจฉาเว้ย คนมีแฟน – -ชิๆๆ)

เธอเห็นเวทีนั่นมั้ย

งานเลี้ยงจบ เพื่อนของข้าพเจ้า มีชายหนุ่มติดสอบห้อยตาม กัน (ชิ!!!)

มีการขอเบอร์ ขออีเมลล์

มาไม่ขาดสาย T T

สวยจริงเพื่อนชั้น (กระซิกๆ)

มุ่งหน้ากลับรถ

แต่ไม่ใช่คันนี้ – -

อาคารเค้าสวยเนอะ

หกโมงแล้วต้องรีบกลับ

เค้าบอกว่าวันนี้จะมีฝนดาวตก ซึ่งข้าพเจ้าอดแน่ๆ

ถ่ายรูปก่อนจาก

หาได้ดีสุดในโรงเรียนแค่นี้ – - ดูเหมาะเนอะ – -

คนนึงแฟนโทรมา อีกคน ทางบ้านโทรจิก – -

อิดออดจากลา

ในรถ

สรุป งานปีนี้

รู้สึกสรุปอ่า อาจเป็นเพราะเรามาด้วยอารมณืที่ไม่มีอะไรเลย ต่างจากปีที่แล้วที่ เราเคยถูกให้คิดว่า ตท. เป็นสุภาพบุรุษ อย่างแรง!!!! ปีที่แล้วผิดหวัง มุมมองเลยเป็นลบ

แต่ปีนี้ เรารู้เช่นเห็นชาติ ตท. แล้ว เลยเฉยๆ งานเลยสนุกเพราะไม่มีอะไรติดใจ

แต่….แอบประทับใจ

น้องปีหนึ่งที่มาขอนั่งด้วย (เพราะเพื่อนสองคนที่สวยๆนั่นแหล่ะ) เค้าน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆ

ด้วยความเลวส่วนตัวของข้าพเจ้า รู้ว่าเป็นเด็กก็แกล้ง

น้อง น้ำหมดอ่า

น้อง เพื่อนพี่อยากกินไอติม

น้อง น้ำแข็งหมด

น้อง พี่อยากน้ำเป็นขวดๆ

สารพัด(ไม่ใช่ข้าพเจ้าคนเดียว สองสาวสวยก็แกล้ง – -)

คือน้องเค้าไม่ค่อยพูดเลยยยย

เราต้องเป็นฝ่ายชวนคุยตลอด เค้ามากับเพื่อนสองคน สักพักเพื่อนน้องเนียนหายไปเลย – -

เราก็ไปเต้นกัน พอเต้นเสร็จกลับมา เพื่อน้องเค้าเดินมาหมวกไป สักพักน้องมานั่งด้วย

อ๊ากกกพ่อคนดีฝังใน เลิฟๆ นิสัยดีมากๆเลย ขอบคุณนะที่อดทนพวกพี่ได้^^*

เหนื่อยกลับไปจดสังคมต่อละ

ก้ออ่านะ