เ รื่ อ ง ข อ ง ข้ า พ เ จ้ า – -

Leave a comment
ตามเคยแปะไว้ รอคนร้องขอแล้วจะเล่า^^*

เอิ๊กกกกก ถึงแม้เป็นบล๊อกเงียบๆ แต่…. ให้ตายเหอะรู้สึกดีนะ เวลาที่มีคนมาบอกว่า เมื่อไหร่จะอัพอีก อยากอ่านอ่า^^*

มันทำให้คนขี้เกียจเป็นอาจิณ อย่างข้าพเจ้า ลุกเอาสันหลังยาวๆมาตั้งตรง อัพบล๊อกอีกครั้ง^^*

ชอบจัง ยิ่งมีคนบอกว่า เล่าเรื่องสนุกดีนะ ปลื้มมมมมม แหมถ้าเป็นผู้หญิงนะ จะกอดพร้อมหอมแก้มฟอดใหญ่ๆเลย^^*

ความจริงข้าพเจ้าจะปลื้มกว่านี้ ถ้าท่านๆที่มาอ่านเนี่ยเม้น – -(โดยเฉพาะไอ้คนที่มีลอกอินเนี่ย – -) เดี๋ยวเหอะ – - เชอะ

แต่…การอัพบล๊อกแต่ละครั้งถ้สใส่ฟีเจอร์มากมาย ก็ต้องกลับไปขอร้องพี่ชายที่แสนดีเจ้าเก่าอยู่ดี – - เพราะฉะนั้น

ก็อ่านๆ ข้อความไปเหอะ รูป เนี่ยไม่ต้องเอา – - (ย่อ+ตกแต่ง ไม่เป็นเฟ้ย- – )

วันนี้ ก็แบบว่า คึก – - มีอะไรหลายๆอย่างจะเล่า อารมณ์เหมือนคนแก่ – - อยากเล่าเรื่องสมัยเด็กให้ (คนที่ไม่ว่ามันอยากฟังหรือเปล่า – - ข้าพเจ้าหมายถึงท่านที่กำลังอ่านอยู่นั่นแหล่ะ ไม่ต้องจิ้น – -)ฟัง

ไม่ได้เขียนให้กับตัวเองมานานแสนนานแล้ว (ปกติจะเขียนไดฯเหมือน แอน แฟงค์ ช่วงสงครามโลก คือใส่เศษกระดาษแล้วเก็บรวมๆไว้ ป้องกันผู้ชอบล่วงล้ำสิทธิส่วนตัว – -)

วันนี้ มาแฉตัวเองเล่นดีกว่า เอาเหอะ มาดูกันว่า วันนี้ข้าพเจ้าจะมีอะไรมานำเสนอให้ท่านได้อ่านรับทราบกัน^^*

ปล. กรุณาทำความเข้าใจด้วย ว่าเจ้าของบล๊อกเป็นผู้หญิง เพราะฉะนั้นความคิดบางอย่าง อาจขัดหูขัดตา เพศชาย บางท่านได้ – - ขอเตือน – -

เริ่มละน้าาา

เอิ่ม 20/09/2007

วันนี้ ตื่นเพราะพี่ข้างห้องบอกว่า เดี๋ยวเจ็ดโมงชั้นปลุกเธอละกัน เพราะวันนี้ชั้นมีเรียนสิบโมง – -

วืดดดดดด สามัญสำนึกเริ่มทำงาน เอ….วันนี้ สอบนี่หว่า – - เดี๋ยววววว ตอนนี้กี่โมง (หยิบมือถือมาดูนาฬิกา) ซวยยยย หกโมงสี่สิบแหล่ว (ได้ข่าวว่าตั้งปลุกเมื่อ ยี่สิบนาทีที่แล้ว)

….แน่นอน ข้าพเจ้า ใช้สัญชาตญาณที่ไม่รู้ตัว กดปิดนาฬิกา เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ – - ถึงว่า – - เกือบไม่ได้ไปสอบแหล่ว (ก็เงี้ยแหล่ะ ไม่มีคนมาคอยโทรปลุกนี่นาฮึ!!!////โหมดประชด ความรักของพี่ข้างห้อง – -)

เตรียมพร้อมไปโรงเรียนลัลล้าๆ เดินต๊อกแต๊กๆ ขึ้นสะพานลอย เดินไปใจลอยถึง ความน่ากลัวของผลคะแนนที่ข้าพเจ้าได้ทำได้ (เพลง นางงามตู้กระจกแว่ว ขึ้นหู – - ///น้ำตานอง ทั้งสองแก้ม…..///เสื่อมระยะสุดท้าย – -)

เดินลงสะพานลอยปุ๊ป ส่องๆๆลุ้นรถเมล์ๆ ขณะส่องอยู่นั้น!!!!!!!!!

จ๊ะเอ๋ เจอเพื่อนนั่งในรถฮอนด้า ซีอาร์วี โบกมือใหข้าพเจ้าเป็นระวิง พร้อมกับกวักมือเชิญชวน ให้ขึ้นมา ///พระเจ้า !!!!! วันนี้โชคดีอย่างแรง กิ๊บกิ้วๆๆลัลล้าๆ โอ้เยๆ เอิ๊กกกกกก

ถึงโรงเรียนอย่างสวัสดิภาพ โฮะๆๆ อารมณ์ดีอย่างแรงเลยเรา^^*

ง่วงละ- – จบแค่นี้ละกัน – -

ไม่ใช่แล้ว สรุปดีกว่าไม่เยิ่นเย้อ ละ จะบอกว่า วันนี้ไปอ่านหนังสือมาแหล่ะ

เป็นมติชนสุดสัปดาห์ฉบับ ที่แล้ว เป็นคอลัมน์ที่ ทราย เจริญปุระ เขียนเรื่องสังคมของเด็กผู้หญิง

ซึ่งจากประสบการณ์ที่ขาพเจ้าคยเรียนโรงเรียน ญ ล้วนมาเช่น กันถึงได้ทราบว่า สังคม ญ ล้วนมันต่างจากสังคม สหฯ ในหลายๆด้านจริงๆด้วย แตกต่างอย่างไรนั้น

ถ้ามีคนมากระตุ้นให้อัพอีก อาจมาเล่า เอาเป็นว่า อยากให้มาแบ่งปันกันดีกว่า ว่าสังคมในโรงเรียนที่ท่านเคยศึกษา มันเป็นอย่างไร เนอะ^^*

ปล.ใครไม่เม้นแช่งแม่ม – -

ก้ออ่านะ

ก้ออ่านะ – -

เ ค ร า ะ ห์ ก ร ร ม ภ า ค ต่ อ แ ล ะ ภ า ว น า ใ ห้ เ ป็ น ภ า ค จ บ T T

Leave a comment

จากครั้งที่แล้ว อุตส่าบ่นว่าดีใจจัง หายทุกอย่าง แต่ยังมีมือถือ – -

เป็นไงล่ะ วันนี้ มอถือ หายเยยT T

จากที่เวลาเจอเรื่องอะไรไม่เคย อ่อนแอ เข้มแข็งตลอดเวลา(โดยเฉพาะต่อหน้าเพื่อน – - ฟอร์มจัดอ่า)

วันนี้ได้ร้องไห้เลย ให้ตายเหอะ – - จะเอาอะไรกับข้าพเจ้านักหนา

ช่วงนี้ก็ไม่ได้ทำชั่ว ทำบาปอะไรนี่นา อ่านะปีนี้ของข้าพเจ้ามันชงกัน

สาธุ!!!! ซวยขนาดนี้แล้วใกล้แอดมิดชั่น ขอให้ข้าพเจ้าได้ผุดได้เกิดทีนะ – -

ใช้หลักการนี้ดีกว่า^^* ของฟรีไม่มีในโลกนะคะ ใครแอบขโมยความสุข ของวุ้นใสจ้าไป ต้องชดใช้โดยการให้วุ้นใสจ้า มีความสุขเร็วๆนี้นะ^^*

ยังไง เจอหนักขนาดนี้แล้ว ต่อไปเราคงร่าเริงตลอดไปแน่ๆเลยล่ะ^^*

เข้าเรื่องดีกว่า วันนี้ข้าพเจ้าไปโรงเรียนตอนกลางวันสาเหตุจากความคิดที่จะขยัน

อ่านหนังสือเตรียมสอบ แต่ดันมัวแต่เล่นเนตเลยไม่ได้อ่าน – -

ก็แบบว่ารีบ ถ้าให้เดินไปโรงเรียนคงสลบเพราะไม่ได้ทานอะไรเลยแต่เช้า – -

เอาวะลงทุนนั่งแท๊กซี่ ทุ่มทุนสร้างหน่อย เพราะเดี๋ยวเรียนเสร็จมีโปรแกรมไปดูหนัง

ไม่อยากตัวเหม็นในโรงหนัง – - (เวรลองดมตัวเองเมื่อกี้เหม็นอ่า – -)

วันนี้เป็นวันรับปริญญาที่จุฬ รถติดแทกซี่ตรึม – -

ก็ลงหน้าโรงเรียน ลงเดินเข้าโรงเรียนสิบกว่าก้าวก็ล้วงหามือถือ อ้าว!! ไม่มี ค้นกระเป๋าเคียงไม่มี!!

หันกลับไปแทกซีอื้อเลย รีบวิ่งไปที่ห้องให้เพื่อนช่วยโทรตามให้ – -

เพื่อนก็แสนดี ไม่เอากูคุยกับเพื่อนอยู่ – - เดี๋ยวก่อน – - ก้ออ่านะ – -

วิ่งไปหาเพื่อนที่โรงอาหารโทรให้ ปรากฎว่า ตอนแรกไม่รับ ต่อมาตัดสายทิ้ง สุดท้ายปิดเครื่อง

เฮ้ยได้ไงอ่า – - ตอนน่งมาแทกซี่นี้ออกจะเป็นคนดีออก คุยกะเราอย่างดีเลย – - ไม่น่าเป็นแบบนั้นนี่นา – -

ตอนนั้นเริ่มแย่ ตกใจเครียดเฮ้ย เพิ่งฟื้นตัวเอง(จากเหตุการณ์ตอนนั้น) เอาอีกแล้วเหรอ

ใจร้ายจัง เครียดมาก ยืมมือถือเพื่อนโทรหาแม่ น้ำตาลอ พอแม่รับสายปุ๊ป ปล่อยโฮเลย – -

เพื่อนตกใจ เฮ้ย วุ้นมันอาการหนักแล้ว – - ข้าพเจ้าเลยรีบเคลียสภาพตัวเองให้หยุดร้องไห้เร็วที่สุด – -

เสร็จก็กลับห้องคิดๆๆ เอาไงดีต้องโทรไปไหนบ้าง สรุปก็โทรไปศูนย์ดีแทค ระงับเบอร์ตัวเอง

เครียดต่อเพราะวันนี้ จะไปดูหนังแล้วคนที่นัดเราจำเบอไม่ได้เอาไงดีเนี่ย – - จะติดต่อยังไงดีดีที่ตอนนั้น มีเงินติดตัวนิดหน่อย – -

สรุปก็คือวันนี้ไปศูนย์ดีแทคไปเอาซิมการ์ด เดี๋ยวพรุ่งนี้จะไปซื้อมือถือแหล่ะค่ะ – -

ปล. วันนี้ดูแฮรี่สนุกดีค่ะ ตอนแรกนึกว่าหนังผี ทำข้าพเจ้าผวา – -

แล้วก็ดูอีกเรื่อง สะดุดรักอลวน เจ๋ง ดี แต่ชอบฮูลาเกริล มากกว่า^^*

ไปอ่านหนังสือละค่า

ก้ออ่านะ

เ ริ่ ม ต้ น . . .

Leave a comment
เหอๆๆ เดี๋ยวนี้รู้สึกว่าจะเขียนบล๊อก แล้วไม่มีหัวข้อใส่

เพราะฉะนั้นกลุ่มบล๊อกกลุ่มนี้ เป็นเรื่องราวของข้าพเจ้า – -

จะเรียกว่าเรื่องส่วนตัวของข้าพเจ้าก็ได้ (อยากอวด – -)

ไม่ใช่ละ แบบ อยากเล่าเก็บไว้ เวลางานศพข้าพเจ้าจะได้ไม่ต้องลำบากให้ใครมาพิมพ์เรื่องราวของข้าพเจ้าแจกงานศพเอิ๊กๆๆ

แบบว่า งานศพนี้ แปะเวบเลยค่ะ อยากรู้อ่านเอง – - (ไม่ให้เมนท์เฟ้ย สมาชิกเท่านั้น – - ขี้เกียจมาเครียดกับพวกไร้สาระมาป่วนบล๊อกคนอื่น – -)

ก้ออ่านะ

ก ร ะ แ ส จิ ต – -

Leave a comment
อืม – - มีเรื่องอยากเล่า ไม่รู้ว่าอยากอ่านหรือเปล่า

แต่แหม อุตส่าห์นั่งอ่านถึงบบรทัดนี้แล้วก็อ่านต่อละกัน^^*

ปล. เรื่องที่จะเล่ามานี่ และความคิดทั้งหมดเป็นเรื่องไม่มีการตอแหลใดๆทั้งสิ้น โปรดใช้วิจารณญาณ ก่อนจะอคติ – -

ขอบคุณคร้าบบที่เข้าใจ เอาเป็นว่าเข้าเรื่องเลยดีกว่า

ไฟอยากเล่ากำลังจะมอด – -

คือว่าวันนี้ก็เดินกลับหอตามปกติ(แต่ดึกหน่อยสี่ทุ่มนิดๆ – -)

ทางกลับหอข้าพเจ้าต้องผ่านทางเชื่อมตรงสยาม(ที่มันเชื่องสนานีสนามกีฬาแห่งชาติกับมาบุญครองกับสยามดิสฯ นั่นแหล่ะค่ะ – -)

วันนี้ก็เช่นกัน ข้าพเจ้าก็เดินต๊อกแต๊ก(แอบแอ๊บแบ๊ว – -ความจริงเดินเหมือนตามควาย – -)

ก็คิดอะไรเรื่อยเปื่อย เช่น – - วันนี้ฟ้ามืดแฮะฝนจะตกมั้ยน้อ เอ๊ะ ดูนั่นสิน้องสาวยืนบิดขี้กียจ เหอๆๆไม่ไหวนะนั่น ขนาดหมาเห็นยังเหนื่อยแทน (ตรงนั้นจะมีพวกเต้นเบรกแดนซ์อยู่ – -)

เอ!!! ดูลักษณะแล้ว น้องหมา(ที่บิดขี้เกียจเมือกี้)ขาหลังเจ็บนี่นา อ้าวตายแล้ว ทำไมเค้าอดทนอ่าขนาดเจ็บเท้ายังไม่แสดงอาการออกมา(แอบเห็นเค้าเดินปกติแต่ถ้าดูดีๆเค้าจะพยายามไม่ให้เท้าที่บาดเจ็บเค้าโดนอะไร)

คือถ้าเป็นสุนัขตัวอื่นขาเจ็บนิดๆหน่อย เค้าจะเดิน สามขาแล้วอ่า (แบบเหมือนคนเล่นกระต่ายขาเดียว)

คราวนี้ข้าพเจ้าก็เดินปกติ(ด้วยความเร็วตามควายหาย) กำลังเดินผ่านพวกเต้นฮิปฮอป – - น้องหมาเค้าก็ยืนอยู่แถวนั้น อยู่

ข้าพเจ้าซึ่งกำลังแสดงความสงสาร(ในใจ – -)แก่น้องหมาด้วยสีหน้าปกติ – -(ก็บอกแล้วไงว่าในใจ – -)

น้องหมาตัวนั้นก็หันหน้ามามองข้าพเจ้าเสร็จเค้าก็เดินด้วยความเร็ว (พอๆกับข้าพเจ้า) ตรงดิ่งมาหาข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าก็เฮ้ย – - เค้ามะได้จะทำอะไรตัวเองอย่ามาทำร้ายเค้านะ – - ฟ๊โรโมนชั้น คงไม่เข้ากับเธอหรอก ชั้นยังไม่ใกล้เป็นเมนส์ไม่มีฮอร์โมนเฟ้ย – -

เค้าก็มาเหมือนรู้จักกับข้าพเจ้าเหมือนจะมาดมๆ ข้าพเจ้าก็เดินหนี แต่ไม่วิ่ง(กลัวเค้าจะกัดเราเอา – -)

เค้าก็ตามข้าพเจ้าติดๆ ข้าพเจ้าก็ตกใจก็บอกเค้าว่าขอโทษน้า เค้าไม่มีอะไรให้ตัวกินหรอก(มีแต่หนังสือเรียนเอามั้ย?? – -)

ขอโทษจริงๆ ไม่ได้เตรียมมา(ใครจะไปรู้ฟะ – -) พวกผู้ชายที่เต้นฮิปฮอ(ตอนนี้นั่งพักอยู่ – -) ก็แซวหมาเฮ้ยมึงตามสาวนี่ – - (หมามันยังไม่เว้น – -)

แต่เค้าก็ช่วยไล่ไม่ให้มากวน ข้าพเจ้าก็เฮ้อรอดไป คราวหน้าถ้าเจอกันจะเอาขนมมาฝากนะจ๊ะ

ปรากฎว่า เดินลงสะพานเชื่อมปุ๊ป สักพักเค้าวิ่งตามมาค่ะ!!! อ้าวเวรสิ ไม่ได้รู้จักกันสักหน่อยงิT T ตามมาทามมาย

ช้านเลี้ยงแกไม่ได้ – - อีกอย่างข้าพเจ้ามั่นใจว่า น้องหมาตัวนี้ไม่ใช่ลูกชาย (ลูกหมาอีกตัวหนึ่งอยู่สวนลุมแม่เค้าคลอดแล้วเค้าเลยได้รับตำแหน่งสุนัขจรจัดโดยกำเนิด ข้าพเจ้าไปออกกำลังกายสวนลุมบ่อยในตอนม. สี่ ก็ซี้นิดๆ กับเค้าเหมือนเป็นลูกชาย เพราะซื้อขนมขากลับก็แบ่งเค้ากินด้วยประมาณนั้น แต่สักพักเค้าก็หายตัวไป ถือว่าเป็นลูกชายตัวแรกในกรุงเทพฯ) ข้าพเจ้าแน่นอน

เพราะลูกชายข้าพเจ้าเค้าตัวสีดำ แต่ตัวนี้ สีขาว – -

ข้าพเจ้าก็บึ่งหาร้านขายหมูปิ้ง ก็เลือกๆ(ในใจคิดว่าสุนัขทานไก่ไม่ได้มีกระดูกเดี๋ยวแทงกระเพาะเค้าจะเอาอะไรที่เค้ากินแล้วเค้าไม่เดือดร้อน – -) ก็ได้หมูปิ้ง สามไม้ ตับปิ้ง หนึ่งไม้ (เพิ่มธาตุเหล็ก – -)

ได้ข่าวว่าไอ่คนซื้อให้เนี่ยมันยังไม่ได้กินข้าวเย็น – -(เออน่า ลดความอ้วน^^*)

เสร็จก็บอกคนขายว่าเอาให้น้องหมาทีเค้าตามมาสงสัยหิว คนขายเลยไล่ให้ไปไกลๆ(แอบเห็นแก่ตัวไอ่เราก็ลืมไปถ้าเค้าให้แล้วเดี๋ยวคราวนี้คนขายซวยสิ – -)

ตอนแรกก็ไล่ด้วยสันติวิธี ก็ข่มขู่ ต่อมาเค้าไม่ไป คนขายเริ่มจะทำร้ายร่างกายด้วยความจิตใจ(ฝังใน – -)ดีก็ห้ามบอกเค้าเจ็บมากพอแล้วอย่าทำร้ายเค้าเลย – -(นั่งคิดโห ข้าพเจ้านี่ – - นางเอกซ้า – -)

เค้าก็ดีฟังเรา ไม่ทำร้ายน้องหมา แต่น้องหมาหางจุกตูดหลบข้างเสาไฟฟ้า เราก็เดินจากมา อย่างรวดเร็วคิดว่าหมดอาณาเขตที่เค้าพึงจะตามเราแล้วม้างง

ไม่เลยค่ะ – - เค้าตามต้อยๆ มองหน้าเราสายตา
อย่างนี้ ข้าพเจ้าเตรียมพร้อมแล้วหึๆๆ

หยิบหมูปิ้งตับปิ้งที่ซื้อมาเตรียมให้เค้า (เมื่อกี้ให้ไม่ได้ หมาเจ้าถิ่นตรงนั้นเต็มเลย เดี๋ยวได้มีการวิวาทกันแน่ๆ – -) จัดการวางพื้นให้เค้าทาน

ส่วนตัวข้าพเจ้าโกยแน่บ เจ้าค่ะ – - เกิดมาเดินกลับหอไม่เคยวิ่ง(ถึงแม้จะเปลี่ยวจะดึกแค่ไหน – -)

แต่วันนี้วิ่งเหมือนมีคนตามปล้นจี้ วิ่งไปมองหลังไปอารมณ์แบบ หนีคนยังไงยังงั้น(จำเป็น – - ไม่งั้นใครจะรับผิดชอบได้ข่าวว่าเพิ่งฟาดเคราะห์ไป เดือนนี้แกลบทั้งเดือน//โฆษณาแฝง นั่นแน่ ฟาดเคราะห์อยู่อีกหัวข้อนึง ไปอ่านเองเด้อ – -// ข้าพเจ้าไม่มีปัญญาอุปถัมภ์แน่ๆ ตัวเองยังไม่มีกิน – -)

สรุป ไม่รู้ว่าหนีทัน หรือเค้าเลิกตาม – - ก็คือรอดค่ะ รอดูพรุ่งนี้ต่อไป – -

เอาล่ะเข้าเรื่องสักที – - คุณคิดว่าการที่อยู่เค้าตามข้าพเจ้าเพราะจิตที่ข้าพเจ้าแสดงความเป็นห่วงสงสาร แล้วเค้ารับรูจึงมาขออาหารข้าพเจ้าหรือเปล่า??

สงสัย แต่ไม่ได้บ้าคุณไสย์ นะ – -

ก้ออ่านะ