แบบ…สะอาด…จริงจริ๊ง…- -

หลังจากใช้ชีวิตสาวโสด มาพอควรในกรุงเทพฯ

…ทำเหมือน เคยมีครอบครัวมาก่อน – -…

อ้าวทำเป็นเล่นไปเห็ยอย่างนี้มีแล้วนะแต่….

บทบาทในครอบครัว เป็น ลูก ไง – -

รอ…รอ วัน จะเป็นพ่อคน – -

เจ๊ย!!!!

กลับมาๆ – - (ช่วงนี้ทำกีฬาสี เพื่อนที่คอยช่วนเหลือ อยู่ยามทุกข์ยามสุข ก็มีแต่ เพื่อน หญิงคนหนึ่ง ที่เราก็ประทับใจในทุกอย่างของเค้าอยู่ด้วย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด ยิ่ง เธอคนนี้เพิ่งเลิกกับแฟนผู้ชาย แล้วรู้สึกนับวันจะไม่สนใจผู้ชายด้วยยยยย ><)

ใครจะรู้ ความจริง เราชอบผู้หญิง – -

แต่ที่จริง

ที่ผ่านมา

เราก็ชอบผู้หญิงนี่หว่า – -

ครั้นจะชอบผู้ชาย

ก็เป็นตุ๊ดซะหมด – -

เข้าเรื่องหัวข้อ – - เดี๋ยวได้ขึ้นคานของจริง – -

แบบ…ยังไงอ่า…

ใครที่ได้รู้จักกับข้าพเจ้า อย่างลึกซึ้ง(จิ้นกันเข้าไป – -)

แบบเห็นกันทุกอย่าง

เน้น!!!! ทุกอย่าง

หมายถึง ห้องนอนเฟ้ยยย – -

อย่างอื่นเก็บไว้ให้ซะมีเชยชม- -

(พูดมาไม่อายเล้ยกุ – - จะมีชายไหนกล้ายุ่งมั้ยฟะ – -)

เข้าเรื่องๆ – - ก็จะทราบดีว่า

ข้าพเจ้า……….(ละไว้ในฐานที่เข้าใจ)

เอาเป็นว่า ใครมาห้องข้าพเจ้าแล้วไม่พูดอะไรออกมาถือว่าแปลก – -

อย่างเช่น…เฮ้ย วุ้น ห้องแกเนี่ย ถ้าชั้นเป็นโจร รับประกันได้เลยว่าห้องจะไม่ถูกแตะต้อง – - ไรวะ เห็นแล้วโจรไม่กล้ารื้อ เพราะไม่มีปัญญาทำได้รกเท่าแก – -

ตอนแรกได้ยินคำนี้ – -

อึ้ง!!!!!!!!!

ตกใจ!!!!!

แต่….

ตอนนี้

เริ่มคิดว่า

ที่พี่เค้าพูด

มัน!!!!

ก็ถูกว่ะ – - ขนาดตอนนี้ไม่กล้าย้ายของกลัวหาของไม่เจอ – -

เพราะ ถึงตอนนี้จะมีที่ให้เดิน – - นิดหน่อย แต่ถึงอย่างนั้น ข้าพจ้าสามารถหาของทุกอย่างได้เลยอ่า

โดยไม่ต้องรื้อหรือค้นหา

ใครมาเห็นก็บอกว่า แปลก รกขนาดนี้ มันยังหาของเจอ – -

พี่อีกคนบอก เฮ้ยทำเป็นเล่นไป รกแบบศิลปะ – - คือเจ๊มองรอบๆตัว แล้ว เออ รกแต่ทุกอย่างที่รก มันจำเป็นอ่า – -

แต่!!!!!

วันนี้ – -….

เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน!!!!

พี่ข้างห้องมากินขนมที่ห้อง (เจ๊สามารถหาที่นั่ง – -)

แล้วทีนี้ เกิดอุบัติเหตุ

ทำให้ ถุงข้าวตังที่เจ๊วางไป สามวินาที

คว่ำตกลงบนขาข้าพเจ้าเท่านั้นยังไม่พอ มันเลอะไปถึงผ้าปูที่นอน – - และตกลงพื้น(ที่มีน้อยนิดเพราะมีแต่หนังสือ – -)

ช๊อกกกกกกกกก!!!!

ตกใจอย่างแรง!!!!

เฮือกกกกกกกกกกกกก

เวรรรรรรร

เอาแล้วไง กุโดนแน่ๆ – -

โดนเต็มๆ – -

วุ้นใสจ้า เลยจำต้องเก็บห้องที่รก(อย่างศิลปะ – -)

เพื่อทำความสะอาด – -

เพราะตั้งแต่ที่รกแบบนี้ – -

ไม่เคยทำความสะอาดเลย – -

นี่!!!!!

ปล่าวซ๊กม๊ก

แต่ มันไม่สกปรกอ่า – - ไม่รู้จะกวาดอะไร – -

เลยไม่กวาดไม่ถู

นานเท่าไรก็ไม่ทราบได้ – -

เพราะจำไม่ได้จริงๆ

ว่าจับไม้กวาดครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

มันเป็นความทรงจำสีจางอ้าาาาาา

นั่นแหล่ะ

ข้าพเจ้าเลยจัดการเก็บห้อง เปลี่ยนผ้าปูที่นอน ใช้เวลาร่วมชั่วโมงกับการจัดการห้อง ที่กว้างประมาณ 2.5*2.5 เมตร (เล็กแฮะ – -)

คิดเอาเอง ว่ามันรกแค่ไหน – -

เฮ้ย!!

ทำเป็นเล่นไป ถึงจะอย่างนี้ สะอาดนะเฟ้ย – -

กวาดๆเนี่ย มีแค่เศษผม กับฝุ่นนิดหน่อยเอง (หลังจากหักลบเจ้าข้าวตังหมูหยองตัวต้นเหตุเรียบร้อย)

แล้วตัวข้าพเจ้าไม่ได้สกปรกด้วย ออกจะน่าหอม – - (ช่วงนี้เลว- – แอบรู้ความลับคนเลยต้องแกล้งหน่อย – -)

ต่อๆๆ

พอทำความสะอาดเสร็จ หันกลับมาดูห้องตัวเอง

เฮ้ยยยยย!!!!

ห้องกรู!!!!!!!!!!!!!

หายไป – - T T

นี่ห้องใครอ้าาาาาาาา

ไม่ใช่ห้องช้านนนนนนนน

นอนแผ่คาเตียงด้วยอารมณือาลัยตายอยากอยู่ สิบ นาที

พี่ข้างห้องเดินผ่านมาดูห้อง – - พร้อมบอกกับข้าพเจ้าว่า ห้องแกนั่นแหล่ะ – - หัดชินกับระเบียบมั่งก็ได้ ฝึกๆไปเดี๋ยวก็ชิน – -

เอาวะ

แกต้องอยู่ได้ กับห้องโล่งๆ – -

อารมณ์แบบ เหมือนโดนยกเค้าห้องเลย – -

ไม่ไหวๆ

เห็นปะ สะอาด จริงๆ – -

ก้ออ่านะ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>