เ รื่ อ ย เ ปื่ อ ย . . . เ ลื้ อ ย เ ปื่ อ ย ย . . .

อ๊าาาาาาาาาาาาาาาา

สอบเสร็จแล้ว….

ตามที่คิด ตั้งแต่ ก่อนสอบ – -

ว่า สอบเสร็จ ข้าพเจ้าจะ…

ว่างมว๊ากกกกกกกกกกก

ดังนั้น ระหว่างที่เหมือนจะอ่านหนังสือสอบอยู่นั้น

ก็นั่งนึกๆๆ

สอบเสร็จ…

ไปไหนดีว้า…

ทำไรดีว้า…

เนื่องจากปีนี้ไม่ได้กลับบ้าน – -

(เหมือนกลับบ้านแล้วมีอะไรทำ – -)

กลับมา…

ผลของการว่าง ข้าพเจ้า ก็หยิบ อะเดย์บูลเลท ฉบับ october sonata มาเปิดอ่านดู

บรรณาธิการ เค้าก็พูดเรื่อง”การรอคอย”

การรอคอย…

วุ้น ว่านะ ในชีวิต ของทุกๆคนผ่าน “การรอคอย” มาแล้วแน่นอน

เค้าบอกว่า การรอคอยเนี่ย มันทำให้เรา ขาดอิสระภาพ ที่จะทำอะไรหลายๆอย่างเลย

แล้วหลายๆคนก็จะบอกว่า…

ไม่นี่…เราสามารถทำอะไรพลางๆระหว่างนั้นได้เลยนะ…

ซึ่งในความเป็นจริงนั้น เราปฏิเสธ ไม่ได้หรอก ว่ามันไม่สามารถ ทำสิ่งที่พลางๆ ได้เต็มที่แน่นอน

กลับมาต่อ ข้อเสียของการรอคอย อีกอย่างก็คือ

มันมีวิธีเดียวที่รักษาหายด้วย

คือ ให้สิ่งที่รอคอย มา

ทฤษฎีดูชิว แต่ ปฎิบัติ โดน เอฟ กันมาหลายคนแหล่ว – -

….

เดี๋ยวมาอัพต่อนะคะ – -

เมาแต่เถียงเรื่องความรัก ในเอม จน ดึก – -

กลับมาแหล่ว…ในที่สุด…

ข้าพเจ้าก็ได้ไปดูมา ฮี่ๆๆ

october sonata ดูแล้วอารมณ์แบบ…

การรอคอยนี่น่ากลัวกว่าหมอฟันอีกแฮะ (อยากรู้เรื่องราวหมอฟัน ตามอ่านได้ ในบล๊อกเก่าๆ <<โปรดระวังโฆษณาบล๊อกแฝง – -)

แล้วมันทำให้เราเห็นคุณค่าของสิ่งๆหนึ่ง ที่ปัจจุบัน มันจับต้องได้ยากแล้วอ่า

ลองนึกดู…ปัจจุบัน ความสะดวกสบาย มันเข้าถึง จนสร้างพฤติกรรมความเคยชินให้มนุษย์โดยธรรมชาติ

ซึ่งความสะดวกสบาย มันเป็นสิ่งที่ดีแหล่ะ เพราะ บางอย่างมันก่อให้เกิดการพัฒนา (ดูมีสาระมากมาย – -)

แต่มันก็ทำให้เรา หลงลืม อะไรบางอย่าง

กลายเป็นว่า ในปัจจุบัน บุคคลที่สามารถนำสิ่งที่คนส่วนใหญ่มองข้าม มาทำให้คนส่วนใหญ่เหล่านั้น ตระหนักได้ ก็จะเกิดกระแสขึ้นมาในสังคม

แต่…กระแสที่เกิดขึ้นมาในสังคมนั้น ก็ดันมาทำลายตัวตนของสิ่งที่ทำให้เราตระหนัก อย่างไม่รู้ตัว (ใครอ่านเข้าใจมั่ง? – -)

ง่ายๆเลย…ใครเคย ส่งจดหมายคุยกับเพื่อนหรือใครก็ตามมั่ง?

ถ้าใครเคย ก็จะรู้ถึง เสน่ห์ของมัน โปสการ์ดก็ได้…

วุ้นว่า มันเหมือนเป็นของที่เฉพาะอ่า…

นึกดู…ส.ค.ส. งี้

ปัจจุบันเราก็ส่งข้อความหนึ่งข้อความให้สิบคน แต่ถ้าคุณเขียน โปสการ์ดให้สิบคน

แน่นอน…ข้อความมันอาจคล้ายกันนะ เพราะส่งไปเพื่ออวยพรปีใหม่…

แต่ เรากลับรู้สึกว่า มันมีหัวใจ มีความรู้สึก ในนั้นมากกว่า ข้อความจากมือถือ – - (ไม่เอา ส.ค.ส. จากบริษัทนะ – -)

นี่เป็นเสน่ห์ของการรอคอย (เอ๊ะ…แกเพิ่งกลัวการรอคอยไปนี่นา – -)

เสน่ห์ ของ ความช้า

เริ่มคิดไม่ออก

ปล. ปีใหม่ใครไปไหนมามั่ง?

วุ้นไปไหว้พระเก้าวัดมาแหล่ะ สนุกดี^^

เจอคุณป้าคนหนึ่งที่วัดสุทัศน์ แล้วเค้ามาขอให้เพื่อนวุ้นช่วยจดคำสวดมนต์จากหนังสือของวัดให้ เนื่องจากตัวอักษร มันเล็กมาก แล้วคุณป้าเค้ามองไม่ค่อยชัด

วุ้นเลยอาสาตัวเองให้ เพราะ เพื่อนลายมือสวยเกินไป กลัวคุณป้าไม่สวดมนต์ – -

ประเด็นก็คือ – - วุ้นรู้สึกแย่ ที่คุณป้า พูดเหมือนดูถูกตัวเอง ประมาณว่าป้าเรียนมาน้อย แค่ป.สี่เอง เลยเป็นแบบนี้…

ซึ่งวุ้นก็ไม่ทราบว่า แบบนี้ คือแบบไหน – - เพราะแบบนี้ในสายตาของวุ้น คุณป้าน่ารัก อัธยาศัยดี ดูเป็นคนดีเลย แล้วก็เก่งด้วย มาเที่ยววัด คนเดียว (แบบเป็นห่วง สังคมสมัยนี้แอบโหดร้าย)

ก็เลยสงสัยว่า การศึกษาไม่ได้ ทำให้คนดูดีหรอก ถ้าคนๆนั้นมันจิตใจไม่ดี

อย่างวุ้นเป็นต้น – -

ก้ออ่านะ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>