เ พ ร า ะ อ ะ ไ ร . . . ? ?

เคยมั้ย…

เคยทำอะไรแล้วรู้สึกว่า…กูไม่น่าทำเล้ยย

เคยมั้ย…

ที่วุ่นวายใจ…จนทำสิ่งๆหนึ่งโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง แล้วผลที่เกิดขึ้นมัน…

ก้ออ่านะ

ข้าพเจ้าเคยสารภาพรักกับเพื่อนคนหนึ่งด้วยแหล่ะ

กำ…ขณะเขียนบล๊อกฟังแฟตอยู่ พอพิมประโยคข้างบนเสร็จ เพลงอยากรู้แต่ไม่อยากถามเปิดซะงั้น – -(บิ๊วอารมณ์กันได้อีก – -)

เหอๆ ข้าพเจ้าว่าคนที่อ่านบล๊อกนี้เดาออกแหล่ะ ว่าคำตอบเป็นยังไง

พอนึกถึงทีไร…ก็รู้สึกว่า…ตอนนั้นเราชอบมันจริงๆหรือเปล่าวะ – -

หรือแค่อยากคบกะมันเฉยๆ(มันหล่ออ้า)

ปกติข้าพเจ้า…แอบชอบใคร…คนๆนั้นไม่เคยรู้หรอก – -

ถ้าจะรู้ก็รู้ตอนข้าพเจ้าเลิกชอบไปแล้ว – -

แต่รายนี้มันเป็นกรณีพิเศษ…

คุณเคยชอบใครมากๆ ภายในเวลาที่รู้กันไม่นานมั้ย??

อย่างข้าพเจ้า มาหลงละเมอถึงคนๆนั้น เพราะเหตุการณ์เดียว ที่เกิดขึ้นไม่กี่ชั่วโมง

ไม่น่าเชื่อเนอะ คนบางคน ตามจีบคนๆหนึ่งเป็นปีๆ ไม่สนใจ แต่นี่…

อาจเป็นเพราะตอนนั้น เราทั้งคู่อาจรู้สึกอยากมีใครมาอยู่ข้างๆด้วยๆแหล่ะ – -

เฮ้อออ…เรื่องมันมีอยู่ว่า…

ในงานคืนสู่เหย้าของโรงเรียนข้าพเจ้า…ขณะนั้น ข้าพเจ้าเป็นกลุ่มที่ทำงานจัดการเกี่ยวกับร้านอาหาร (คงจะรู้สาเหตุที่มาทำแล้วล่ะสิ^^)

กลุ่มนักเรียนที่ทำงานเนี่ย จะได้คูปองแบบนึง ซึ่งก็กินได้เยอะแหล่ะ(เพราะตอนเราไปทำงานก็ไล่ไปซี้กะร้านต่างๆ จนเค้าแถมแหลกลาญ เอิ๊กๆๆ)

ตอนนี้มันไม่เกี่ยวกะหัวข้อบล๊อกนี่ฝ่า – -

กลับมาที่เดิม ผลของการทำงานก็เลยแอบมีตั๋วแลกอาหารเยอะ เพราะเพื่อนบางคนมีบัตร ด้วย ก็ใช้โครต้าบัตร ประมาณนั้น

ด้วยสันดานส่วนตัว…เฮ้ย คูปองเหลือปะ…เราขอ…

ขอจนแบบ…ยังไงมึงก็กินไม่หมด – -

พอทำงานเสร็จก็ไปนั่งกิน กับเพื่อนๆ ทีนี้ นายคนนั้น ซึ่งเป็นเพื่อนที่ไม่ค่อยสนิทกับข้าพเจ้า (เคยทำงานด้วยกันครั้งเดียว) แหย่กันประจำ (เพราะมีช่วงหนึ่งข้าพเจ้าบ้าเกมตีกลองมาก แบบสอบเสร็จไปตีกลอง แล้วบังเอิญมีวันหนึ่ง นายคนนั้น ไปเล่นวินนิ่ง ข้างตู้เกมกลองพอดี ตั้งแต่นั้น ข้าพเจ้าก็ถูกนายคนนั้นเรียกว่า “แม่สาวมือกลอง”

นั่นคือความสัมพันธ์ ของเราของคน – -(มันไม่มีอะไรเลย – -)

กลับมา พอดีนายคนนั้นไม่มีคูปอง ข้าพเจ้าผู้ซึ่ง กินมาเกือบทุกร้าน ยังไม่อิ่ม เลยชวนนายคนนั้น …

นี่…เรามีคูปองเยอะอ่า…เราของเราไปดิ…

โห…สาวมือกลอง มีคูปองเยอะจัง…ดีเลย แต่แนะนำเราหน่อยสิว่ามีอะไรอร่อยมั่ง

ได้ๆ…เรากำลังจะไปเอาอีกอ่า…ไปด้วยกันเลยปะ

แล้วเราก็ไปตะลุยเอาของกินอย่างสนุกสนาน(ตอนนั้นยังเฉยๆนะ – -)

อย่างเป็นเวลาพอสมควร…รู้สึกว่าช่วงนั้น เพื่อนๆของนายคนนั้น หายไปไหนไม่รู้

ส่วนเพื่อนของข้าพเจ้า…ส่วนใหญ่ก็กลับ…ข้าพเจ้ายังต้องทำงานต้องกลับพร้อมรูมเมทด้วย ก็ไม่มีเพื่อนเวลานั้นเช่นกัน

และด้วยความที่ข้าพเจ้า ต้องไปเอานู่นเอานี่ นายคนนั้นด้วยความที่ มีสันดานสุภาพบุรุษตั้งแต่เกิด (คนไรว้า หน้าตาก็ดี แม่งนิสัยดีอีก อิจฉาโว้ยย) ข้าพเจ้าจะไปไหนก็จะบอกว่า

สาวมือกลองไปไหนอ่า…

อ๋อเราไปเอา..ชื่ออาหาร..

โหยนี่ยังไม่อิ่มอีกเหรอ…กินไปตั้งเยอะแล้วนา…

อะไรกัน..คูปองยังไม่หมดเลย…อาหารก็อร่อย เรื่องไรเราจะอิ่มง่ายๆ555

- -ไม่กลัวอ้วนนะ สาวมือกลอง…มาเดี๋ยวเราไปเป็นเพื่อน

เฮ้ยไม่เป็นไร…เราไปเองได้…อีกอย่างเราเอามาเยอะนา…ไปหลายร้านลำบากนายเปล่าๆ

ก็นั่นไง…เราจะได้ไปช่วถือให้…จะได้ไม่ต้องไปเอาหลายรอบ

เอาจริงดิ…อย่าบ่นละกัน

ก็เป็นอย่างนี้ตลอดเวลา

ในงานวันนั้น มีนิทรรศการด้านหน้านิดหน่อย แล้วข้าพเจ้าอยากทานน้ำผลไม้ เพื่อนที่โต๊ะ ก็ฝากหยิบ และ นายคนนั้นก็อาสามาเป็นผู้ช่วย

ถึงตอนนี้ ข้าพเจ้าก็ยังไม่รู้สึกอะไร เพราะรู้ว่านายคนนี้มีแฟนแล้ว เป็นรุ่นน้องต่างโรงเรียน (หลังจากที่เลิกกะรุ่นน้องอีกคนหนึ่ง – -)

ระหว่างทางที่เดินไปด้วยกัน ข้าพเจ้าก็นึกขึ้นมาได้ว่า สาย(แผนการเรียน)ของข้าพเจ้า มีจัดไปเที่ยวภูกระดึงกัน ข้าพเจ้าก็เลยชวน

เฮ้ย นายคนนั้น เนี่ย เค้ามีทริปไปภูกระดึง ไปปะ ห้องนายไปเยอะนะเฟ้ย

เหรอๆ…แล้ว สาวมือกลองไปปะ

อ๋อ เราไม่แน่ใจอ่า ดูก่อน

อ้าว สาวมือกลองไม่ไปเหรอ เสียดายจัง

ทำไมอ่า เรายังไม่รู้ไง เพราะไม่รู้จะเก็บตังรอดเปล่า – -

เราอยากไปอ่า สาวมือกลองไปนะ

(เอ๊ะไอ่นี่ แกจะไปไม่ไปเกี่ยวอะไรกะชั้นยะ) ไม่แน่อ่า เราก็อยากไป

งั้นสาวมือกลอง คุยกับแม่เราให้หน่อยสิ เรากลัวแม่ไม่อนุญาตอ่า…พูดแล้วก็หยิบมือถือมากดโทร

เฮ้ยๆๆ…แกขอเองดิ…ก็บอกดิ ว่าเพื่อนๆ มีผู้ปกครองที่เลย เค้าดูแล อ่า ให้เราคุยทำไม – -

น่า คุยกับแม่เราหน่อยนะๆๆๆ

สรุปข้าพเจ้าก็คุยกับแม่ของนายคนนั้นจริงๆ – -

คราวนี้พอช่วงงานใกล้เลิก เค้ามีลูกโป่งที่ผูกตามโต๊ะ ช่วงแรกๆ ตอนนี้ ผู้ใหญ่เริ่มกลับ พวกเราก็อยากได้ วิ่งไปแย่งเอามากัน

เพื่อนที่โต๊ะหลายคนได้มาแล้วข้าพเจ้าเพิ่งกลับจากการไปเอาอาหาร ก็บ่นว่าอยากได้ เพื่อนข้าพเจ้า ที่ไปเอามาเยอะแยะก็บอกว่าไปเอาสิ เดี๋ยวไม่ทันหรอก ข้าพเจ้าก็บอกว่า บ้าเหรอ ไม่กล้าโว้ย มันเลยบอกงั้นเดี๋ยวมันไปเป็นเพื่อน (เพื่อนคนนี้เป็นผู้ชาย)

ข้าพเจ้าก็กลับมาพร้อมลูกโป่ง สองสามลูก ด้วยหน้าตาเหมือนได้ของเล่น

แต่…นายคนนั้นทำหน้าไม่พอใจ…แล้วทีนี้ข้าพเจ้ากะไปเอาไอติมมากินอีก เลยชวนนายคนนั้นมาด้วย ให้มาช่วยถือ (555นายกลายเป็นคนใช้ชั้นแล้วว)

นายคนนั้น ทำเหมือนไม่ได้ยิน – -…แต่เพื่อนที่โต๊ะฝากให้เอามาเผื่อเยอะเกินที่ข้าพเจ้าจะเอามาหมดได้ เลยลากนายคนนั้นมา(ด้วยการซัดไปที่ไหล่บอก เฮ้ยเป็นเหี้ยไร มาช่วยกันเลย – - อย่ามาเนียน)

นายคนนั้นก็ตามมา ข้าพเจ้าสงสัยพฤติกรรมที่เปลี่ยนไป อย่าหน้ามือหลังตีน จากสุภาพบุรุษ เป็นคนหยิ่ง – -

เฮ้ย…นายคนนั้น แกเป็นไรวะ โกรธเราเหรอ?

ป่าว…เราไม่ได้โกรธ…แต่เราไม่พอใจ

ไม่พอใจอะไร…ชั้นไปแย่งขนมแกกินหรือไง…แค่นี้ทำงกนะ…คูปองเรานะโว้ยย

ไม่เกี่ยวสักหน่อย…สาวมือกลอง

งั้นเรื่องไรอ่า – -

ก็สาวมือกลอง อยากได้ลูกโป่ง ทำไมต้องไปกับ..ชื่อเพื่อนคนนั้น..ด้วย

อ้าว ก็เห็นมันได้มาตั้งเยอะแยะ เราไม่กล้าไปขอรุ่นพี่นี่นา มันหน้าด้านดี ก็ต้องให้มันขอดิ

เออ…แล้ว สาวมืกลองเอาเราไปไว้ไหน…พอไปกับ..ชื่อเพื่อนคนนั้น..ก็ทิ้งเราเลย

ทิ้งเทิ้งอะไรแก ชั้นก็ปล่อยแกที่โต๊ะ เพื่อนเต็มไปหมด – - ไม่ได้ปล่อยนายอยู่คนเดียวนี่นา

ไม่รู้แหล่ะ…คราวหน้าจะทำอะไร…ต้องบอกเรานะ…ไปกับเราได้เดี๋ยวเราจัดการให้

เออ…ได้ๆๆ…แหมแค่นี้ทำน้อยใจ…ทำเป็นผู้หญิงไปได้ – -…

คราวนี้ นายคนั้นก็ตามข้าพเจ้าไม่ห่าง ด้วยความที่นายคนนั้นหน้าตาดี เป็นนักบอล ป๊อปใช่ย่อย ไปไหนมาไหน คนก็จะมาทักมากมาย – -

และหลังทักเสร็จ(ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้หญิงมาทัก) ก็จะมองข้าพเจ้าแปลก นายคนนั้นก็จะแนะนำข้าพเจ้าให้รู้จัก (ไม่ต้องก็ได้ ชั้นเกรงใจ) อารมณ์เหมือนแนะนำแฟน น้ำเสียงน่าตื๊บมาก

แบบ…อ้าวน้องคนนั้น

อ้าวพี่…เหรอครับ ยังไม่กลับเหรอ

ยังจ้า (เหลือบสายตามามองข้าพเจ้า)…

อ๋อ…นี่วุ้นใสจ้าครับ (ไม่มีแสดงความสัมพันธ์ แบบเพื่อนผมเอง – - นายคนนั้นดันละเอาไว้ แล้วพี่คนนั้นก็มองด้วยสายตา แม่งกูสวยกว่ามันนะ – -เลือกมันไปได้ไง – -…โว้ย เป็นแค่เพื่อน เลิกทำหน้าดูถูกกันซะที รู้ว่าหน้าตาไม่ดี ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้น

)

ซึ่งแบบเดินไปไหนมาไหน ก็จะถูกมองด้วยสายตานี้ตลอดเวลา – -

แล้ว นายคนนั้นก็ทักคนทุกระยะ ห้าก้าวเดินอย่างข้าพเจ้านานๆทักที – -ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง แล้วจะกะดี๊กะด๊าที่เห็นข้าพเจ้าเอา นายคนนั้นมาด้วย (คนรู้จักข้าพเจ้าไม่ว่ารุ่นน้อง รุ่นไหน ทราบอยู่ว่าเป็นเพื่อน – -)

เสร็จคราวนี้ใกล้ช่วงปิดงานแล้ว…นายคนนี้ก็แบบ

สาวมือกลองจะไปไหนหรือเปล่า?

อ๋อ…เรารอเพื่อนน่ะ…ให้มันโทร.มาเดี๋ยวกลับพร้อมกัน…แล้วนายกลับไงอ่า

งั้นเรามีเรื่องอยากคุยด้วย ไม่กลับไปที่โต๊ะได้มั้ยคนมันเยอะน่ะ

เอ่อ…จะดีเหรอ?

น่า มาเถอะ ช่วงนี้เราเครียดๆน่ะ เป็นเพื่อนเราหน่อย

เอ้า ก็ได้ ว่ามา

แล้วเราสองคนก็มานั่งแถวศาลาตรงหน้าโรงเรียน กันสองคน

นายคนนั้นก็เล่าเรื่องราวของนายคนนั้น(ซึ่งข้าพเจ้าจำไม่ได้แล้ว – -) แถมยังบกด้วยว่า จะเล่าเฉพาะคนที่สำคัญเท่านั้น คนที่รู้เรื่องพวกนี้ก็มีแต่แฟนของนายคนนั้น (ดู๊ดู มันทำ อย่างกะชั้นเป็นแฟน แกงั้นแหล่ะ)

แถมนายคนนั้น พยายามพูดประมาณ ข้าพเจ้าเป็นผู้หญิงที่พิเศษไม่เหมือนใคร ซึ่งข้าพเจ้าก็พยายามูดถึงแฟนของนายคนนั้น ตลอดเวลา

สาวมือกลอง เธอตลกดีนะ เราชอบ

แหม…พูดงี้ น้อง..ชื่อแฟนนายคนนั้น.. หึงเราพอดี แกอย่ามาหาเท้าให้เรากิน – - เรากินอาหารนะเฟ้ย ไม่นิยมแดกตีน

แต่จริงๆนะ เราว่า วุ้นใสจ้า ไม่เหมือนใครเลย อ่า (พร้อมกับทำตาเยิ้มๆ)

(ใจจะละลาย)…นี่ นายมีแฟนแล้ว อย่าเที่ยวไปพูดแบบนี้ให้ ผู้หญิงอื่นนะ สงสารแฟนแกหน่อย

ความจริงเรากับ…ชื่อแฟนนายคนนั้น.. ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไรหรอก

อ้าว เฮ้ย น้องเค้ายิ่งสวยๆ แกนี่ ไม่ดูแล บลาๆๆๆ

แต่เราว่า เราอยากมีคนที่เข้าใจเรามากกว่านี้(พูดพร้อมกับมาจ้องหน้าข้าพเจ้า)

(ไอ้บร้า…อย่ามาอ่อยกันดิวะ ยิ่งแพ้ผู้ชายหน้าตาดีอยู่) งั้นเราก็ขอให้นายเจอคนนั้นสักทีนะ สู้ๆ!!

(ชักสีหน้าไม่พอใจ) อือๆ

แล้วก็คุยกันประมาณนี้เรื่อยๆ – -

จนกระทั่ง…สาวมือกลอง…กลับยังไงนะ…

เรารอเพื่อนไง…เอนานแล้วนะเนี่ยทำไมไม่โทร.มาสักที (ข้าพเจ้ากดโทร.หารูมเมท รูมเมทก็บอกว่า สักพัก – -)

งั้นเราไปกินข้าวต้มกันต่อมั้ย สาวมือกลอง

อ้าว แล้วนายไม่กลับบ้านอ่า ดึกแล้วนะ เดี๋ยวแม่นายเป็นห่วง

ไม่หรอกเราบอกแม่แล้วว่าเราอยู่กับเธอ แถสเธอคุยกับแม่เราแล้ว รู้มั้ยเธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่คุยกับแม่เราเลยนะ

(งานเข้า…)แล้วมันเกี่ยวอะไรที่แม่นายจะไว้ใจเราเล่า – - มั่ว!!!

น่า…ไปกินข้าวต้มกันต่อนะเราหิว

(กำลังตัดสินใจ)เพื่อนเดินมา…อ้าว วุ้นใสจ้า ปะกลับกันๆ อ้าวอยู่กับใครอ่า

ข้าพเจ้าก็แนะนำไป นายคนนั้นก็ขอตัวกลับซะงั้น – -

นั่นแหล่ะแค่ไม่กี่ชั่วโมงหลังจากโดนนายคนนั้นอ่อย – -

หลังจากนั้นก็แทบทำข้าพเจ้าจะตายให้ได้

จนเมื่อถึงวันสอบ…

to be continous…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>