ฮานอย…การเดินทางต่างประเทศครั้งแรก…อย่างจริงจัง – เกริ่นนำ

เริ่มจาก…
แอร์เอเชีย จัดโปร 299 เมื่อช่วงเดือนสิงหาในปีที่แล้ว (2552)
วุ้นก็เสาะหาเที่ยวบินกลับบ้าน…แต่ด้วยความตื่นตาตื่นใจของโปรโมชั่น…เหลือบไปเห็นเที่ยวบินอื่นๆ มันช่างถูกเสียจริง…

ไม่ได้การละ…เราต้องทำอะไรสักอย่าง…วุ้นมีความฝัน…
ว่าตอนอายุ 19 วุ้นจะ bagpack ไปเที่ยวลาว…
จนตอนนี้ 21 แหล่ว – - ยังบ่สามารถไปได้เลย T T อีกที่ ที่วุ้นอยากไปเหมือนกันคือ “เวียดนาม”
เอาละจะบินทั้งทีบินไปเวียดนามดีกว่า (ตอนนั้นกัมพูชาต้องเสียค่าภาษีสนามบินเพิ่ม – - เลยตัดทิ้ง) ไม่ไกลมากประเทศน่าสนใจ เพราะเราไม่ค่อยมีข้อมูลกับประเทศนี้เท่าไร ประกอบกับค่าครองชีพน่าจะถูก ดูจากค่าเงินด่องที่ถูกมาก…

ว่าแล้ว…วุ้นก็หาแนวร่วมท่องเที่ยว…เนื่องจากระยะเวลาการจองที่กระชั้นชิดมาก…คนที่ยอมไปกับวุ้นต้องบ้าบิ่นพอกัน

เพราะ…
1. วุ้นไม่เคยไปต่างประเทศมาก่อน(ไม่นับชายแดนแม่สาย-พม่า – -)
2. วุ้นไม่เก่งอังกฤษ
3. วุ้นไม่รู้จักประเทศนี้มากมายอะไรเลย รู้แค่ว่า…อากาศต้องดีแน่ๆ – -
4. วันที่จะไปห่างจากวันจองถึง 7 เดือน คนที่จะไปต้องจัดการตารางเวลาให้ดี
สุดท้ายก็มีคนร่วมอุดมการณ์นี้ด้วยถึง 5 คน!!!! มีแม่วุ้นเอง เพื่อนร่วมงานแม่วุ้น 2 คน แม่ของน้องที่วุ้นไปสอนพิเศษ และ น้องที่วุ้นไปสอนพิเศษ
ในตอนแรก วุ้นตั้งใจจะไปผจญภัยในโลกกว้างกับแม่สองคน แบบไปช่วงเดือนมีนา ก็กะยืมตังแม่มาจ่ายค่าจองก่อน- – แล้วใช้คืนให้ทั้งหมด เพราะทริปที่เรากำลังจะไปนั้น รวมค่าตั๋วเครื่องบินไป-กลับ และที่พัก 3 คืน อยู่ที่คนละ 1978 บาทเท่านั้น!!!
ก็กะว่าจะเก็บเงินทันคืนแม่ กะพาแม่เที่ยวเป็นของขวัญวันเกิดแม่(แม่วุ้นเกิดเดือนธันวา) และเป็นของขวัญวันเกิดตัวเอง (วุ้นเกิดเดือนมีนา) ดูเป็นคุณลูกกตัญญูชิมิล่า…555

พอวุ้นเล่าแพลนให้แม่ฟังปุ๊บ…แม่บอกว่าเดี๋ยวแม่ไปชวนเพื่อนแม่ด้วยดีกว่า…เพราะราคามันถูกมากมายเกินบรรยาย (ถึงแม้จะรวมค่าตั๋วบินไป-กลับ เชียงใหม่-กรุงเทพฯ แล้ว ก็ไม่ถึง 3000 อยู่ดี)

ตอนนั้นแอบเคืองแม่ – -…ไรว้า…กะไปหนุงหนิงกันสองแม่ลูกซะหน่อย กลายเป็นต้องรับผิดชอบชีวิตคนอื่นอีก…ตอนนั้นวุ้นกลัวว่า…เมื่อผู้หญิงเดินทางเยอะๆ มันจะมีปัญหา เช่น ความล่าช้าต่างๆ(แผนเที่ยววุ้นแอบถึก – -) หรือ จุกจิกสารพันปัญหาที่เราคาดไม่ถึง วุ้นว่าวุ้นงอนเรื่องนั้นอยู่เลยพาล – - แบบ…แล้ววุ้นจะเที่ยวกับใครล่ะเนี่ย เพราะแม่วุ้นก็ต้องลัลล้ากับเพื่อนๆชิมิ – - ว่าแล้ววุ้นก็เลยไปชวนน้องที่วุ้นสอนพิเศษไปเที่ยว พร้อมกับชวนแม่ของน้องด้วย…แน่นอน ทั้งสองสนใจ ฮา….

ใครมั่งไม่สนถูกกว่าเที่ยวในประเทศซะอีกอ่า…

เข้าเรื่องความจริงเมืองที่วุ้นจะไปคือ โฮจิมิน (เขียนถูกหรือเปล่าหว่า – -) แต่ค่าที่พักที่นั่นแอบแพง มาส่องราคาที่ฮานอย แล้วมันโอเค…วุ้นเลยเลือกฮานอย ด้วยประการฉะนี้…

ทริปนี้มีความน่าสนใจตรงที่…ในกลุ่มนี้…วุ้นเหมือนจะเก่งอังกฤษที่สุด (กลิ่นหายนะโชยมาแต่ไกล… – -)

คนเวียดนามส่วนมากพูดภาษาอังกฤษไม่ได้…

ทุกคนฝากความหวังไว้ที่วุ้น เพราะวุ้นเป็นคนจัดการเรื่องตั๋วเครื่องบิน ที่พัก แผนท่องเที่ยว…พูดง่ายๆวุ้นเหมือนบริษัททัวร์เลยทีเดียว(ไม่นับผู้สนันสนุนบัตรเครดิตที่จ่ายค่าเครื่องบินให้วุ้นก่อน…ขอบคุณคร้าบบบบ)

หลังจากวันที่ตกลงกันได้ว่ามีใครเดินทางบ้าง วุ้นก็เริ่มหาข้อมูลต่างๆเกี่ยวกับฮานอยให้มากที่สุด รวมถึงฝึกภาษาเวียดนามที่หลายๆคนโพสเอาไว้เป็นภาษากันตาย…

ซึ่งเมื่อมีพี่คนหนึ่งรู้ว่าวุ้นจะไปฮานอย ก็บอกว่า ไม่เห็นจะน่าไปเลยไปแล้วต้องโดนโกงแน่ๆไม่มีทางพลาด วุ้นก็บอกว่าเนี่ยวุ้นฝึกภาษาเวียดนามบางคำด้วยนะ คนนั้นฟังแล้วก็บอกว่า สำเนียงอะไรไม่ได้เลย จะรอดเหรอ?

เป็นครั้งแรกที่มีคนดูถูกวุ้น แล้ววุ้นฮึดสู้ (ปกติ…ดูถูก…อือ แล้วไงก็วุ้นเป็นแบบนี้แหล่ะ >>>หมดอาลัยตายอยากกับตัวเองได้อีก – -)

เลยทำให้วุ้นตัดสินใจลงเรียนภาษาเวียดนามที่มหาลัยตัวเอง…หลังจากที่ลังเลว่าจะลงดีมั้ย
ผลสุดท้ายวุ้นไปเวียดนามครั้งนี้…ประทับใจมากค่ะ^^ เพราะการเรียนภาษาเวียดนามระหว่างเรียน อาจารย์ก็จะให้ความรู้ของประเทศนี้ไปด้วย ทำให้เรารู้สาเหตุต่างๆ เช่น
ทำไมคนขายถึงบริการเราไม่ดี…เพราะประเทศเวียดนามสมัยก่อนปกครองแบบคอมมิวนิสต์(เขียนถูกหรือเปล่า? – -) ก็จะมีการแบ่งสันปันส่วนอาหารตามหลักการความเสมอภาค ดังนั้น คนที่มีของ(อาหาร)ก็จะเป็นผู้มีอำนาจ แต่ปัจจุบันเมื่อเปิดประเทศสิ่งเหล่านี้จะค่อยๆหายไป วุ้นสังเกตเห็นมีแต่ คนแก่เท่านั้น ที่มักจะไม่สนใจลูกค้า หรือไม่งั้นก็เป็นวัยกลางคนที่พูดภาษาอังกฤษไม่คล่อง…แบบวุ้นเดินผ่านร้านที่ขายพวกอาหารทะเลข้างทาง แล้วน้องที่วุ้นสอนพิเศษ(จากนี้ไปจะเรียกชื่อนะคะ น้องชื่อ ปุ๊ปุ) ชอบทานหอยมาก วุ้นก็กำลังจะพูดภาษาเวียดนามถามเค้า เค้าก็โบกมือไล่ เพราะเห็นเราเป็นชาวต่างชาติ T T อดทานเลยปุ๊ปุเอ๊ยยย
ทำไมเราจะเห็นเค้าขายดอกไม้มากมาย…เพราะบ้านที่เวียดนามจะเป็นลักษณะห้องแถวสูงแคบ บริเวณที่จัดสิ่งสวยงามไม่มี การประดับรูปภาพถ่าย ผ้าปัก หรือการนำดอกไม้มาปักแจกัน ก็เกิดประโยชน์แก่ผู้อยู่อาศัยหรือผู้พบเห็น (จำภาษาเศรษฐศาสตร์ไม่ได้ positive อะไรสักอย่างเนี่ยแหล่ะ)
เนี่ยแหล่ะ…อะไรประมาณนี้

อีกอย่างจากการเรียนภาษาเวียดนาม ก็ได้พบปะกับนักศึกษาเวียดนาม (ไม่กี่ชั่วโมง) ก็ทำให้รู้ว่า ไทยมองเวียดนามยังไง ก็เหมือนเวียดนามมองไทยอย่างนั้น
คือ…เราจะคิดว่า คนเวียดนามน่าจะสนใจ วัฒนธรรมหรือความเคลื่อนไหวในประเทศไทย เปล่าเลย…เค้าก็คิดว่าเราสนใจเค้าแบบนั้นเหมือนกัน
ในความเป็นจริง…เราสนใจเพราะ ท่องเที่ยวถูก การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจน่าจับตา อะไรประมาณนี้ (ความคิดวุ้นนะ – -) เค้าก็มองเราว่า เป็นคู่แข่งที่เค้าสามารถล้ำเราได้ เพราะ คนไทยขี้เกียจ (วุ้นเองก็เป็นหนึ่งในที่ทำให้คนเวียดนามเหมารวม T T…ขอโต๊ดดดด – คือเค้านัดตอนแปดโมงอ่า วุ้นมาสาย สิบห้านาที<<นี่เป็นที่สองของคนไทยที่มานะ – - คนอื่นๆในคลาส…ก้ออ่านะ)
นั่นแหล่ะ…คือสิ่งที่วุ้นได้เรียนรู้ก่อนไปเวียดนาม

ความจริง…มีลอกอินหนึ่ง จากห้องบลูแพลนเนต น่ารักมากๆค่ะ ส่งข้อมูล ข้อระมัดระวังในการไปเวียดนาม รวมถึงแผนที่ หลายอย่างมากมาย วุ้นแอบซึ้งใจ T T วุ้นขอโทษวุ้นจำลอกอินพี่เค้าไม่ได้ – -

กลับมาต่อเรื่องแลกเงิน วุ้นไปแลกที่ superrich แลกดอลล่าห์ ไปคนละ 3000-5000 บาท เรทตอนนี้อยู่ที่ 32.77 บาท วันที่ 10/03/10 แลกเงินด่องคนละ 1000 บาท เรทที่บาทละ 580 ด่องแลกด่องที่นี่ถูกกว่าที่เวียดนามค่ะ

จากการซื้อของหลายๆคนบอกซื้อเงินไทยถูกกว่า…วุ้นเรียนเศรษฐศาสตร์มา เรียนภาษาเวียดนามมา ดังนั้นเวลาซื้อขายต่อรอง จะเป็นภาษาเวียดนามผสมอังกฤษ ความจริงแม่ค้ารู้แหล่ะว่าเราคนไทย เค้าก็เสนอราคาไทยนะ วุ้นก็คำนวณๆๆ ปรากฏว่า เงินด่องดีกว่าอยู่ดี ถ้าเราคิดทันนะ…เพราะตอนซื้อขาย คนที่ไปจะรู้มันดูวุ่นวาย กดดัน แต่วุ้นยืนยันเลยถ้าต่อได้ ใช้เงินด่องดีสุดค่ะ ใช้เงินบาทเข้าทางแม่ค้าเลยเพราะอัตราที่เค้าจะแปลงจากไทยเป็นด่องให้เราดู ยังไงเรทที่เราแลกไว้ก็สูงกว่า แถมคำนวณกลับเป็นบาทที่แท้จริงก็ถูกกว่าเห็นๆ

ความจริงแลกด่องไว้สัก 1000-2000 ก็ได้ถ้าไม่พอก็ไปแลกอีก โดยใช้ ดอลล่าห์เท่านั้นนะคะ เพราะเป็นเงินบาทค่าเงินร่วงมาก วุ้นไปลองถามที่ธนาคารที่ฮานอย วันที่ 11/03/10 บาทละ 500 ด่อง หายไปเยอะนะ เพราะแลกใช้ ดอลล่าห์ ได้ 19000 ด่อง หารค่าเงินหยาบๆดอลละ 33 บาท ได้ บาทละ 575 ด่อง เรตดีกว่าเห็นๆ อย่างทริปนี้วุ้นให้คนในทริปใช้ด่องกันหมด มีพลาดตอนเดียวที่ซื้อของแถวสุสานลุงโฮ…ตอนนี้นมึน เพราะทุกคนรุมซื้อ วุ้นคำนวณไม่ทัน – - ก็เอาเป็นว่าพวกดอลล่าห์ไว้ดีสุด ไม่พอก็แลก – -

วุ้นอยากบอกอีกอย่างหนึ่งก็คือ เงินไม่มากไม่ต้องถ่อมาแลก superrich ก็ได้นะคะ – - อย่างวุ้นเองไม่คุ้มมากมาย ต่างกันนิดเดียวค่ารถเดินทางซัดไป 100 บาท เดินออกจาก superrich แล้วมาคำนวณส่วนต่าง…เขางอกกันเลยทีเดียว – -

เดี๋ยวถ้ามีอะไรเพิ่มเติม…ที่วุ้นลืมๆไป…คงไปเก็บตกตอนสุดท้ายแล้วกันเนอะ

ก้ออ่านะ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>