ป ร ะ วั ติ อั น ลึ ก ลั บ ข อ ง วุ้ น ใ ส จ้ า

จากการใช้ลอกอินนี้ มาได้จะครบ สามขวบแล้ว

คำถามยอดฮิตเมื่อทุกคน ได้พูดคุยกับข้าพเจ้า มักจะถามว่า “ทำไมต้องใช้ชื่อว่า วุ้นใสจ้า” หรือ “ทำไมต้องก้ออ่านะ” วันนี้ วุ้นใสจ้า ตัวจริงเสียงจริง จะมาชี้แจงแถลงไขให้ทราบกันถ้วนหน้า

(เหตุผล เกิดจากการพูดคุยมัก จะติต่อสื่อสารผ่านทาง เอมเอสเอน ซึ่ง ข้าพเจ้าก็เป็นคนที่ พิมพ์จิ้มสัมผัส – - ///แถวบ้านเรียก ขี้เกียจ – -)

เริ่มละนะ

ก็คือเรื่องมันมีอยู่ว่า ตอนเด็กๆ ข้าพเจ้าเชื่อหลายคนคงเคยเล่นบทบาทสมมติกันเอง แบบ พ่อแม่ลูก ถูกมั้ย

แต่ทีนี้ขณะนั้นข้าพเจ้า กำลังศึกษาอยู่ชั้น ป. 4 และโรงเรียนที่ข้าพเจ้าเล่าเรียนนั้น เป็นโรงเรียน ญ ล้วน ครั้นจะให้เล่นพ่อแม่ลูก มันก็คงจะเกินไป

พวกเราก็เล่น พี่น้อง กันเจ้าค่ะ และปกติทั่วไป พี่น้องเนี่ย ชื่อมันต้องใกล้ๆกันถูกมั้ย – - ข้าพเจ้าก็เกิดไอเดีย มันเท่นะ ถ้าตัวอักษร ชื่อเล่น กับ ชื่อจริงมันเป็น ตัวเดียวกัน

ข้าพเจ้าก็นึกๆๆ ตอนนั้น นึกถึงตัว พ.พาน ก็เอาเลย ข้าพเจ้า รับบทเป็นพี่สาวคนโต ชื่อ พิณ พิณพิไล วัสคณนา (นามสกุลนี่ก็เล่นง่าย เปิดพจนานุกรมฉบับนักเรียนมา แล้วดูคำที่มันแปลยากๆ ก็เอามาเป็นนามสกุลซะงั้น – -) มีน้องคนรอง ชื่อ พิม น้องสุดท้องชื่อ แพรว ประมาณนี้ (จำไม่ค่อยได้ ย้อนอดีตไปไกล – -)

อ่ะ ทีนี้ ข้าพเจ้ามีเหตุต้องย้าย โรงเรียน ก็เล่นอีก คราวนี้ บ้าคำที่ขึ้นต้นด้วย “น้ำ”
ข้าพเจ้า เลยเป็น น้ำค้าง หยาดน้ำค้าง โบกขรพรรษ (นามสกุลที่มาเหมือนชื่อแรกแหล่ะ – -)

แล้วก็ย้ายโรงเรียนอีก – - ก็ตั้งให้ตัวเองใหม่ชื่อ กี้จัง (ตอนแรกชื่อ กี้ แล้วทีนี้แถวบ้านดันมีคนที่ชื่อนี้เหมือนกัน//เจ๊เพิ่งย้าย คราวนี้คนที่ชื่อนี้เนี่ย แถวบ้านเรียก สลิด อย่างแรง ไม่อยากชื่อเหมือน เลยเติม จัง เข้าไป//รู้สึกเสื่อมกว่าอย่างไรก็ไม่ทราบได้ – -) กียานันท์ บูรณภาพ

และแล้วก็มาเรียน ม.ปลาย นั่งคิดๆ เอาตัวอักษรไหนดี เห็น ว.แหวน ไม่ค่อนมีคนเล่น นั่งนึกๆ ว่า มันจะชื่ออะไรได้บ้าง นึกถึง วุ้น แต่ วุ้นเฉยๆ ดูเรียบไป วุ้นเส้น ก็ชื่อวีเจ วุ้นใส ปิ๊งเลย ชอบอย่างแรง – -

เลยมาได้ วุ้นใส วัสรา ไม่มีนามสกุล เพราะกะมาหาแถวนี้ (เอิ๊กกก มองการณ์ไกล ///แถวบ้านเรียก แก่แดด – -) ตอนนั้น อายุถึงสมัครพันทิป ได้สักที

ป่าวหรอกตอนนั้นโง่ คิดว่าคนเราจะได้เลขประจำตัวประชาชนก็ต่อเมื่อ อายุสิบห้า – -

เลยพอจะตั้งชื่อลอกอิน จะใช้วุ้นใส ดูเรียบๆไป ยิ่งเรามีข้อความสัญลักษณ์ ซึ่งก็คือ ก้ออ่านะ ด้วยแล้ว มันดู กวนติง – - หยิ่ง เลยหาคำมาต่อท้ายให้มันดู ชีวิคชีวา ดีกว่า

ซึ่งคำนั้นก็คือ จ้า จากเรื่อง อาราเร่ รู้สึกว่า จ้า เนี่ย มันดูน่ารักดี ไม่แรด ไม่เรียบ มีเสน่ห์ดี (ผิดกับตัวจริงอย่างแรง – -)

ซึ่ง ความจริงตอนนี้ ข้าพเจ้าก็ได้ คิดชื่อ สำหรับ ที่เรียนใหม่แล้วล่ะ ^^* (จะจบ ม. หก แล้วนี่นา เหอๆๆ) คนที่รู้ๆ ก็มีนิดหน่อย เหอๆๆ เอาเป็นว่า ถ้าข้าพเจ้า ได้ที่เรียนตามที่หวังไว้ คงได้เห็นข้าพเจ้าเปลี่ยน ลอกอินแน่ๆ – - (มั้ง???)

และเช่นเคย ชื่อนี้ ไม่มีนามสกุล (กะมายืมใครสักคนใช้- – ///เสื่อม)

ต่อไปก็คือเรื่องของ ก้ออ่านะ

ติดไว้ก่อนละกัน ง่วงอย่างแรง อ่อยไว้ มีคนมาเชียร์เมื่อไหร่จะเล่านะจ๊ะ จุ๊บๆ^^*

ก้ออ่านะ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>