ป ร ะ กั น ค ว า ม รั ก . . .

เริ่มจาก บล๊อกที่แล้ว

ข้าพเจ้าได้ประกาศตัว ว่าแอบรักคนๆนั้นอย่างเป็นทางการ- -

และจะแอบต่อไป จนเลิกรัก (ซะงั้น – -)

เพราะ ต้องการที่จะ “แอบรัก” จริงๆ><

ต่อๆ…

ช่วงนี้…

รู้สึกว่า…

วันไหนที่มีเรียนเอยูเอ…

ข้าพเจ้า จะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

และวันนี้ก็เช่นกัน…

เป็นวันปิดเทอม ของ เลเวลนี้

ซึ่งพวกเรา(คนที่เรียนมาด้วยกันตั้งแต่เทอมที่แล้ว)

ได้นัดกันมาลงเรียนพร้อมกันวันนี้ เพื่อที่จะได้เรียนห้องเดียวกันต่อ ในเทอมหน้า

ซึ่ง ความจริงแล้ว เทอมต่อไป มันตรงกับช่วงปิดเทอมเล็ก

และ ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว

ลูกที่ดี อย่างข้าพเจ้า(พึงจะเป็น) ควรจะต้องกลับบ้าน

แต่นี่ ได้กระทำการ – -เรียนต่อ

….(คิดเอาเอง 555+)

สรุปคือเรียนต่อ เพราะคนๆนั้นไม่ยอม พัก – -

ขอเล่าก่อนๆๆ

วันนี้ไปกินบุฟเฟ่ต์ไอติมมาด้วย^^

ที่ เอเวนิว คนเยอะมากๆๆๆ แอบไม่คุ้มในด้านปริมาณ

แต่ข้าพเจ้าก็ ซัดไปทุกรส(ไป หก คน เวลาสั่ง “พี่คะ ทุกรส โต๊ะ สี่” แล้วก็จ้วงประเมิน รสไหนอร่อย ค่อยสั่งมากินใหม่)

นั่นแหล่ะ กินเสร็จครึ่ง ชม. ต่อมา – - เหมือนไอติมเป็นก้อนเมฆ หายไปไหนไม่รู้

เหมือนวันนี้ยังไม่ได้กินอะไร…หิวอย่างแรง ต้องหาของหนักมาถ่วงท้อง – -

เลยล่อ บะหมี่(ราคาปกติ 25บาท ล้อเข็นแถวหอ) บอกพิเศษ 40 บาท

ป้าคนขายถาม หนูเอาไปกินกับเพื่อนเหรอจ๊ะ…

ข้าพเจ้าก็ตอบว่า…ป่าวค่ะ ทานเอง – -

ซื้อมากินเสร็จ…พี่ข้างห้องได้กิน เลยมาบ่นว่าอยากกินๆ

ข้าพเจ้าเลยยุให้ไปซื้อ…และก็ดันยุขึ้น เจ๊จะไปซื้อจริงๆ

ข้าพเจ้าเลย ฝากซื้ออีกถุง 40บาท เหมือนเดิม^^

เจ๊ขึ้นมาบอกว่า…ป้าคนขาย ฝากมาบอกว่า…กินเยอะแบบนี้ ป้าเลี้ยงหนูไมไหวแน่ๆ- -

ข้าพเจ้าก็ ยิ้มแหยๆ (ก็มันหิวนี่ฝ่า – -)

เข้าเรื่องบล๊อกต่อ

หลังจากกินบุฟเฟ่ต์ เสร็จ ก็หาอะไรหนักท้องทาน แล้วก็ไปเอยูเอ ด้วยอารมณ์เบิกบาน

พอถึงเวลาอันแสนสุข

อาจารย์ ก็แจกเกรดที่ได้รับ…

แต่…คนๆนั้นก็ยังไม่มา จนอาจารย์ถามว่า ใครจะเรียนต่อบ้าง ก็นับจำนวนเสร็จ อาจารย์ก็บอกให้ไปจ่ายตัง

ข้าพเจ้าก็เลยบอกว่า not now เพราะตอนนั้นคนยังมาน้อยกันอยู่ เผื่อคนมาเพิ่ม จะได้รวมๆกันไปครั้งเดียว(ความจริงรอคนๆนั้นอยู่อ่า)

เรียนผ่านไป หนึ่งชม. (เรียนครั้งละ สอง ชม.) คนๆนั้นก็ยังไม่มา

จนหมด ชั่วโมง – - ก็ไม่มีวี่แวว ข้าพเจ้านี่ ใจเหี่ยว ป้อแป้ไปหมด (เอ๊ดดด อุตส่าห์ ลงเรียน ปิดเทอม ทำไมไม่มาอ้าา หรือจะลงเทอมหน้า?? แกนัดกะน้องคนนั้นหรือไง<<<ออกแนวพาล – -)

ก็ ยืนรอรถเมล์ด้วยจิตใจ แตกสลาย (เพราะคงไม่ได้เจอกันอีกแล้ว T T) <<<ที่ยืน เพราะ ฝนตกที่นั่งเปียก – - รถก็ติด – - ยืนทำหน้าหมาหงอย ยี่สิบกว่านาที…ในใจคิดว่า โหยย อุตส่าห์ จะแอบชอบใครสักคนทำไมให้เวลาน้อยจังฟะ – - เพิ่งแอบชอบเมื่อวันพุธนี่เอง ผ่านไปสองวัน อกหักซะแล้วชั้น อย่างจะสินมั่นคงประกันไป รักเร็ว เคลมรักคืนเร็ว T T

สักพัก…เหมือน สินมั่นคงประกัน ไม่พอใจ ที่กล่าวหา เรื่องนี้ บอกว่า สองวันไม่เร็ว มีเร็วได้อีก เลยจัดการ ส่ง คนๆนั้น มายืนด้อมๆมองๆ ข้าพเจ้า

พอ คนๆนั้นมั่นใจ ว่า ยัยขี้เหร่นี่ ใช่ข้าพเจ้าแน่นอน ก็กวักมือเรียก เหมือน เรียกเรียกซื้อหนังโป๊…ลับๆล่อๆ อย่างแรง – -(เหมือนเคยรู้ว่า หนังโป๊ เค้าซื้อขายกันยังไง – -)

เสร็จ ก็ยืนมองซ้าย มองขวา พร้อมกับถามว่า รถเมล์มายัง? รีบหรือเปล่า?

ข้าพเจ้าก็เนียน ทำหน้าเหมือน เชิงสงสัยแกม แบบ อารมณ์ กูก็อยากกลับบ้าน แต่รถมันติด…บอกว่า ยังไม่มาอีกนานเลย สายเค้ามันจะช้ายิ่งรถติด – - ไม่รีบอ่ามีอะไร(ขณะพูดทำเสียงแบบ ไม่สนใจ…แต่ในใจนี่ กรี๊ดดด มาแล้วเหรอคะที่ร้ากก(เวอร์ – -) ไปไหนมาเนี่ย วุ้นใส รอตั้งนานแน่ะ เค้าใจหายไปหมดเลย (ใส่ไข่ให้ตัวเองสุดฤทธิ์ – -) ตัวเองอยากให้เค้าทำอะไร เค้าว่างเสมอนะ แอร๊ยยย)

คนๆนั้นก็บอก…งั้น ไปส่งลงเรียนเป็นเพื่อนหน่อยสิ

ข้าพเจ้า…ก็ได้ – - ไปไหนมาเนี่ย

คนๆนั้น…ไม่เห็นเหรอ รถติด ดูเสะ

ข้าพเจ้า…บีทีเอส มันรถติดได้ไงฟะ เอารถมา??

คนๆนั้น…ก็กะไม่เรียน มาลงเรียนอย่างเดียวอ่า

ข้าพเจ้า…แล้วออกมาตั้งแต่กี่โมง?

คนๆนั้น…หกโมงสิบ

ข้าพเจ้า…เออ นะ สมควรที่มาถึงตอนนี้ แหมมม ทำไมไม่มาตอนสามทุ่มเลยล่ะ

คนๆนั้น…ใครจะไปรู้ว่า รถติดเล่า!! แล้วต้องทำไงอ่า

ข้าพเจ้า…ก็ไปเอา yellow card อ่า ที่จารย์มั้ง

คนๆนั้น…งั้นไปห้องพักครูกัน

แล้วเราก็เดินมั่วๆ – - สรุปต้องไปที่ ประชาสัมพันธ์ เพราะเค้าส่ง เยลโล่วการ์ดแล้ว จัดการเรียบร้อย ข้าพเจ้าก็ทำท่าจะกลับ(เพราะเสร็จแล้วนี่นา ขาดเหตุผล ที่จะอยู่ต่อ) คนๆนั้นก็บอก เดี๋ยวไปไหน รอก่อน ไปเข้าห้องน้ำแป๊ป

ข้าพเจ้าก็ทำหน้า งงๆ พยักหน้าไป แล้วก็รอ (ความจริง แอร๊ยยย รอได้เสมอค่าา เพื่อพี่ กรี๊ดดด )

เสร็จก็กำลังจะเดินออก จากเอยูเอ ก็มีพี่ร่วมห้องเดินเข้ามา พวกเรา(สังเกต สรรพนาม…เอิ๊ก) ก็ถามว่า มีอะไร

สรุปคือ พี่คนนั้น ทำกระเป๋าเงินหาย พวกเรา เลยช่วยกันหา โดยพี่คนนั้น ไปหาที่โรงอาหาร ส่วน “พวกเรา” ไปดูที่ห้องเรียนให้

สรุป ไม่เจอ คนๆนั้นเลย ให้เลย ดำรงชีพพี่คนนั้นไป(ยิ่งทำให้ข้าพเจ้า ปลื้มในความเป็นคนดี>< แอร๊ยย ที่รัก ทำไม น่ารักอย่างนี้ล่ะ)

ระหว่างนั้น คนๆนั้นก็จะโพล่งว่า หิวข้าววว ข้าพเจ้าก็ถามว่า ยังไม่ได้กินข้าว?

คนๆนั้น…รถติด เพิ่งมาถึงเอาเวลาไหนกิน

ข้าพเจ้า…อ้าว ลุง แล้วก่อนหน้านั้นเอาเวลาไปทำอะไรไม่ทราบ

คนๆนั้น…ธุรกิจรัดตัวอะ

ข้าพเจ้า…ได้ข่าวว่าเป็น ลูกจ้าง – -

คนๆนั้น…หิวว

ข้าพเจ้า…ก็ไปหาอะไรกินสิ – - (ในใจ มามะ ไปกินข้าวด้วยกัน><) แถวนี้ไม่มีไรกินนี่นา – - งั้นก็หาหนูตามท่อน้ำทิ้ง ไปพลางๆแล้วกัน…พร้อมกับหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

สุดท้าย “พวกเรา” ก็เดินมาถึงป้ายรถเมล์
(ในใจ…แม่งง ไมไม่ชวนแบบ งั้นพี่ไปส่งมั้ยฟะ – - ชิๆๆๆ)
และรถเมล์สายที่ข้าพเจ้า รอก็ติดอยู่พอดี แต่คนเยอะอ่า

ข้าพเจ้า…นั่นไง รถเมล์สายเค้า คนเยอะอ่า กว่าจะถึง ไปบีทีเอสสยาม ดีกว่ามั้ย – -

คนๆนั้น…รถเมล์อ่า มันมีที่ยืนอยู่ แต่ไป บีทีเอสเร็วกว่า

ข้าพเจ้า…อ่าเหรอ งั้นไปบีทีเอสดีกว่า แล้วลุงอ่า ไม่กลับ??

คนๆนั้น…ก็ดูสิ รถติดขนาดนี้ ต้องรออ่า หิวข้าววว

ข้าพเจ้า…โห งั้น ขอให้ถึงบ้านก่อนเที่ยงคืนแล้วกันนะ – - จะได้ไม่หิวจน กินหนูหมดเขตนี้ 555+

แล้ว “เรา” ก็จากกัน เจอกันอีก อาทิตย์หน้าๆ><

สรุป สินมั่นคงประกันภัย(ความรัก) ของเค้าดีจริงๆ อกหัก (เกือบ) สอง ชม. เคลมให้เรียบร้อย เป็นปกติเลย>< แอร๊ยยย

ก้ออ่านะ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>