ค ว า ม ลั บ ( ภ า ค ต่ อ ) . . .

ตอนแรกกะจะเล่าที่บล๊อกเดิมเพราะเดี๋ยวไม่ต่อเนื่อง – -

แต่กลัวบางคนไม่รู้(ฮิๆๆ)

ตั้งใหม่ละกัน^^

เริ่มละนะ….

แะแล้วเราก็มานั่งอยู่ในร้านเดอะพิซซ่า ที่สยามแสควร์(ติดกระจก – -)

ด้วยความหิวของคนทั้งคู่ ก็เริ่มคิดเมนูที่จะสั่งระหว่าง พนักงานจะเอาเมนูมา – - ซึ่งก็คิดมากมายพอสมควร – -

สรุปได้ พิซซ่าถาดกลาง ไก่หกชิ้น ขนมปัง(ที่มีเบคอนพันๆอ่า – - จำชื่อไม่ได้)สามชิ้น สปาเก็ตตี้หนึ่งจาน – - ดูเหมือนน้อยนะ – -

แต่กินไม่หมดกันเจ้าค่ะ

แบบ…พอข้าพเจ้าสั่งเสร็จก็รีบบึ่งไปเอาหนังที่พี่ในบอร์ดเอามาให้ แล้วก็รีบบึ่งกลับมา

แต่ขากลับ…

ด้วยความที่รีบ – - กลัวเค้ารู้ เลยเนียนพอมาถึง(ตอนนั้น เค้าเอาสปาเก็ตตี้ กะขนมปังเบคอนมาแล้ว)เลยรีบหยิบส้อมมาตักสปาเก็ตตี้ อย่างรวดเร็ว – -

ตาบ๊องตื้น – นี่หนู ใจเย็นๆสิ ไม่ต้องรีบ ไม่มีใครแย่ง ท่าทางจะหิวจริงๆแฮะ

วุ้นใสจ้า – โหยนี่รีบมาเพราะไม่ไหวแล้วนะนั่น ช้ากว่านี้ เดี๋ยวแม่กินทั้งร้านเลย!!

และแล้ว…

ไก่หมด พิซซ่าเหลือ สาม ชิ้น ขนมปังเบคอนเหลือ หนึ่ง ชิ้น และสปาเก็ตตี้ ไม่มีทีท่าว่าจะลดลงเลย – -

ตาบ๊องตื้น – อ้าวๆ รับผิดชอบเลยไหนบอกอยากกินสปาเก็ตตี้ไง ไมไม่เห็นกินสักที(ตอนนั้นข้าพเจ้านั่งอืดอยู่ – -)

วุ้นใสจ้า – โหยยย กินแล้วเหอะ – - ก็มัวแต่แย่งไก่เธอกินอ่า คนอะไรกินไก่เร็วชะมัด

ตาบ๊องตื้น – ก็กินต่อสิไม่ต้องมานั่งเฉยๆ ไม่เชื่อหรอกว่าเธออิ่มแล้ว กินจุอย่างกะอะไรดี

วุ้นใสจ้า – ..- -.. แล้วใครบอกว่าอิ่มเล่า ก็สปาเก็ตตี้มันเย็นแล้วอ่า ไปเรียกพนักงานมาอุ่นให้ใหม่เดะ

ตาบ๊องตื้น – ไม่เอาอ่า เดี๋ยวพนักานตกใจ นึกว่าพี่โดมมากินข้าวกะคนใช้

วุ้นใสจ้า – โถๆพี่โดมขา แน่จริงกล้าขอให้พนักงานเอาไปอุ่นให้มั้ยล่ะ

ตาบ๊องตื้น – ถ้าขอให้ แล้วจะให้อะไร

วุ้นใสจ้า – จะเอาอะไรล่ะ

ตาบ๊องตื้น – งั้นเรียกว่าโดม..(ทำหน้าครุ่นคิด เพราะตอนนั้นข้าพเจ้าทำอย่างเจ้าเล่ห์อยู่) ไม่เอาดีกว่า

วุ้นใสจ้า – ฮ่าๆๆ…ทำไมล่ะ รู้ล่ะสิ ว่าชั้นกล้า ฮ่าๆๆ

ตาบ๊องตื้น – ชิ

และแล้วตาบ๊องตื้นก็เรียกพนักงานมาเอาสปาเก็ตตี้ไปอุ่นให้

ตาบ๊องตื้น – อุ่นให้แล้ว กินซะ อย่ามาเนียนอ้างอีกล่ะ – -

วุ้นใสจ้า – ย่ะ!!

เบรกกก…

ตอนที่กลับมาจากเอาหนังเนี่ย – - แบบรีบมากๆ ก็เอากระดาษทิชชู่มาเช็ดเหงื่อที่เต็มหน้าอยู่ ระหว่างเช็ดไปนั้น

ตาบ๊องตื้น – (ทำท่าส่ายตัวกับอาการของข้าพเจ้า)

วุ้นใสจ้า – อารายย

ตาบ๊องตื้น – (เอามือชื้อไปด้านหลังข้าพเจ้า) ส่องซะ

วุ้นใสจ้า – ทำไมเล่า

ตาบ๊องตื้น – ไปส่องก่อน

ปรากฎว่ามีเศษกระดาษแปะอยู่บนหน้าผากข้าพเจ้า – - คาดว่าน่าจะเป็นเศษตั๋วรถเมล์เป็นแน่แท้ – -

ตาบ๊องตื้น – นี่เธอเคยจัดของในกระเป๋ามั้ยนั่น – -

วุ้นใสจ้า – โหยเล็กๆน้อยๆน่า – - ช่างมันๆ

กลับมาต่อ….

และแล้ว ข้าพเจ้าก็หมดเวลายืดเยื้อสปาเก็ตตี้ – - เพราะพนักงานเดินเอามาส่งให้เรียบร้อย – -พร้อมกลับพูดว่า “ถ้าทานไม่หมด ห่อกลับบ้านได้นะคะ”

ทำเอาเราสองคน ทำหน้าสำนึกผิดเลย – -เพราะบนโต๊ะยังเหมือนเดิม – -

นั่นแหล่ะ – -ความจริงผลของวันนี้ ทำให้ข้าพเจ้า รู้จักตาบ๊องตื้นมากขึ้นแหล่ะ อื้มม^^

ไปเที่ยวปายกลับมา – - เหตุการณ์เริ่มลืมๆ – -

แต่สรุปเราก็ไปกินไอติมกันต่อ(เอิ๊กกก)เพราะพิซซ่างวดนี้ ข้าพเจ้าแอบไปจ่ายเอง – - (ก็งวดแล้ว เค้าจ่ายนี่นา – -)ตาบ๊องตื้น เลยอยากจ่ายคืนโดยการเลี้ยงไอติม – -(ทั้งๆที่ทั้งคุ่ก็แทบจะกินอะไรไม่ได้แล้ว – -และในที่สุด ข้าพเจ้าก็ถูกห่อพิซซ่า และสปาเก็ตตี้กลับบ้าน T T)

เอาเป็นว่า…มาดูกันอีกทีดีกว่า ว่า หลังจากที่ข้าพเจ้ากลับจากเชียงใหม่ จะเกิดอะไรขึ้น^^

ติดตามพร้อมกันเนอะ อิอิ

ก้ออ่านะ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>